Γαλλική-Γαλλόφωνη Archives - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Η ζωή μπροστά

fotodentro — Sat, 11 Apr 2026 09:32:06 +0000

Ο Μομό είναι δέκα χρονών, ή κάπου τόσο, κι έχει όλη τη ζωή μπροστά του, δυστυχώς. Ζει στο σπίτι της Μαντάμ Ροζά, στον έκτο όροφο μιας πολυκατοικίας χωρίς ασανσέρ, στην Μπελβίλ του Παρισιού. Η Μαντάμ Ροζά είναι μια εβδομηντάχρονη, υπέρβαρη, Εβραία πρώην πόρνη, που διατηρεί στο διαμέρισμά της κάτι σαν οικοτροφείο για παιδιά που οι πόρνες μητέρες τους λείπουν για δουλειές. Στην ίδια πολυκατοικία ζει κι η Μαντάμ Λολά, τραβεστί, πρώην πρωταθλητής του μποξ στη Σενεγάλη. Και ο κύριος Χαμίλ, έμπορος χαλιών, που είναι πάντα χαμογελάστος, κι ας λέει πως κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αγάπη. Και ο κύριος Ουαλούμπα, που ήρθε από το Καμερούν στο Παρίσι για να το σκουπίσει, αλλά έχει κι άδεια πυροφάγου και ξερνάει φωτιές από το στόμα. Όταν έμαθε πως η Μαντάμ Ροζά τον είχε σπίτι της επειδή κάθε μήνα εισέπραττε ένα έμβασμα κι όχι επειδή τον αγαπούσε, ο Μομό στεναχωρήθηκε. Αλλά έκανε λάθος, η Μαντάμ Ροζά τον αγαπούσε πάρα πολύ.

The post Η ζωή μπροστά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Κολχόζ

fotodentro — Sat, 11 Apr 2026 09:02:37 +0000

Το Κολχόζ είναι το αληθινό μυθιστόρημα μιας οικογένειας σε βάθος τεσσάρων γενεών. Κεντρικός άξονας της ιστορίας, η Ελέν Καρρέρ ντ’ Ανκός, το γένος Ζουραμπισβίλι: διεθνούς φήμης ιστορικός, ειδικός της Ρωσίας και της άλλοτε Σοβιετικής Ένωσης, υπηρέτησε από το 1999 έως τον θάνατό της ως ισόβια γραμματέας της Γαλλικής Ακαδημίας, της οποίας ήταν μέλος από το 1990.

The post Κολχόζ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Οι ορφανοί

fotodentro — Fri, 03 Apr 2026 09:48:20 +0000

Τον κυρίευσε ξαφνικά το κενό. Όλο του το κορμάκι συρρικνώθηκε, ρίγησε, κι εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε πως θα ήταν για πάντα μόνος. Μια φοβερή αγωνία άρχισε να ανεβαίνει από χαμηλά στην κοιλιά του. Κόντρα στο φως, διέκρινε το σκοτεινό πρόσωπο του Κέιχιλ, ένιωσε τον θάνατο να τον πλησιάζει, πολύ απειλητικά! Ένιωσε τη ζεστασιά του ήλιου στο μάγουλό του, τη θανατερή του αρμονία, την ομορφιά του. Του ‘ρχόταν να βάλει τα κλάματα. Έπειτα, σαν να χάθηκαν ξαφνικά τα πρόσωπα των στρατιωτών και των νεαρών γελαδάρηδων που τον περιτριγύριζαν. Το χέρι του αναζήτησε το όπλο και εκείνος τράβηξε τη σκανδάλη.

The post Οι ορφανοί appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η κυρία Πιλίνσκα και το μυστικό του Σοπέν

fotodentro — Mon, 22 Dec 2025 18:47:00 +0000

«Γράφε! Γράφε κι έχε στο νου σου όλα αυτά που σου ’μαθε ο Σοπέν! Γράφε με το πιάνο κλειστό, δε χρειάζεται να συγκλονίσεις μάζες. Ένας δημιουργός δε συνθέτει για τις μάζες, απευθύνεται σ’ ένα άτομο. Ο Σοπέν παραμένει μια μοναξιά που συνδιαλέγεται με μιαν άλλη μοναξιά. Μιμήσου τον. Μη γράφεις κάνοντας θόρυβο, αλλά κάνοντας σιωπή. Οι πιο ωραίοι ήχοι ενός κειμένου είναι οι πιο απαλοί.» Η κυρία Πιλίνσκα είχε δίκιο. Εδώ και τρεις δεκαετίες, γράφω. Γράφω αγκαλιάζοντας τα λουλούδια στα χωράφια. Γράφω κάνοντας κύκλους στο νερό. Γράφω σαν δέντρο στον άνεμο. Γράφω με την ευεξία και τη χαλάρωση της αγάπης, κοιτάζοντας βαθιά στα μάτια των χαρακτήρων μου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

The post Η κυρία Πιλίνσκα και το μυστικό του Σοπέν appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Τα τρομερά παιδιά

fotodentro — Mon, 22 Dec 2025 17:44:59 +0000

TO ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΖΑΝ ΚΟΚΤΩ Τα τρομερά παιδιά εκδόθηκε το 1929 από τον εκδοτικό οίκο Grasset και αναγνωρίστηκε από τους κριτικούς ως το αριστούργημα του συγγραφέα. Αφηγείται την ιστορία ενός αδελφού και μιας αδελφής, του Πωλ και της Ελιζαμπέτ. Ο Πωλ τραυματίζεται έξω από το λύκειο Κοντορσέ από μια πέτρα που ο Νταρζελός, ένας από τους συμμαθητές του, είχε κρύψει μέσα σε μια χιονόμπαλα. Κατά την ανάρρωσή του, η Ελιζαμπέτ μένει στο δωμάτιο μαζί του και τον φροντίζει. Αυτό το δωμάτιο γίνεται το θέατρο για αυτό που αποκαλούν «το παιχνίδι», μια ιστορία που επινοούν κάθε βράδυ και στην οποία οι δυό τους είναι οι πρωταγωνιστές. Το όνειρό τους μπερδεύεται επικίνδυνα με την πραγματικότητα. Ο Πωλ θέλει να εγκαταλείψει «το παιχνίδι ». Η Ελιζαμπέτ θέλει να τον κρατήσει σ’ αυτό. Η κωμωδία τελειώνει, αρχίζει η τραγωδία…

Με αυτό το έργο, ο Κοκτώ έδειξε πως η γοητεία της εφηβείας είναι συνυφασμένη με το δράμα. Το 1950 το βιβλίο έγινε ταινία από τον Jean-Pierre Melville. Προς επίρρωση της φήμης του μυθιστορήματος, ο τίτλος του έγινε έκφραση με καθημερινή χρήση στη γαλλική γλώσσα.

The post Τα τρομερά παιδιά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Τι θα κάναμε χωρίς δημόσιους υπαλλήλους!

fotodentro — Mon, 22 Dec 2025 17:36:01 +0000

Οι εκδόσεις Αμολγός παρουσιάζουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό ένα από τα πιο μοχθηρά κείμενα που έγραψε ο Balzac για τη δημόσια διοίκηση και τους υπαλλήλους της. Στην παρούσα Φυσιολογία τον υπαλλήλου, όπως την αποκαλεί, προβαίνει στην πρώτη λεπτομερή ανάλυση της γραφειοκρατίας, καταδικάζοντας την εκτεταμένη ανάπτυξής της και την παράλογη προσκόλληση στους κανόνες. Σχεδόν έναν αιώνα πριν από την εφιαλτική περιγραφή της γραφειοκρατίας από τον Kafka, ο Balzac αποδομεί με βιτριολικό χιούμορ αυτή τη “δύναμη της αδράνειας” που εμποδίζει ή αναβάλλει τις απαραίτητες αποφάσεις αντί να τις προωθεί, παραλύοντας την κοινωνία σε όλους τους τομείς της. Ένα έργο που παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο και με πολλές αναγωγές στην ελληνική πραγματικότητα, διανθισμένο με μια σειρά από σπαρταριστές σκιαγραφήσεις υπαλλήλων, οι οποίες αναδεικνύουν και στηλιτεύουν την παράλογη φύση της γραφειοκρατίας.

The post Τι θα κάναμε χωρίς δημόσιους υπαλλήλους! appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Αινιγματικές παραλλαγές

fotodentro — Mon, 22 Dec 2025 16:49:39 +0000

«Θέλετε να πιστέψω πως η Έλεν διάλεξε εσάς ως επιβήτορα; Μου φαίνεστε εξίσου σέξι μ’ ένα βρασμένο πράσο!» Είναι μια ιστορία σύγκρουσης μεταξύ δύο ανδρών: από τη μια, ο φημισμένος νομπελίστας συγγραφέας Άμπελ Ζνόρκο: είρων, ψυχρός και απόμακρος. Από την άλλη, ο κατά πολύ νεότερός του δημοσιογράφος Έρικ Λάρσεν, συμπαθητικός και αφελής, που προσπαθεί να του πάρει συνέντευξη για μια επαρχιακή εφημερίδα. Ή, τουλάχιστον, έτσι δείχνουν τα πράγματα στην αρχή… Ποια είναι η μυστική σχέση του συγγραφέα με αυτή τη γυναίκα την οποία δηλώνει πως εξακολουθεί ν’ αγαπά; Για ποιο λόγο ο διάσημος υπερόπτης αποφάσισε να δεχτεί στο σπίτι του τον συγκεκριμένο άσημο δημοσιογράφο; Η συνέντευξη δεν αργεί να μετατραπεί σ’ ένα σκληρό και περίπλοκο παιχνίδι αλήθειας που ανατρέπει τις πρώτες εντυπώσεις και επανακαθορίζει τις έννοιες της αγάπης και του έρωτα. Μια μεγάλη επιτυχία του Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ, που από το 1996 μέχρι σήμερα έχει ανέβει στις θεατρικές σκηνές είκοσι πέντε τουλάχιστον χωρών στις πέντε ηπείρους. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

The post Αινιγματικές παραλλαγές appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Όταν τα κοτόπουλα τραγουδούν

fotodentro — Wed, 17 Dec 2025 17:35:42 +0000

Έχει στεναχώρια μεγάλη για το Σούσι, το τόσο καχεκτικό και τρυφερό κοτόπουλο που δεν αγαπήθηκε. Ούτε νεκρό δεν το θέλει κανείς. Στην ετικέτα του έγραψε με ευκρινέστατα γράμματα: “Λυτός που εδώ τώρα αναπαύεται, περισσότερο τον οίκτιραν παρά τον μακάριζαν, χίλιες φορές πέθανε πριν χάσει τη ζωή του”. Η Πολ, χορτοφάγος, γράφει τις βιογραφίες των κοτόπουλων που αναγκάζεται να σκοτώνει. Τα γνωρίζει ένα ένα προσωπικά· πριν καταλήξουν συσκευασμένα σε κενό αέρος στον πάγκο της λαϊκής, συνοδευόμενα από το καρτελάκι που διηγείται τη ζωή τους, ήταν φίλοι της. Μαζί έχουν πιεί, έχουν χορέψει, έχουν δει τηλεόραση, έχουν κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι. Τα βιογραφημένα κοτόπουλα της Πολ ενθουσιάζουν τους καταναλωτές, που προτιμούν να μπήξουν τα δόντια τους σε μιαν αξιοφάγωτη προσωπικότητα, παρά σε ένα ανώνυμο μπούτι. Η αγορά πεινάει, ζητάει κι άλλα. Και η Πολ σκοτώνει για να γράφει, γράφει για να σκοτώνει. Με την ίδια ψυχραιμία, η Λουσί Ρικό, μια από τις ριζοσπαστικότερες και πολυβραβευμένες νέες φωνές της γαλλικής λογοτεχνίας, αποστάζει στα έργα της τη σύγχρονη δυτική κοινωνία από τις παθογένειες της. Με το άρρωστο υλικό που της μένει στα χέρια, χτίζει παράλληλες πραγματικότητες που ισορροπούν μεταξύ του εφιαλτικού και του γελοίου. Στο μυθιστόρημα “Όταν τα κοτόπουλα τραγουδούν”, το χιούμορ είναι διεστραμμένο, η ωμότητα σου λερώνει τα χέρια, η συγγραφή ταυτίζεται με τη δολοφονία. Την ίδια στιγμή, η τρυφερότητα της Λουσί σπάει κόκκαλα. Στην κυριολεξία.

The post Όταν τα κοτόπουλα τραγουδούν appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Διάβολοι και άγιοι

fotodentro — Wed, 17 Dec 2025 12:49:01 +0000

Ποιος είναι άραγε ο ηλικιωμένος κύριος που ερμηνεύει με τόσο μοναδικό τρόπο σονάτες του Μπετόβεν στο πιάνο, παίζοντας σε δημόσιους χώρους, αεροδρόμια και σιδηροδρομικούς σταθμούς; Πώς βρέθηκε εκεί;
Περιμένει, άραγε, κάποιον να εμφανιστεί; Τις απαντήσεις θα μας τις δώσει ο ίδιος όταν αρχίσει να μας εξιστορεί μια μεγάλη ιστορία, που πηγαίνει πενήντα χρόνια πίσω, σε ένα εντελώς μακάβριο ορφανοτροφείο.
Ο δεκαεξάχρονος Τζο, γόνος εύπορης οικογένειας και εκκολαπτόμενος πιανίστας, χάνει τους γονείς του και τη μικρή του αδελφή σε αεροπορικό δυστύχημα στα μέσα του 1969, μένοντας μόνος στον κόσμο. Μέχρι να βρεθεί γι’ αυτόν μια ανάδοχη οικογένεια, τον στέλνουν σ’ ένα ορφανοτροφείο στα Πυρηναία, κοντά στα ισπανικά σύνορα. Η παραμονή του στο ίδρυμα θα τον φέρει αντιμέτωπο με τον συντηρητισμό και τους αυστηρούς κανόνες της εκκλησίας, τις στερήσεις, την υποκρισία, τη σκληρότητα και την προδοσία. Ταυτόχρονα, όμως, θα δοκιμάσει τα όριά του, θα ανακαλύψει τη δύναμη της φιλίας, την αξία της ελευθερίας και θα νιώσει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα για την κόρη ενός ευεργέτη του ορφανοτροφείου, στην οποία θα κληθεί να παραδώσει μαθήματα πιάνου.
Σύντομα θα γίνει μέλος μιας «μυστικής οργάνωσης» αποτελούμενης από μια ομάδα παλαιότερων τροφίμων του ιδρύματος και θα σχεδιάσουν μαζί μια ριψοκίνδυνη απόδραση.

The post Διάβολοι και άγιοι appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η κατάρρευση

fotodentro — Wed, 29 Oct 2025 11:31:33 +0000

Ο αδερφός μου πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του χαμένος στα όνειρά του. Στο φτωχό εργατικό περιβάλλον όπου μεγαλώσαμε και όπου η κοινωνική βία εκδηλωνόταν συχνά ως περιορισμός της επιθυμίας, εκείνος φανταζόταν ότι θα γινόταν ένας φημισμένος τεχνίτης, ότι θα ταξίδευε, ότι θα έβγαζε πολλά λεφτά, ότι θα αναστήλωνε καθεδρικούς ναούς, ότι ο πατέρας του, που τον είχε εγκαταλείψει, θα γύριζε πίσω και θα τον αγαπούσε. Τα όνειρά του ήρθαν σε σύγκρουση με τον κόσμο του και κανένα τους δεν πραγματοποιήθηκε. Πάνω απ’ όλα ήθελε να ξεφύγει από τη ζωή του, αλλά κανένας δεν του είχε μάθει να ξεφεύγει και κάθε στοιχείο του χαρακτήρα του –η σκληρότητά του, η συμπεριφορά του απέναντι στις γυναίκες και απέναντι στους άλλους– τον καταδίκαζε. Δεν του έμεναν παρά τα τυχερά παιχνίδια και το αλκοόλ για να ξεχνιέται. Στα τριάντα οχτώ του, μετά από χρόνια βουτηγμένα στις αποτυχίες και την κατάθλιψη, βρέθηκε νεκρός στο μικροσκοπικό του διαμέρισμα.

Το βιβλίο αυτό είναι η ιστορία μιας κατάρρευσης.

The post Η κατάρρευση appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.