Σταύρος Ζουμπουλάκης Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Η ανακοίνωση της αλήθειας στον άρρωστο

fotodentro — Wed, 22 Oct 2025 10:57:26 +0000

Η ανακοίνωση της δυσοίωνης ιατρικής αλήθειας στον άρρωστο δεν είναι ένα διαδικαστικό, υπηρεσιακό καθήκον του γιατρού, η ανακοίνωση αποτελεί ηθική πράξη. Ο γιατρός όταν ανακοινώνει τη δυσάρεστη ιατρική αλήθεια πρέπει να έχει επίγνωση ότι πρόκειται για κάτι εξαιρετικά βίαιο, και να έχει ήδη επωμιστεί τον πόνο εκείνου που πρόκειται να την ακούσει. Ο γιατρός πρέπει να συνδυάσει τη στιγμή αυτή δύο απαιτήσεις: να πει τη μαύρη αλήθεια στον άρρωστο που θέλει και αντέχει να την ακούσει, και ταυτόχρονα να τον προασπίσει ψυχικά. Προϋπόθεση για να επιτευχθεί αυτός ο δύσκολος συνδυασμός είναι να έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στον γιατρό και τον ασθενή ανθρώπινη σχέση, ότι ο ασθενής είναι για τον γιατρό ένα πραγματικό πρόσωπο και όχι απλώς εξετάσεις στον υπολογιστή του. Η ανακοίνωση αποτελεί συστατικό στοιχείο της ιατρικής τέχνης και επομένως είναι κάτι στο οποίο μπορεί ο γιατρός να ασκηθεί και να μάθει να το κάνει όσο πιο σωστά γίνεται. Ο κατεξοχήν τόπος εκμάθησης αυτής της τέχνης από τους γιατρούς είναι το ίδιο το νοσοκομείο, αυτό τα μεγάλο σχολείο της ζωής, όπου μαθαίνουμε όλοι, σωματικά, την κοινή μοίρα της ανθρώπινης τρωτότητας, η οποία αποτελεί ακριβώς την πηγή της ανθρωπιάς μας, του ψυχικού συμμερισμού και της αγάπης.

The post Η ανακοίνωση της αλήθειας στον άρρωστο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ερνέστος Ρενάν 1823-1892

fotodentro — Tue, 14 Jan 2025 08:54:12 +0000

The post Ερνέστος Ρενάν 1823-1892 appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

800 Μετ’ Εμποδίων

fotodentro — Wed, 17 Apr 2024 11:31:45 +0000

Ο αριθμός 800 στον τίτλο του βιβλίου δηλώνει το όριο των λέξεων που έπρεπε να τηρήσει το κεί-
μενο που θα έστελνα στην Καθημερινή. Όριο και εμπόδιο ταυτόχρονα, το οποίο, αντίθετα από

ό,τι ισχύει στο άθλημα, δεν έπρεπε να υπερπηδήσω. Δεν τα κατάφερα σχεδόν ποτέ, αλλά η μα-
κροθυμία των ανθρώπων της εφημερίδας δεν με κακοκάρδιζε ζητώντας μου να περικόψω το κεί-
μενο. Το άλλο όριο που έπρεπε να τηρήσω ήταν η ημερομηνία παράδοσης του κειμένου. Αυτό

το τήρησα πάντα, και ας ήμουν συνήθως δυσβάσταχτα φορτωμένος με άλλες υποχρεώσεις.
Φροντίζω κάθε βιβλίομου να έχει θεματικήενότητα, ώστε ο αναγνώστης που δεν ενδιαφέρεται για
τοθέμαναμην τοαγοράζει. Σε τούτο τοβιβλίο δενακολούθησααυτήτηναρχή, αλλάσυγκέντρωσα

όλα, χωρίς εξαίρεση, τακείμεναπουδημοσίευσαστηνΚαθημερινή, στην τριετία 2021-2023. Ανυπάρ-
χει εδώ μια κάποια ενότητα, αυτή είναι η ενότητα του βλέμματος, του τρόπου προσέγγισης

The post 800 Μετ’ Εμποδίων appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ηθική της αγάπης και πολιτική πράξη

fotodentro — Fri, 05 May 2023 14:52:00 +0000

Τα δεκαπέντε δοκίμια που απαρτίζουν τούτο το βιβλίο γράφτηκαν κατά τη δεκαετία 2013-2022 και αποτελούν συνέχεια του βιβλίου Ποιος Θεός και ποιος άνθρωπος; Φιλοσοφικά δοκίμια (Πόλις, 2013). Συζητώ εδώ με συγγραφείς [Ζακ Μαριταίν, Σιμόν Βέιλ, Αλβέρτος Σβάιτσερ, Πωλ Ρικαίρ, Χανς Γιόνας, Έττυ Χίλλεσουμ, Σαούλ Φρηντλαίντερ, Τζορτζ Όργουελ, Τόνυ Τζαντ, Βάτσλαβ Χάβελ] που ανήκουν σε διαφορετικές πνευματικές παραδόσεις, αλλά που συναντιούνται όλοι τους στην προσήλωση στη δημοκρατία, την οποία πάντως δεν μπορούν να εννοήσουν χωρίς ηθικό περιεχόμενο, δηλαδή, με απλά λόγια, χωρίς την αγάπη για τον συνάνθρωπο. Επιπλέον, κανείς τους δεν έμεινε αμέτοχος στις ιστορικές περιπέτειες του καιρού του, ορισμένοι μάλιστα τις υπέστησαν οδυνηρά, και όλοι τους πήραν μέρος στις κρίσιμες δημόσιες συζητήσεις και αντιπαραθέσεις με στοχαστικό λόγο, σαφήνεια και παρρησίια

The post Ηθική της αγάπης και πολιτική πράξη appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ζήσιμος Λορεντζάτος

fotodentro — Wed, 22 Feb 2023 17:48:34 +0000

Η σειρά ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΞΙΑ ΤΙΜΗΣ αποτελεί το εκδοτικό αποτύπωμα του ομώνυμου κύκλου εκδηλώσεων που
διοργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής. Σκοπός είναι να τιμηθεί η μνήμη προσωπικοτήτων από τον χώρο του πνεύματος, των γραμμάτων και των τεχνών, που με το έργο και τη δράση τους επέδρασαν καθοριστικά στον χώρο τους και άφησαν το ίχνος τους στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.
Ο ΖΗΣΙΜΟΣ ΛΟΡΕΝΤΖΑΤΟΣ γεννήθηκε το 1915 στην Αθήνα, όπου και πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 2004. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1936, σε ηλικία μόλις 21 χρονών. Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1950, όσο ζει κυρίως στο εξωτερικό (Γαλλία, Αγγλία), θα στραφεί στη μεταφυσική και θα προσχωρήσει στην ιδέα της philosophia perennis, στην οποία θα μείνει πιστός σε όλη τη ζωή του. Η μεταφυσική στροφή θα γίνει μετά από λίγο καιρό μεταστροφή στον χριστιανισμό, όπως αυτός εκφράστηκε και βιώθηκε από την Ορθόδοξη Εκκλησία, και τελικά θα τον οδηγήσει σε μια στάση βαθιάς αμφιβολίας για την αξία της τέχνης και εν γένει για τα γραψίματα. (Απόσπασμα από τον πρόλογο του Σταύρου Ζουμπουλάκη)

The post Ζήσιμος Λορεντζάτος appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΤΩΝ ΠΕΝΗΤΩΝ

fotodentro — Sat, 08 Oct 2022 11:35:10 +0000

Ο κόσμος των πενήτων, των φτωχών και κατατρεγμένων, των αδύναμων και ευάλωτων ανθρώπων, είναι ο κόσμος του Παπαδιαμάντη. Ο αλάλητος στεναγμός τους αντηχεί μέσα στα διηγήματά του. Οι καημοί τους δεν έχουν μόνο κοινωνικά αίτια και γι’ αυτό είναι χωρίς τελειωμό. Από τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη απουσιάζει η δράση, τα εξωτερικά μεγάλα γεγονότα, η περιπέτεια. Μεγαλώνουν ασύμμετρα όπως το δέντρο, χωρίς αυστηρό σχέδιο, χωρίς ανέλιξη συχνά, και τελειώνουν αθόρυβα. Είναι ρευστά, λυρικά, μια λεπτή πινελιά, ένα αλαφρύ πάτημα, με οξυμένη αίσθηση και συμμερισμό του ανθρώπινου πόνου, με ειρωνεία που δεν συνθλίβει αλλά συμπαθεί. Τα δοκίμια του παρόντος βιβλίου προσπαθούν να απαντήσουν στο αδιατύπωτο ερώτημα ποιους λόγους έχουμε να διαβάζουμε σήμερα τον Παπαδιαμάντη. Επιπλέον, συζητούν τον τρόπο του χριστιανισμού του, το μεταφραστικό έργο του, το κατά πόσον η γλώσσα του αποτελεί εμπόδιο για τον σημερινό αναγνώστη, και, τέλος, την πρόσληψή του από εχθρούς και φίλους.

The post Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΤΩΝ ΠΕΝΗΤΩΝ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η αδερφή μου

fotodentro — Mon, 28 Feb 2022 11:24:21 +0000

Η αδερφή μου, η αρρώστια της και η σχέση μου μαζί της καθόρισαν τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα, που κρίνω, ιεραρχώ, αξιολογώ.
Ο Καμύ μας είπε ότι το κυριότερο, το μόνο, φιλοσοφικό ζήτημα είναι το ζήτημα της αυτοκτονίας, γιατί θέτει το ερώτημα της αξίας ή της απαξίας της ζωής.
Η ιστορία της αδερφής μου με οδήγησε από τα εφηβικά μου χρόνια να θεωρώ ότι το κύριο φιλοσοφικό ερώτημα είναι η αρρώστια. Η αρρώστια θέτει, με τον οξύτερο τρόπο, το ζήτημα του νοήματος της ζωής, του Θεού, της σχέσης με τους άλλους, της ευδαιμονίας, της χαράς. Δεν πιστεύω διόλου σε όλη αυτή τη μεταφυσική του πόνου ούτε στην εξαγνιστική λειτουργία του, πιστεύω μόνο ότι όποιος δεν έχει πονέσει θα γίνει μοιραία ένας ρηχός και λίγο ως πολύ ανόητος άνθρωπος. Αλλά πάλι όποιος δεν έχει γευτεί τη χαρά είναι ένας άρρωστος άνθρωπος, που μπορεί εύκολα να γίνει φθονερός, χαιρέκακος και μνησίκακος. Αυτά τα εγκώμια του πόνου τα κάνουν άνθρωποι που μάλλον δεν έχουν πονέσει όσο λένε. Η αρρώστια, η δική σου και των άλλων, σε οδηγεί να εκτιμάς την αξία των πιο κοινών και καθημερινών πραγμάτων της ζωής και ταυτόχρονα να σχετικοποιείς, χωρίς να μηδενίζεις, τη σημασία άλλων, που θεωρούνται σημαντικά.

The post Η αδερφή μου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Στ΄ αμπέλια

fotodentro — Sat, 26 Feb 2022 11:03:28 +0000

Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης θυμάται τα καλοκαίρια της παιδικής του ηλικίας στο χωριό Συκιά της Λακωνίας. Εδώ δεν υπάρχει χώρος για εξωραϊστική νοσταλγία, αλλά η απροκατάληπτη, αν και όχι χωρίς διάθεση κατανόησης και τρυφερότητα, ματιά πάνω σε έναν κόσμο σκληρό, την ελληνική επαρχία της δεκαετίας του ‘60. Λογοτεχνική γραφή, αυτοβιογραφική ενδοσκόπηση, ψυχολογική μαρτυρία και στοχασμός δένονται με αξεδιάλυτο και γοητευτικό τρόπο.

Δεν βρίσκω τίποτε πιο βαρετό από το να ακούς ή να διαβάζεις για τα παιδικά χρόνια κάποιου, πρέπει πράγματι να τον αγαπάς πολύ για να το αντέξεις. Δεν είχα καμιά διάθεση να διηγηθώ εδώ τα δικά μου παιδικά χρόνια, παρά τόσο μόνο όσο χρειαζόταν για να αποτυπωθεί το χνάρι αυτού του αιωνόβιου, χτεσινού μα και οριστικά καταποντισμένου κόσμου. Αυτός ο κόσμος με συγκινεί βαθιά, όχι γιατί είναι ο κόσμος της παιδικής μου ηλικίας -δεν ήταν άλλωστε αποκλειστικά-, αλλά γιατί είναι ο κόσμος των αγαπημένων μου ανθρώπων, των ανθρώπων που με αγάπησαν και τους αγάπησα πολύ. Τον σκέφτομαι πάντα με συγκίνηση, αλλά δεν τον νοσταλγώ. Υπάρχει συγκίνηση χωρίς νοσταλγία, ίσως μάλιστα να είναι έτσι πιο αδρή.

The post Στ΄ αμπέλια appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Μυθιστορηματικό αναγνωστήριο

fotodentro — Tue, 16 Nov 2021 12:21:15 +0000

Το Μυθιστορηματικό αναγνωστήριο αποτελεί συνέχεια του βιβλίου Υπό το φως του μυθιστορήματος. Περιέχει κι αυτό δοκίμια ενός αναγνώστη, που πιστεύει ότι το μυθιστόρημα σκέφτεται τη ζωή και τον κόσμο και, εκτός από αισθητική χαρά, χαράζει τον δρόμο για μια ηθική της κατανόησης, της αμφιβολίας, της απόχρωσης, του δισταγμού. Με αυτή την πεποίθηση, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης επιστρέφει, επί παραδείγματι, στην Πανούκλα του Καμύ για να κατανοήσει καλύτερα αυτό που μας συνέβη τον καιρό της πανδημίας, συνομιλεί απευθείας, σε ένα από τα πιο προσωπικά κείμενα του τόμου, με τον αστυνόμο Σκόμπι, τον ήρωα της Καρδιάς των πραγμάτων του Γκράχαμ Γκρην, αναλύει την έννοια της γκρίζας ζώνης του Πρίμο Λέβι, συζητάει την καθοριστική σχέση πατέρα και γιου, κάτω από διάφορες συνθήκες, ήτοι στο πλαίσιο μιας ασφυκτικά θρησκευόμενης οικογένειας (Έντμουντ Γκος), όταν ζυγώνει ο θάνατος (Φίλιπ Ροθ) ή μέσα στο Άουσβιτς (Ελί Βιζέλ), αναρωτιέται για τη διφορούμενη σημασία του μυστικού στη ζωή μας, διαβάζοντας μια νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ, αναζητάει παντού την ιαματική δύναμη της καλοσύνης. Τα έργα για τα οποία γίνεται λόγος δεν είναι όλα αριστουργήματα, αλλά αυτό δεν έχει μεγάλη σημασία για τον αναγνώστη μυθιστορημάτων, αρκεί βεβαίως να έχει συνείδηση των μεγεθών.
Οι συγγραφείς των βιβλίων που συζητιούνται, σε συντομότερα ή εκτενέστερα κείμενα, είναι οι εξής: Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, Ααρών Άππελφελντ, Χάινριχ Μπελ, Μαργκαρέτε Μπούμπερ-Νόυμαν, Αλμπέρ Καμύ, Χάουαρντ Φαστ, Χόρχε Γκαλάν, Έντμουντ Γκος, Γκράχαμ Γκρην, Μισέλ Ουελμπέκ, Μαξίμ Λέο, Πρίμο Λέβι, Κλαρίσε Λισπέκτορ, Σόμερσετ Μωμ, Ίαν ΜακΓιούαν, Άμος Οζ, Μέριλιν Ρόμπινσον, Φίλιπ Ροθ, Γιόζεφ Ροτ, Λέων Τρότσκι, Ελί Βιζέλ, Στέφαν Τσβάιχ.

The post Μυθιστορηματικό αναγνωστήριο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Έντεκα συναντήσεις

kpavlides — Wed, 25 Aug 2021 11:27:45 +0000

Ο τόμος αυτός είναι καρπός έντεκα συναντήσεων και συζητήσεων του Σταύρου Ζουμπουλάκη με τον Στρατή Μπουρνάζο. Οι δυο συνομιλητές συμφώνησαν εξαρχής να συζητήσουν, χωρίς συμβατικότητες, για θέματα που τους απασχολούν.

Το βιβλίο ξεκινάει με τα καλοκαίρια των παιδικών χρόνων και την περίοδο των σπουδών του Ζουμπουλάκη στην Αθήνα και στο Παρίσι, με τα διαβάσματα και τους δασκάλους του. Οι δυο συζητητές μιλάνε κατόπιν για το σχολείο, όπου ο πρώτος δούλεψε χρόνια, την εμπειρία της τάξης και της διδασκαλίας, την αντίληψή του για την εκπαίδευση, για την εποχή που υπήρξε διευθυντής της Νέας Εστίας, καθώς και για τα δύο ιδρύματα των οποίων είναι σήμερα επικεφαλής: τον Άρτο Ζωής και την Εθνική Βιβλιοθήκη. Τέλος, για ζητήματα γενικότερα και μεγάλα, όπως η αρρώστια και ο πόνος, η πίστη και η θρησκεία, ο εβραϊσμός και ο αντισημιτισμός, η πολιτική και η Αριστερά, η λογοτεχνία. Αναφέρονται σε προσωπικότητες γοητευτικές, όπως ο Άγγελος Ελεφάντης, ο Κορνήλιος Καστοριάδης και ο Ζήσιμος Λορεντζάτος.

Συζητώντας, ο Σταύρος Ζουμπουλάκης και ο Στρατής Μπουρνάζος βουτάνε στα βαθιά, αλλά και πλατσουρίζουν στον αφρό, στα καθημερινά. Πετάγονται, έτσι, κατά τη φράση του Βάρναλη (που χρησιμοποιεί και ο Παλαμάς για να εγκωμιάσει την ποίηση του πρώτου), “από την καβαλίνα του δρόμου στην κορφή της διπλανής ροδακινιάς”.

Χρονολογία Έκδοσης Νοέμβριος 2020

Αριθμός σελίδων 640

Διαστάσεις 21×14

The post Έντεκα συναντήσεις appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.