Κριτική και κρίση
Μέσω της πολιτικής τάξης, την οποίαν εγκατέστησε επιβάλλοντας την ειρήνη στο πεδίο που είχε ερημώσει μέσω των θρησκευτικών πολέμων, το κράτος δημιούργησε τις προυποθέσεις για την ανάπτυξη του ηθικού κόσμου. Στο μέτρο όμως που τα στερούμενα πολιτικής εξουσίας άτομα απελευθερώνονται από τα δεσμά της θρησκείας, υπεισέρχονται σε μια σύγκρουση με το κράτος, που μπορεί βέβαια να τους χειραφετεί ηθικά, ωστόσο ταυτόχρονα τους αφαιρεί κάθε υπευθυνότητα περιορίζοντάς τα στον ιδιωτικό χώρο. Οι πολίτες τοποθετούνται αναπόφευκτα απέναντι σε ένα κράτος, το οποίο υποτάσσοντας την ηθική στην πολιτική αντιλαμβάνεται το πολιτικό με τυπικό τρόπο και κάνει τους υπολογισμούς του χωρίς να λαμβάνει υπόψη το ειδικό δυναμικό που εμπεριέχει η χειραφέτηση των υπηκόων του. Στόχος των τελευταίων θα είναι από τούδε η ηθική τους ολοκλήρωση σε τέτοιον βαθμό, ώστε να γνωρίσουν πραγματικά οι ίδιοι -και μάλιστα ο καθένας για τον εαυτό του- τι είναι καλό και τι κακό. Με τον τρόπο αυτόν, ο καθένας μετατρέπεται σε δικαστή που, διαφωτισμένος ων, γνωρίζει ότι είναι εξουσιοδοτημένος να κρίνει οποιονδήποτε ετεροκαθορισμό αντιστρατεύεται την ηθική του αυτονομία. Έτσι, η διάκριση ηθικής και πολιτικής που συντελέσθηκε κάποια στιγμή από το κράτος, στρέφεται τώρα εναντίον του: το ίδιο το κράτος υποχρεούται να επιτρέψει να δικασθεί ηθικά για το επίτευγμά του να κατασκευάσει έναν χώρο όπου κανείς θα μπορούσε να επιβιώσει. Ο Ράινχαρτ Κοζέλεκ, κατέχει ξεχωριστή θέση στην ιστοριογραφία, καθώς δεν εντάχθηκε σε καμία «σχολή», αλλά δημιούργησε ένα δικό του θεωρητικό πλαίσιο. Κύρια πεδία της εργασίας του ήταν η ιστορία των εννοιών (Begriffsgeschichte), η θεωρία της ιστορικής εμπειρίας και του ιστορικού χρόνου, η ιστορία των ιδεών και η κοινωνική ιστορία, η ιστορία του δικαίου και των κρατικών θεσμών. Θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης θεωρίας της Ιστορίας, ενώ το έργο του επηρέασε βαθιά την ιστοριογραφία, την πολιτική θεωρία, τη γλωσσολογία και τις κοινωνικές επιστήμες.
