Τουρκική Archives - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Κρήτη μου

fotodentro — Fri, 28 Mar 2025 11:31:03 +0000

Κρήτη, 1898. Χανιά. Χριστιανοί και Κρήτες μουσουλμάνοι ζουν αδελφωμένοι την κοινή τους μοίρα: ίδια όνειρα, ίδιοι καημοί, ίδια χωρατά στα κρητικά. Ανυποψίαστοι για την περιπέτεια που τους περιμένει. Τα νέα φτάνουν συγκεχυμένα: ο οθωμανικός και ο ελληνικός στρατός θα αποσυρθούν από την Κρήτη, ο διοικητής θα εκλέγεται από τις Προστάτιδες Δυνάμεις. Οι χριστιανοί συζητούν για την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Οι Κρήτες μουσουλμάνοι αναρωτιούνται τι περιμένουν στην Ισταμπούλ για να βάλουν τάξη στο χάος.

The post Κρήτη μου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Για χάρη της αγάπης

fotodentro — Tue, 25 Feb 2025 09:08:10 +0000

Κάποια νύχτα, σε μια εποχή μακρινή, τότε που τα τζίνια χορεύανε στα αδειανά παλιά χαμάμ και που τελάληδες ήταν οι καμήλες, πέντε πρίγκιπες σε πέντε διαφορετικές χώρες είδαν ακριβώς το ίδιο όνειρο: περπατώντας στα φιδωτά σοκάκια μιας αρχαίας πόλης, κι αφού ήπιαν νερό από την κρήνη της θεάς του έρωτα κάτω από το φως του φεγγαριού κι άκουσαν τις καμπάνες να χτυπούν, ένα ανάλαφρο αεράκι φύσηξε και μια υπέροχη ευωδία τούς οδήγησε, τον καθένα ξεχωριστά, σ’ ένα μικρό σοκάκι πίσω από τους χοντρούς τοίχους των σπιτιών, κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή είδαν ένα υπέροχο φάντασμα, λουσμένο στο φως. Δεν ήταν φάντασμα, ήταν ένα νεαρό κορίτσι ολόιδιο με τη θεά που είχαν πιει νερό από τα δάχτυλά της…
Από τη στιγμή που είδαν το κορίτσι, τίποτα από την παλιά ζωή τους, από τις παλιές αλήθειές τους, δεν έμεινε ίδιο.

Μια αλληγορική ιστορία για τη φύση του έρωτα, για τα όνειρα και την προαιώνια μνήμη των ανθρώπων.

The post Για χάρη της αγάπης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Στη ράχη της τίγρης

fotodentro — Wed, 22 May 2024 17:42:20 +0000

Ένας πανίσχυρος σουλτάνος, η «σκιά του θεού πάνω στη γη», βρίσκεται εκθρονισμένος και εξόριστος στην πόλη που εξέθρεψε τους επαναστάτες που τον ανέτρεψαν, τη Θεσσαλονίκη του 1909. Ένας από αυτούς τους επαναστάτες αξιωματικούς, ο στρατιωτικός γιατρός Ατίφ, αναλαμβάνει την καθημερινή παρακολούθηση της υγείας του ίδιου και της πολυμελούς οικογένειάς του. Η καθημερινή επαφή των δύο, θέσει, εχθρών εξελίσσεται μέσα από τη διεισδυτική γραφή του Λιβανελί σε μια ανατομία της εξουσίας αλλά και της απώλειάς της, σε μια αναψηλάφηση της αμφιλεγόμενης εποχής του Αμπντουλχαμίτ, σε μια εκ νέου θεώρηση των βασικών ζητημάτων της ανθρώπινης φύσης και του ιστορικού αφηγήματος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Κλείνει μέσα του όλη τη δύναμη και την απλότητα του μύθου. Το λάτρεψα». (LOUIS DE BERNIERES)
«Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα, που στη δίνη του συμπαρασύρονται και εξαφανίζονται όλα τα κλισέ». (ΤΑΝΕΡ ΤΙΜΟΥΡ, ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης)
«Ο Λιβανελί αφηγείται μια ιστορία στην καρδιά μιας φορτισμένης και δύσκολης περιόδου, όπου βιώνονται ταυτόχρονα το παρελθόν και το μέλλον, η επανάσταση και η παρακμή, τα μεγάλα όνειρα και οι διαψεύσεις και καλεί τους αναγνώστες του σε ένα ειλικρινές και απροκατάληπτο ταξίδι στα τελευταία χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας».

The post Στη ράχη της τίγρης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ανησυχία

fotodentro — Thu, 09 Feb 2023 11:25:40 +0000

Τα κοντινότερα πράγματα είναι συχνά τα πιο μακρινά και τα πράγματα που θεωρούμε αυτονόητα είναι τα πιο ακατανόητα. Ο Ιμπραήμ, για τον οποίο το παρελθόν είναι ξεπερασμένο και ζει μια συνηθισμένη «δυτική» ζωή στην Πόλη, ταξιδεύοντας πίσω στο Μάρντιν, στα βουνά πάνω από τη Συρία, έρχεται αντιμέτωπος μ’ αυτό που είχε ξεχάσει: τον ανορθολογισμό της ανατολής και τη δύναμη του παραλόγου.
… Ξέρεις τι σημαίνει χαρέσε; Υπάρχει στην έρημο ένα αγκάθι που αρέσει πολύ στις καμήλες. Με το που θα το δουν, το κόβουν κι αρχίζουν να το μασούν. Το αιχμηρό αγκάθι ανοίγει πληγές στο στόμα τους, οι πληγές ματώνουν. Ωστόσο, όταν η γεύση του αλμυρού αίματος αναμειχθεί με τη γεύση του αγκαθιού, αυτό τους αρέσει ακόμη πιο πολύ. Έτσι, όσο τρώνε ματώνουν, όσο ματώνουν τρώνε, δεν χορταίνουν να καταπίνουν το αίμα τους…
Σε ένα πλαίσιο απολύτως επίκαιρο, ο Λιβανελί στο νέο του μυθιστόρημα μας παρασύρει σε ένα ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο της Μέσης Ανατολής, μέσα από τη σχέση του Χουσΐν με τη Μελεκνάζ, τους πρόσφυγες, την ιστορία των Γεζιντί, που οι ανιστόρητοι λένε ότι «λατρεύουν τον διάβολο».
Το ταξίδι του Ιμπραήμ στη γενέτειρά του, το Μάρντιν, είναι ένα ταξίδι στη βία του πιο ανελέητου προσώπου της Μέσης Ανατολής, στον έρωτα και, ίσως, στην αυτογνωσία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Ήμουν ανήσυχος, επρόκειτο για μια ανησυχία διαφορετική από αυτήν που με κατείχε στην Ισταμπούλ, αλλά παρ’ όλ’ αυτά ήταν ανησυχία. Νομίζει κανείς ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, αλλά στη ζωή ούτως ή άλλως κανονικότητα είναι η κατάσταση ανησυχίας, ησυχία είναι το πολύ πολύ κάποιες στιγμές που σπανίως αδράχνουμε, κι αυτές πρόσκαιρα».
«Σαν το σταφύλι που πατήθηκε απ’ τα πόδια της αγαπημένης / Κατακόκκινο έγινα κρασί… Σε τούτο τον κόσμο τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει τους ανθρώπους όσο ο λόγος. Και η Μέση Ανατολή είναι ο τόπος όπου ο λόγος φτάνει στο ζενίθ, καμιάς άλλης περιοχής η ποίηση, ο θρύλος, το παραμύθι δεν είναι τόσο δυνατό, δεν έχει τη δύναμη να διαποτίζει τόσο καταλυτικά την ψυχή του ανθρώπου. Για τον λόγο αυτό εδώ στα μέρη μας οι ποιητές κατατάσσονται στη συνομοταξία των μάγων. Επειδή μαγεύουν τους ανθρώπους με ωραία λόγια».

The post Ανησυχία appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.