Οικονομικό Archives - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Η γλώσσα του Τρίτου Ράιχ

fotodentro — Sat, 14 Jun 2025 10:03:25 +0000

O Γερμανός φιλόσοφος και φιλόλογος Βίκτορ Κλέμπερερ άρχισε να μελετά τη γλώσσα και τις συγκεκριμένες λέξεις που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί το 1933. Βασιζόμενος σε ποικίλες πηγές (ραδιοφωνικές ομιλίες του Χίτλερ ή του Γκαίμπελς, ανακοινώσεις γεννήσεων και θανάτων, εφημερίδες, βιβλία και μπροσούρες, συζητήσεις κ.λπ.), μπόρεσε να εξετάσει την καταστροφή του γερμανικού πνεύματος και της κουλτούρας από τη ναζιστική «νεογλώσσα». Με το να κρατά λοιπόν το ημερολόγιό του, επιδόθηκε σε μια πράξη αντίστασης και επιβίωσης. Το 1947 από την εργασία του αυτή προέκυψε το βιβλίο LTI: Lingua Tertii Imperii, Η γλώσσα του Τρίτου Ράιχ – Σημειώσεις ενός φιλολόγου, που έγινε κείμενο αναφοράς για κάθε προβληματισμό πάνω στη γλώσσα του ολοκληρωτισμού. Η ανάγνωσή του, σχεδόν ογδόντα χρόνια αργότερα, δείχνει πόσο παλεύει ο σύγχρονος κόσμος να θεραπευτεί από εκείνη τη μολυσματική γλώσσα, καθώς και ότι καμία γλώσσα δεν είναι απρόσβλητη από καινούργιες προσπάθειες χειραγώγησης. Η ανάλυση του Βίκτορ Κλέμπερερ για τη γλώσσα του εθνικοσοσιαλισμού και τον αντίκτυπό της είναι ένα αριστούργημα της ιστοριογραφίας. Ταυτόχρονα, είναι ένα πρώτης τάξεως ιστορικό ντοκουμέντο για την αυτοδιάσωση ενός μελετητή της γλώσσας και της λογοτεχνίας σε μια εποχή απελπισίας. Η Γλώσσα του Τρίτου Ράιχ προέκυψε από την πεποίθηση του Κλέμπερερ ότι η γλώσσα του Τρίτου Ράιχ συνέβαλε στο σχηματισμό της ναζιστικής κουλτούρας. Όπως γράφει: «Δεν πρέπει να εξαφανιστούν μόνο οι ναζιστικές πράξεις αλλά και η ναζιστική ιδεολογία, ο τυπικός ναζιστικός τρόπος σκέψης και το έδαφος που τον αναπαράγει: η γλώσσα του ναζισμού».

The post Η γλώσσα του Τρίτου Ράιχ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Στο πλοίο των τρελών

fotodentro — Wed, 22 May 2024 18:03:31 +0000

Το Πλοίο των τρελών περιλαμβάνει άρθρα της περιόδου 2023-24, στα οποία η Σώτη Τριανταφύλλου αναρωτιέται, σχολιάζει και δίνει και ορισμένες απαντήσεις: Υπάρχει ηθικός τρόπος να κρίνουμε την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση; Είναι ο σημερινός κόσμος πιο ταραγμένος απ’ όσο ήταν στο παρελθόν; Ζούμε πράγματι σ’ ένα ακυβέρνητο καράβι μέσα στη θύελλα; Ποιός είναι ο ρόλος και ο συσχετισμός των μεγάλων δυνάμεων στην τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα;
Το βιβλίο, αναλύει, επίσης, την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών όπως έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια, τα κινήματα της πολιτικής ορθότητας και την παγκόσμια επιρροή της αμερικανικής ήπιας ισχύος, τα χαμένα και τα κερδισμένα στοιχήματα της Ευρώπης, καθώς και κάποιες ιδέες που έχουν αντίκτυπο στον σύγχρονο τρόπο ζωής, από τον νεο-φεμινισμό και την ισλαμοφιλία μέχρι τον σοσιαλφασισμό, την τεχνοφοβία και τον οριενταλισμό. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

The post Στο πλοίο των τρελών appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

200 χρόνια ελληνικής οικονομίας

fotodentro — Wed, 22 May 2024 17:37:51 +0000

Παρά τις δοκιμασίες του παρελθόντος και τις προκλήσεις που διαγράφονται στο μέλλον, η απόσταση που έχει διανύσει η ελληνική οικονομία στη μακρά διάρκεια είναι εντυπωσιακή. Μια φτωχή, αγροτική οικονομία κατάφερε μέσα σε δύο αιώνες να δεκαπλασιάσει το βιοτικό επίπεδο και να διπλασιάσει το προσδόκιμο ζωής των κατοίκων της, με αποτέλεσμα σήμερα – και παρά το βαθύ τραύμα της πρόσφατης κρίσης – να συγκαταλέγεται μεταξύ των πλέον ανεπτυγμένων οικονομιών του κόσμου.
Η πορεία αυτή δεν υπήρξε ούτε γραμμική ούτε προδιαγεγραμμένη. Επιτυχίες και ανατροπές, άλματα και πισωγυρίσματα χαρακτηρίζουν τον σταδιακό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας. Σε πολλά σταυροδρόμια, η αλληλεπίδραση της κρατικής πολιτικής και των δυνάμεων της αγοράς υπήρξε καθοριστική στη διαμόρφωση της τελικής κατεύθυνσης. Εξίσου καθοριστικός υπήρξε ο ρόλος του διεθνούς περιβάλλοντος, καθώς και η σύνθεση ιδεών και συμφερόντων. Οι ποικίλες αυτές επιδράσεις συνθέτουν τον ιστορικό καμβά από τον οποίο αντλούν τα θέματά τους οι συντελεστές του βιβλίου, που αποτιμούν διαφορετικές πτυχές της πορείας της ελληνικής οικονομίας από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα.
Ορισμένα κεφάλαια ξεφεύγουν από τη συνήθη θεματολογία της οικονομικής ιστορίας και επεκτείνονται στη δημογραφία, την τεχνολογία, τις έμφυλες σχέσεις και τη συγκρότηση της διοίκησης. Άλλα πάλι φιλοδοξούν να προσφέρουν ασυνήθιστες αναγνώσεις σε πιο συνηθισμένα θέματα, κομίζοντας νέα δεδομένα ή αμφισβητώντας κατεστημένες ερμηνείες. Καθένα προσπαθεί να συμπυκνώσει, σε λίγες σελίδες, τη σύγχρονη επιστημονική συζήτηση γύρω από το εκάστοτε θέμα.

The post 200 χρόνια ελληνικής οικονομίας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Γενεαλογίες Ασφάλειας – Ελέγχου – Αστυνόμευσης

fotodentro — Wed, 07 Feb 2024 11:20:29 +0000

Με το να εφαρμόζει το νόμο ο αστυνομικός προσλαμβάνει τον εαυτό του ως τον ίδιο το νόμο. Αυτή η πίστη τον τοποθετεί σ’ ένα έδαφος απροσδιοριστίας σε σχέση με την δικαιοσύνη, εντός του οποίου εκδηλώνεται η δράση του, δίχως την οποία ο μετα-σχηματισμός των σημερινών μορφών δια-κυβέρνησης θα ήταν ανέφικτος, ακριβώς γιατί είναι εκεί που αποκτούν ισχύ οι λόγοι ασφαλείας. Η τοποθέτησή τους στο αόριστο λεξιλόγιο της κρατικής ανάγκης, της υπεράσπισης της κοινωνίας, εκείθεν της θεσμικής ή της νομικής ελεγξιμότητάς, τους καθιστά φαινομενικά απρόσιτους. Η αποδόμησή τους προϋποθέτει την κατανόηση της γέννησης της βιο-εξουσίας/πολιτικής, του μετα-σχηματισμού της δια-κυβέρνησης (πειθαρχία, έλεγχος, κρίση-ασφάλεια) και, τέλος, της αντιστασιακής εμπειρίας των ασυμμόρφωτων σωμάτων που υφίστανται τις πολιτικές της ασφάλειας από παλιά. Ο αστερισμός των θεωρήσεων που παρουσιάζονται εδώ καλύπτουν αυτές τις ανάγκες. Ο Θ. Λάγιος, αποδεικνύει ότι η ένταση που υπάρχει ανάμεσα στις έννοιες της ελευθερίας και της ασφάλειας είναι ασυμφιλίωτη· ο Στ. Παπασταθόπουλος, παρουσιάζει τα συμπεράσματα του Καταργητισμού του Μαύρου φεμινισμού ως προϋπόθεση κάθε κριτικής της αστυνόμευσης· ο Ν. Χαραλαμπόπουλος, διερευνά την έννοια της μη-κυβερνησιμότητας ως την πιθανή γραμμή φυγής από τα καθεστώτα κυβερνησιμότητας που μας εγκλείουν οι πεπαλαιωμένες κριτικές.

The post Γενεαλογίες Ασφάλειας – Ελέγχου – Αστυνόμευσης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Παιχνίδια τύχης και στρατηγικής

fotodentro — Sat, 23 Dec 2023 10:16:24 +0000

Πώς μπορούμε να καταλάβουμε το αληθινό πρόσωπο κάποιου εύκολα και γρήγορα; Πώς θα αποφύγουμε την ήττα αν υποψιαστούμε ότι ο «κολλητός» μας είναι έτοιμος να μας προδώσει προκειμένου να απολαύσει τα οφέλη της νίκης του;
Όταν παίζουμε χαρτιά ή τάβλι, όταν ρίχνουμε ζάρια, όταν ποντάρουμε στη ρουλέτα, όταν στοιχηματίζουμε στη λοταρία, όταν «ανεβάζουμε» την προσφορά μας σε μια δημοπρασία, όταν παζαρεύουμε σε μια αγοραπωλησία, όταν, ως χώρα, καταστρώνουμε στρατηγική εμβολιασμού, όταν,γενικώς, παίζουμε ένα παιχνίδι τύχης, πάντα κάτι κρυφό ξεφεύγει. Ίσως όχι από τα πρώτα λεπτά, αλλά σταδιακά. Μια νικηφόρα ζαριά, ένα κακό φύλλο, μια λάθος πληροφορία, μια αποτυχημένη συνεργασία,…κι αυτό που σχεδιάζουμε, βαθιά μέσα μας, βγαίνει στην επφάνεια. Μια παθιασμένη αντίδραση, μια λάθοςκίνηση,και η στρατηγική αποκαλύπτεται. Η θεωρία παιγνίων –η οποία προέρχεται από τη μελέτη των πιθανοτήτων στα παιχνίδια τύχης– άρχισε, σύντομα, να εφαρμόζεται και στις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις: ποια είναι η καλύτερη στρατηγική που θα μπορούσες να χαράξεις για να «κερδίσεις στη ζωή» (όποιο παιχνίδι κι αν παίζεις); Οι μαθηματικές τεχνικές της θεωρίας παιγνίων εμφανίζονται, με διάφορους βαθμούς «σοφίας», όταν –αντιμετωπίζοντας «συμπαίκτες»– καταστρώνουμε στρατηγικές με σκοπό είτε να μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη είτε να ελαχιστοποιήσουμε τις απώλειές μας – από το προσωπικό συμφέρον μέχρι την παγκόσμια οικονομία,… ακόμη και κατά τον σχεδιασμό ενός πυρηνικού πολέμου. Ο Μπράιαν Κλεγκ εμβαθύνει στην πολύχρωμη ιστορία και τα σημαντικά ευρήματα της θεωρίας παιγνίων, και δείχνει τι μπορούμε να μάθουμε από αυτό το, συχνά, παρεξηγημένο πεδίο μελέτης.

The post Παιχνίδια τύχης και στρατηγικής appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ο θρίαμβος της αδικίας

fotodentro — Sat, 16 Dec 2023 15:11:40 +0000

Στην Αμερική, οι ανισότητες έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, εξαιτίας ενός απολύτως άδικου φορολογικού συστήματος.
Για πρώτη φορά εδώ και εκατό χρόνια, οι Αμερικανοί δισεκατομμυριούχοι πληρώνουν τους λιγότερους φόρους, ανάλογα με τα εισοδήματά τους, σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη κοινωνική ομάδα, ενώ οι Αμερικανοί της εργατικής τάξης πληρώνουν τους περισσότερους. Ο “Θρίαμβος της αδικίας”, έργο δύο οικονομολόγων που επέφεραν επανάσταση στη μελέτη των ανισοτήτων, εξετάζει διεξοδικά και με ακρίβεια αυτή τη μεγάλη και δραματική ανατροπή.
Συνδυάζοντας τη μελέτη των ιστορικών στοιχείων με τις πιο προηγμένες μεθόδους οικονομικής ανάλυσης, γράφοντας σε γλώσσα ζωντανή που αποφεύγει την ακατάληπτη τεχνική διατύπωση, οι Saez και Zucman ανατέμνουν τις συνειδητές επιλογές (αλλά και την αμαρτωλή αναποφασιστικότητα) που μας έχουν οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση: από τη σταδιακή μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου ως την απογείωση της βιομηχανίας της φοροαποφυγής, περνώντας μέσα από τους μηχανισμούς του φορολογικού ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων χωρών. Με σαφήνεια και λιτότητα, εξηγούν πώς οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν το πιο προοδευτικό φορολογικό σύστημα που γνώρισε ποτέ η ιστορία και υιοθέτησαν πολιτικές οι οποίες δεν χρησιμεύουν παρά στην επαύξηση του πλούτου των λίγων.
Αν δεν θέλουμε να ακολουθήσει και η Ευρώπη την ξέφρενη πορεία προς τις ανισότητες και την ενίσχυση των ολιγαρχιών που έφερε στην εξουσία τον Τραμπ, είναι επείγουσα ανάγκη να αντλήσουμε διδάγματα από τούτη την εξέλιξη. Γιατί, αν αυτό το φαινόμενο ήταν ακραίο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η μείωση της προοδευτικότητας της φορολογίας σε συνθήκες ανόδου των ανισοτήτων δεν συναντάται μόνο στις ΗΠΑ, συνεπώς απαιτεί λύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ο “Θρίαμβος της αδικίας”, όμως, είναι κάτι πολύ παραπάνω από αιχμηρή ανάλυση μιας μεγάλης πολιτικής και πνευματικής αποτυχίας των καιρών μας. Οι Saez και Zucman προτείνουν ένα νέο φορολογικό σύστημα με οραματικό, δημοκρατικό και πρακτικό τρόπο, περιγράφοντας τις μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα επέτρεπαν στη φορολογική δικαιοσύνη να θριαμβεύσει στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο, και στη δημοκρατία να επικρατήσει επί του συγκεντρωμένου πλούτου.

The post Ο θρίαμβος της αδικίας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το χρήμα στον 21ο αιώνα

fotodentro — Thu, 02 Mar 2023 11:54:22 +0000

Το διεθνές νομισματικό σύστημα βρίσκεται στα πρόθυρα ριζικής αναδιοργάνωσης, η οποία απαιτεί μια νέα μορφή χρήματος. Η εμφάνιση του bitcoin το 2008 και των άλλων κρυπτονομισμάτων που ακολούθησαν αποτέλεσε μια καινοτομία που οδήγησε στη συγχώνευση της νομισματικής επιστήμης με την κρυπτογραφία. Για να έχουμε μια εικόνα για το νομισματικό μέλλον μας πρέπει να γνωρίζουμε την ιστορία και τη λειτουργία του χρήματος.
Χρησιμοποιώντας ένα νέο, πρωτότυπο θεωρητικό πλαίσιο, αυτό της διαστρωμάτωσης του χρήματος, ο ακαδημαϊκός Νικ Μπάτια παρουσιάζει την εξέλιξη του νομισματικού συστήματος και αναλύει με συνοπτικό και σαφή τρόπο τι είναι το χρήμα και πώς λειτουργεί. Εξηγεί γιατί οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν νομισματικά συστήματα αντί για νομίσματα, πώς εξελίχθηκαν αυτά τα συστήματα μέσα στον χρόνο και πόσο περίπλοκα και πολυεπίπεδα είναι σήμερα. Στη συνέχεια μας δείχνει πώς το bitcoin μετατρέπεται σε παγκόσμιο ψηφιακό νόμισμα που αποτελεί αξιόπιστη εναλλακτική στα ασταθή κρατικά νομίσματα. Διαβάζοντας το βιβλίο ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται τις δυνατότητες επιλογής που προσφέρουν τα ψηφιακά νομίσματα στον σύγχρονο άνθρωπο.

The post Το χρήμα στον 21ο αιώνα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Παιχνίδι με το σύστημα

fotodentro — Thu, 16 Feb 2023 09:26:27 +0000

Το χρονικό ενός εικοσαετούς προσωπικού αγώνα ενάντια στις παθογένειες του Ελληνικού δημοσίου. Μπορεί άραγε μια χώρα να ελπίζει σε έξοδο από το τέλμα παρακμής, όταν: – μεταξύ άλλων, στελέχη του ανώτατου δημοσιονομικού δικαστηρίου της και σύζυγοι αυτών, Διευθυντής πολιτικού κόμματος του Κοινοβουλίου και η σύζυγός του, Υπουργός και Διευθύντρια του πολιτικού του γραφείου καθώς και υιός Υπουργού λειτουργούν ως καταχραστές δημοσίου χρήματος; – το Ελεγκτικό Συνέδριο, το ανώτατο δημοσιονομικό δικαστήριο, με ευτελή προσχήματα αρνείται επίμονα την εξέταση των πραγματικών περιστατικών και των στοιχείων, λειτουργώντας ως συνήγορος υπεράσπισης διασπαθιστών του δημοσίου χρήματος; – το ίδιο δικαστήριο αρνείται πεισματικά την επιστροφή στο Δημόσιο προκλητικά παράνομων αποζημιώσεων και «χρειάζεται» δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια (2003-2021), για να παραδώσει έναν ημιτελή, μεροληπτικό, σκοπίμως ατεκμηρίωτο και με παιδαριώδη σφάλματα έλεγχο; – διαδοχικοί πρόεδροι του ίδιου δικαστηρίου αδιαφορούν μπροστά σε αδιάψευστα τεκμήρια παράνομων αποζημιώσεων που εισέπραξαν ακόμη και στελέχη ή σύζυγοι στελεχών αυτού; – ένας απλός διοικητικός υπάλληλος εξαναγκάζει επί σειρά ετών το ανώτατο δημοσιονομικό δικαστήριο σε ουσιαστική ακύρωση ή σε διαδοχικές διορθώσεις εκθέσεων κατασταλτικού ελέγχου, καταδεικνύοντας έτσι την πλήρη αναξιοπιστία του; – δικαστικό Συμβούλιο Εφετών αγνοεί προκλητικά πλήρως στοιχειοθετημένη παραπεμπτική Εισαγγελική πρόταση για κατηγορηθέντες επί σωρεία κακουργηματικών πράξεων εις βάρος του Δημοσίου και εκδίδει απαλλακτικό Βούλευμα χωρίς τον παραμικρό έλεγχο του αποδεικτικού υλικού της δικογραφίας, με μοναδικό κριτήριο την παντελώς αόριστη και ατεκμηρίωτη επίκληση της καλής πίστης; – αλλεπάλληλες ηγεσίες του Yπουργείου Οικονομικών στην καλύτερη περίπτωση ολιγωρούν ή, στη χειρότερη, υπονομεύουν τις προσπάθειες για ανάκτηση παράνομων αποζημιώσεων και για έλεγχο όσων ευθύνονται για αυτές; Μπορεί όλα τα παραπάνω να λειτουργούν ανεξάρτητα και όχι διάλληλα; Αυτά είναι κάποια από τα ερωτήματα που ανακύπτουν μέσα από την ανάγνωση αυτού του χρονικού και των αδιάσειστων τεκμηρίων που το συνοδεύουν. Ο αναγνώστης μπορεί να οδηγηθεί σε ασφαλείς απαντήσεις και να αντιληφθεί το εύρος φαινομένων που στιγματίζουν το ελληνικό κράτος από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο και, παρά την πρόσφατη επώδυνη χρεοκοπία, η ιστορία της χώρας μοιάζει να επαναλαμβάνεται. Πού πάει η Ελλάδα; Πού πάμε όλοι μαζί;

The post Παιχνίδι με το σύστημα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ

fotodentro — Mon, 12 Dec 2022 13:22:37 +0000

ΠΩΣ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ;
Τα πεπερασμένα παίγνια, όπως οι αγώνες ποδοσφαίρου ή οι παρτίδες σκακιού, παίζονται από γνωστούς παίκτες, έχουν σταθερούς κανόνες και ξεκάθαρο αποτέλεσμα. Νικητές και ηττημένοι είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι.
Στα άπειρα παίγνια, όπως οι επιχειρήσεις, η πολιτική ή η ίδια η ζωή, οι παίκτες έρχονται και φεύγουν, οι κανόνες αλλάζουν και δεν υπάρχει ξεκάθαρο αποτέλεσμα. Σε ένα παιχνίδι χωρίς τέλος δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Δεν υπάρχει, για παράδειγμα, “νικήτρια επιχείρηση” ή “νικήτρια ζωή”. Υπάρχει μόνο πρόοδος ή οπισθοχώρηση.
Όσο περισσότερο άρχιζα να καταλαβαίνω τη διαφορά ανάμεσα στα πεπερασμένα και τα άπειρα παίγνια, τόσο περισσότερα άπειρα παίγνια έβλεπα γύρω μας. Άρχισα να βλέπω ότι πολλές από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι οργανισμοί υπάρχουν απλώς και μόνο επειδή οι ηγέτες τους συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι χωρίς τέλος με το μυαλό προσανατολισμένο στο πεπερασμένο. Αυτοί οι οργανισμοί υστερούν σε καινοτομίες, σε προσπάθεια, σε ηθικό και εντέλει σε απόδοση. Αντιθέτως, οι ηγέτες που σκέφτονται και πράττουν με γνώμονα το άπειρο χτίζουν ισχυρότερους, πιο καινοτόμους, πιο εμπνευσμένους οργανισμούς. (Από τον εκδότη)

“Στο Ξεκινήστε από το Γιατί, θέλησα να δείξω την αξία του να ξεκινάμε με έναν σκοπό σε όλα όσα κάνουμε. Στο Οι ηγέτες τρώνε τελευταίοι, υποστήριξα ότι οι ηγέτες χτίζουν εμπιστοσύνη δημιουργώντας Κύκλους Ασφάλειας. Σε αυτό το βιβλίο, προσπαθώ να προσφέρω ένα πλαίσιο που θα μας βοηθήσει να βρούμε τον δρόμο μας στο παιχνίδι στο οποίο συμμετέχουμε όλοι: το Παιχνίδι χωρίς τέλος”. (Simon Sinek)

The post ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟ

fotodentro — Mon, 25 Jul 2022 11:32:29 +0000

Από γεωγραφική άποψη, ο καπιταλισμός είναι ο κυρίαρχος και μάλιστα ο μοναδικός τρόπος παραγωγής σε όλο τον κόσμο, από τη Σουηδία, όπου ο ιδιωτικός τομέας απασχολεί το 70% του εργατικού δυναμικού, μέχρι τις ΗΠΑ, όπου απασχολεί το 85% – ή ακόμα και την Κίνα, όπου ο ιδιωτικός τομέας (οργανωμένος κατά τον καπιταλιστικό τρόπο) παράγει το 80% της προστιθέμενης αξίας. Προφανώς, δεν ήταν έτσι πριν από την πτώση του κομμουνισμού, ούτε πριν εμπλακεί η Κίνα σε ό,τι κατ’ ευφημισμόν αποκαλούμε “μετασχηματισμό” (ενώ δεν επρόκειτο παρά για την αντικατάσταση του σοσιαλισμού από τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής). Η παγκοσμιοποίηση και οι τεχνολογικές επαναστάσεις προκάλεσαν την ανάδυση νέων αγορών, οι οποίες πλέον παρέχουν, έναντι ανταλλάγματος, υπηρεσίες που παλαιότερα προσφέρονταν δωρεάν. Στην ουσία, τούτη η καπιταλιστική επέκταση δεν διαφέρει ιδιαίτερα από εκείνη που γνώρισε η Ευρώπη τον 18ο και 19ο αιώνα, και την οποία τόσο καλά περιέγραψαν ο Άνταμ Σμιθ και ο Καρλ Μαρξ. Σε αυτές τις νέες αγορές, ωστόσο, η επέκταση της εμπορευματοποίησης συνοδεύεται από τη μείωση της πλήρους απασχόλησης. Αφού όμως ο καπιταλισμός επεκτείνεται και ισχυροποιείται, γιατί γίνεται λόγος περί κρίσης;
Αυτό το αίσθημα δυσφορίας αγγίζει μόνο τις πλούσιες δυτικές χώρες και είναι αποτέλεσμα της άνισης κατανομής των κερδών της παγκοσμιοποίησης. Τον 19ο αιώνα ο μεγάλος κερδισμένος τής τότε παγκοσμιοποίησης ήταν η Δύση. Σήμερα τα οφέλη προσπορίζονται χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, το Βιετνάμ ή η Ινδονησία.
Η επέκταση της εμπορευματικής λογικής σε όλες -ή σχεδόν όλες- τις δραστηριότητες είχε επιπτώσεις και στην πολιτική. Παραδοσιακά, η πολιτική ή ο ελεύθερος χρόνος δεν ανήκαν στον τομέα των συναλλαγών. Ωστόσο, έχουν πια φτάσει να ανήκουν, με αποτέλεσμα τη διάβρωση της πολιτικής. Η πολιτική θεωρείται πλέον μια εμπορική δραστηριότητα σαν όλες τις άλλες, με συνέπεια την επικράτηση ενός γενικευμένου κυνισμού.
Επομένως, η κρίση δεν είναι κρίση του ίδιου τού καπιταλισμού, ως συστήματος: προέκυψε από την ανισότητα που προκάλεσε η παγκοσμιοποίηση και από την επέκταση του καπιταλισμού σε τομείς και δραστηριότητες που παραδοσιακά αρνούνταν την παγκοσμιοποίηση. Ο καπιταλισμός είναι πλέον πανίσχυρος, ενίοτε όμως συγκρούεται με βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις. Είτε λοιπόν θα εξακολουθήσει να επενδύει σε νέους τομείς που συνεχίζουν να αντιστέκονται στην εμπορευματοποίηση, είτε θα πρέπει να χαλιναγωγηθεί ώστε να συρρικνωθεί το πεδίο παρέμβασής του. [Απόσπασμα από άρθρο του Μπράνκο Μιλάνοβιτς, στην εφημερίδα Le Monde, με τίτλο “Ο καπιταλισμός έχει γίνει υπερβολικά ισχυρός” (13-14/10/2019)]

The post ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.