ΝΑΔΑ

fotodentro — Thu, 16 Dec 2021 14:05:03 +0000

Η έξαψη του 1968 έχει σβήσει προ πολλού και η βαριά ομίχλη του 1970 έχει εγκατασταθεί για τα καλά. Στο Παρίσι, ωστόσο, η ομάδα “Νάδα” εξακολουθεί να διατηρεί μαχητικό δεσμό με τα επαναστατικά της όνειρα. Συνδέοντας έναν αναρχικό που τον ορφάνεψε ο Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος, έναν βετεράνο ελευθεριακό κομμουνιστή της Γαλλικής Αντίστασης, έναν απογοητευμένο καθηγητή φιλοσοφίας σε λύκειο, έναν συνεσταλμένο σερβιτόρο, έναν ανίατο αλκοολικό και μια ασυμβίβαστη νεαρή γυναίκα με σπίτι στην εξοχή, η ομάδα “Νάδα” σχεδιάζει να απαγάγει τον Αμερικανό πρέσβη και απευθύνει προσκλητήριο στα όπλα.
Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;

“Μια γραφή τόσο σκοτεινή που προσδίδει νέο νόημα στη λέξη νουάρ”. (FREDERICK MEZIES)

“Μετά τον Μανσέτ, το αστυνομικό μυθιστόρημα στη Γαλλία φέρει μια σφραγίδα κι έναν τόνο που το μετέτρεψε σε εισβολή στο καθημερινό, σε επιθετική έφοδο στους τύπους, σε βίαιη επανάσταση μέσα σ’ ένα λογοτεχνικό είδος έως τότε ένοχο για εφησυχασμό, αλλά πλέον απροσδόκητα ανατριχιαστικό. Και το Νάδα είναι αναμφισβήτητα το αριστούργημα του Μανσέτ”. (PACO IGNACIO ΤΑΙΒΟ II)

“Το είδος της βίας στην οποία ο συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ είχε ροπή είναι το είδος εκείνο που ξεσπάει πάνω σε μια συμβιβασμένη ειρήνη σαν εισβολή με βομβαρδιστικό, κι όμως ξετυλίγεται με μια σχεδόν χορογραφημένη ευκινησία. Ο Μανσέτ ήταν συγγραφέας του επείγοντος και του δαιμόνιου, της οικονομίας και της λακωνικής ψυχραιμίας, και η αφηγηματικότητά του αγγίζει τη μορφή του ανακοινωθέντος”. (Los Angeles Review Of Books)

The post ΝΑΔΑ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το Μελαγχολικό Κομμάτι Της Δυτικής Ακτής

fotodentro — Thu, 11 Nov 2021 15:45:11 +0000

“Και συνέβαινε καμιά φορά αυτό που συμβαίνει τώρα: Ο Ζωρζ Ζερφώ τρέχει με τ’ αμάξι του στον εξωτερικό περιφερειακό. Μπήκε στην Πορτ ντ’ Ιβρύ. Είναι δύο και μισή το πρωί, ίσως τρεις και τέταρτο. Αρκετοί οδηγοί είναι μεθυσμένοι. Ο Ζωρζ Ζερφώ είναι. Έχει πιει πέντε μπέρμπον 4 Roses. Επίσης, πριν από τρεις ώρες περίπου, ήπιε δύο χάπια ισχυρού βαρβιτουρικού. Το ότι τα ανακάτεψε δεν τον νύσταξε, αντίθετα του προκάλεσε μια τεταμένη ευφορία που κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να μετατραπεί σε οργή ή σε ένα είδος μελαγχολίας, κατά κάποιον τρόπο τσεχοφικής και κυρίως πικρής, που είναι ένα συναίσθημα ούτε πολύ ανδρείο ούτε ενδιαφέρον. Ο Ζωρζ Ζερφώ τρέχει με 145 χιλιόμετρα την ώρα. Μέσα από δύο ηχεία -ένα κάτω από το ταμπλώ, ένα στο πίσω μέρος- ακούγεται σε χαμηλή ένταση η μουσική που παίζει στο κασετόφωνο, τζαζ στο στυλ West Coast: Τζέρρυ Μάλλιγκαν, Μπαντ Σανκ, Τσίκο Χάμιλτον.

Την αιτία για την οποία ο Ζωρζ ξεχύνεται έτσι στον περιφερειακό, με αμβλυμένα αντανακλαστικά και ακούγοντας αυτή τη μουσική, θα πρέπει να την αναζητήσουμε κατά κύριο λόγο στη θέση του Ζωρζ στο πλέγμα των παραγωγικών σχέσεων. Το γεγονός ότι ο Ζωρζ σκότωσε τουλάχιστον δύο ανθρώπους στη διάρκεια του έτους δεν έχει να κάνει. Αυτό που συμβαίνει τώρα συνέβαινε καμιά φορά και στο παρελθόν”.

Ο Ζαν-Πιέρ Μανσέτ (1942-1995) έγραψε το “Μελαγχολικό κομμάτι της δυτικής ακτής”, ένα από τα καλύτερα βιβλία του, το 1976. Μετά την “Πρηνή θέση του σκοπευτή” (1981 – Εκδόσεις Άγρα, 1998) σταμάτησε απότομα την εκρηκτική πορεία του στο γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα, που είχε αρχίσει το 1971 με ρυθμό ένα βιβλίο το χρόνο. Μέγας στυλίστας -τα βιβλία του επαινέθηκαν από πολλούς συγγραφείς όπως ο Τζ. Ελλρόυ, ο Τζ. Τσάρυν, ο Π. Ι. Τάιμπο, ο Ζ. Εσενόζ κ.ά.-, χρησιμοποιεί ένα μίνιμαλ αποστασιοποιημένο ύφος. Μετέφρασε στα γαλλικά Αμερικανούς συγγραφείς αστυνομικών, όπως ο D. Westlake και ο Ross Thomas. Πολλά από τα βιβλία του έγιναν ταινίες.

The post Το Μελαγχολικό Κομμάτι Της Δυτικής Ακτής appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Jean-Patrick Manchette Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

ΝΑΔΑ

Το Μελαγχολικό Κομμάτι Της Δυτικής Ακτής