Πίσω στην Αρχική
Απολιναίρ Γκιγιόμ
ή Ορφέως ακολουθία
Το συναξάρι των ζώων
€15.00
Ο Ορφέας
Θαυμάστε του χαράγματος, εδώ, ποια η δύναμις
η αρχοντική και ποια η εντέλεια, το άωτον της γραμμής.
Είναι η φωνή ε-
κείνη που εβγή-
κε από τα έγκα-
τα του φωτός
και περί ης στον
Ποιμάνδρη του ο-
μιλεί ο Ερμής ο
Τρισμέγιστος.
Ξυλογραφίες Ραούλ Ντυφύ
ISBN: 9789608677159 Παλαιά-Μεταχειρισμένα, Ποίηση Απολιναίρ ΓκιγιόμΔιάττων, ΚαστανιώτηςΝίκος Παπαδόπουλος
Σχετικά προϊόντα
- Ελληνική Ποίηση
των σιωπηλών ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ
Συλλογικόποιήτριες του αρχαίου κόσμου€15.90Original price was: €15.90.€14.40Η τρέχουσα τιμή είναι: €14.40.σε χαιρετώ γιέ της Ηώς·
μου έκανες τη χάρη να σ’ ακούσω
Μέμνονα
να ‘ναι καλά οι Πιερίδες Μούσες –
χάρη σ’ εκείνες τραγουδώ η φιλαοιδός Δαμώτη χάρη επιστρέφοντας
θα ψέλνω με τη λύρα μου τη δόξα σου αιώνια. - Ελληνική Ποίηση
Ποιητική Ανθολογία Λίνου Πολίτη Τόμοι Α-ΣΤ’ (Γαλαξίας)
Λίνος Πολίτης€60.00Χρονολογία Έκδοσης: 1968-1969
- Ελληνική Ποίηση
Μερακλίνα Κουκιμπιμπέρισσα Ομπλαντί
Ευά Παπαδάκης€12.00Original price was: €12.00.€10.80Η τρέχουσα τιμή είναι: €10.80.Το δέχομαι
Αν το δεχτώ και απλώσω
τα πόδια μου ξαπλώσω
στην αγκαλιά σου αν δώσω
δίκιο θα με παρηγορήσεις
που γεννήθηκα λάθος;
[Από την έκδοση]Ένας διάλογος-παρτιτούρα, μια κουήρ ελεγεία απόσχισης και αποχωρισμού.
- Ελληνική Ποίηση
Αντιγόνη, μια κόρη μια χώρα
Ανδριτσάνου Ευαγγελία€11.50Original price was: €11.50.€10.50Η τρέχουσα τιμή είναι: €10.50.
ήταν εκείνο το στροβίλισμα
η ζωή έμοιαζε εύκολη γελοία ρευστή
αμέτρητα ζευγάρια πόδια χάραζαν
πλέγματα από φιγούρες ξέφρενες
χωρίς αρχή
χωρίς τέλος
χωρίς τελειωμό
και τα θύματα του χορού
οι σπρωγμένοι οι πατημένοι
οι διαμελισμένοι
σκόνη ψιλή που κατακάθιζε στις γωνίες
Η καρδιά μου φτερούγιζε κάθε ώρα
σαν πουλί πιασμένο που ψάχνει να ξεφύγει
έτρεχα να κρυφτώ σε σκοτεινά δωμάτια
σε τραβούσα απ’ το χέρι
πώς να με καταλάβεις
η διέγερση είναι το στοιχείο σου
ήθελες να με σύρεις πάλι πίσω
το ίδιο κι η αδελφή μου
μεταξύ σας ματιές γεμάτες νόημα
– Δεν ξέρεις να χαίρεσαι, ΑντιγόνηΟ Πατέρας στο υπόγειο
στον τόπο της αυτοτιμωρίας του
– Φύγε μακριά!
ούρλιαζε όταν πλησίαζα
πετούσε καταπάνω μου
το πιάτο του μ’ ό,τι είχε μέσα
τον έπιανε βήχας, πνιγόταν
προτιμούσε να μείνει στον τόπο
παρά να πιει απ’ το χέρι μου νερό
Η Μητέρα τον είχε εγκαταλείψει
οριστικά
