Τσιαμούρας Παναγιώτης Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Να σπάσουμε τα κλουβιά-κελιά

fotodentro — Fri, 25 Apr 2025 09:34:57 +0000

«Αν υπάρχει ένα πεδίο όπου η τυχαία ποικιλομορφία είναι πανταχού παρούσα, αυτό είναι η βιολογία! Οι βιολόγοι όμως, αντί να την αναγνωρίσουν ως κύρια ιδιότητα του εμβίου, την εξαλείφουν, θεωρώντας τη θόρυβο και κυματισμό. Οι φυσιοκράτες θέλησαν πάντα να βρουν μία τάξη στον χώρο του εμβίου και έκλεισαν τις υπάρξεις σε μικρά κουτάκια που τα ονόμασαν “είδη”. Ωστόσο παρ’ όλες τις προσπάθειές τους δεν υφίσταται ένας ομόφωνος ορισμός του είδους.
Οι εξαιρέσεις είναι άπειρες: τα έμβια πλάσματα δεν αγαπούν να κλείνονται σε κουτάκια. Και έπειτα οι πρωτεΐνες, τα θεμελιώδη συστατικά της ζωής, είναι προϊόντα στοχαστικών διαδικασιών και όχι οδηγιών οι οποίες υποτίθεται ότι υπάρχουν σε έναν γενετικό κώδικα. Δύο κύτταρα δεν θα δώσουν ποτέ πανομοιότυπες πρωτεΐνες […] Ο Άνθρωπος με το Α κεφαλαίο γκρεμίζεται από το βάθρο του: δεν κατέχουμε χαρακτηριστικά που θα μας καθιστούσαν ανώτερους. Τα ανθρώπινα πλάσματα οφείλουν να ενταχθούν στην κοινότητα των εμβίων και να αναθεωρήσουν τη σχέση τους με τη “φύση”. Τα έμβια υπάρχουν μόνο σε σχέση με το περιβάλλον τους, και τούτο συνεπάγεται ένα σύνολο αλληλεξαρτήσεων και όχι τον χομπσιανό πόλεμο όλων εναντίον όλων όπως υποστηρίζει ο κοινωνικός δαρβινισμός».
Ζαν-Ζακ Κιουπιέκ, Γάλλος βιολόγος και επιστημολόγος

The post Να σπάσουμε τα κλουβιά-κελιά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Για μια φιλοσοφία της ζωότητας

fotodentro — Fri, 03 Dec 2021 18:22:51 +0000

Τα ζώα βρίσκονται ανάμεσά μας κι όμως δεν τα γνωρίζουμε πραγματικά, γιατί είμαστε διπλά τυφλοί: δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε από τη ζωότητά τους και αγνοούμε τη δική μας, απομακρυσμένοι από εκείνα και από τον εαυτό μας εξίσου. Δεν είμαστε σε θέση να τα κοιτάξουμε δίχως να τα συγκρίνουμε μαζί μας: δεν μιλούν, δεν σκέφτονται, δεν έχουν πολιτισμό και ιστορία, ζουν «πάντα εντός της φύσης». Δεν αντιλαμβανόμαστε πως είναι σαν να προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον Homo Sapiens ψάχνοντας να βρούμε αν έχει φτερά, βράγχια ή λέπια.
Επαναφέροντας στο προσκήνιο ζητήματα που αναδείχθηκαν στο “Ανοιχτό” του Τζιόρτζιο Αγκάμπεν και συνομιλώντας με το έργο του Ιταλού στοχαστή, διαπιστώνουμε ότι η ζωότητα δεν είναι ένα παρελθόν στο οποίο θέλουμε να επιστρέψουμε, αλλά ένας ορίζοντας σωτηρίας, μια προοπτική μεταμόρφωσης και μια προσπάθεια συμφιλίωσης του ανθρώπου τόσο με τη δική του ζωότητα όσο και με εκείνη των άλλων πλασμάτων, η οποία θα είναι ταυτόχρονα και μια πρόταση χειραφέτησης και απελευθέρωσης όλων των ζώων, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων. Μας προ(σ)καλεί να φανταστούμε έναν τρόπο να είμαστε ανθρώπινοι που δεν θα είναι εκείνος που γνωρίζαμε έως σήμερα, μια μορφή-ζωής που δεν θα είναι καταστροφική για τον εαυτό μας και τα άλλα πλάσματ

The post Για μια φιλοσοφία της ζωότητας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.