Μήπως γι’ αυτό δεν έπρεπε το κρανίο να αναπτυχθεί
ώστε ολόκληρο το μέτωπο – από τον έναν κρόταφο στον
άλλον,
ώστε τα πολύτιμα ματάκια του,
να μην μπορούν να ενωθούν με το στράτευμα;

Μεγαλώνει το κρανίό στη ζωή
σ’ ολόκληρο το μέτωπο, από τον έναν κρόταφο στον άλλον,
με την καθαρότητα των ραφών του εκνευρίζεται,
σαν θόλος με νοημοσύνη ξεκαθαρίζει,

με τη σκέψη αφρίζει, βλέπει στον ύπνο τον εαυτό του-
το κύπελλο των κυπέλλων και η πατρίδα την πατρίδα-
αστρική ουλή το κεντητό σκουφάκι-
σκουφάκι ευτυχίας -του Σαίξπηρ πατέρας…

Εκατομμύρια σκοτωμένων για το τίποτα
την ατραπό στο κενό διάβηκαν
καληνύχτα! Κάθε καλό σ’ αυτούς
εξ ονόματος των χωμάτινων κάστρων!
[…]
[Από την έκδοση]

The post Στίχοι για τον άγνωστο στρατιώτη appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

The post Γκρίζες μέλισσες appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το κείμενο του π. Σεργκέι Μπουλγκάκοφ, βοηθάει τον αναγνώστη, όχι μόνο να εντρυφήσει στο σύμπαν του Ντοστογιέφσκι, μα να κατανοήσει καλύτερα την πνευματική, πολιτική και κοινωνική ατμόσφαιρα, στην οποία εκτυλίσσεται η ζωή των ηρώων του αλλά και του ιδίου. Θα μπορέσει έτσι, να κατανοήσει καλύτερα τη θέση και τον ρόλο του σπουδαίου συγγραφέα στον ρωσικό πολιτισμό και στην ιδιότυπη σχέση του με την Ευρώπη.

Η εισαγωγή και η μετάφραση είναι του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη.

The post Ακάνθινος στέφανος appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ταυτόχρονα, είναι ένα ποιητικό χρονικό, το οποίο καταγράφει με επιμέλεια εικόνες, συναισθήματα, ερωτηματικά, για τη θέση του ανθρώπου μέσα στην ιστορία, για τις απαντήσεις που πρέπει να δίνει στα ηθικά διλήμματα, για τον ρόλο του ποιητή.

Χωρισμένη σε ενότητες η ποιητική αφήγηση του Μαξιμιλιάν Βολόσιν, καθρεφτίζει τις ανησυχίες, μα και τις απορίες του ποιητή, ο οποίος βρέθηκε απέναντι στα μεγάλα γεγονότα και προσπάθησε με κόπο και αγάπη, να παραμείνει πιστός στα ανθρωπιστικά ιδεώδη, σε μία εποχή και ένα περιβάλλον, όπου κυριαρχούσε το μίσος και ο αδελφοκτόνος πόλεμος.

Προσωπικότητα έντονη και πληθωρική ο Μαξιμιλιάν Βολόσιν, ήταν από τις πρωταγωνιστικές φιγούρες της ποιητικής αναγέννησης στην Ρωσία στο μεταίχμιο των δύο αιώνων. Πολυτάλαντος, εκρηκτικός, πανύψηλος και τρυφερός, ο Μαξιμιλιάν Βολόσιν, κατάφερε να αποτυπώσει την ταραγμένη εποχή του και να μας κληροδοτήσει έργα -βιβλία και πίνακες – τα οποία αποτελούν πολύτιμη ψηφίδα του ρωσικού πολιτισμού του 20ού αιώνα.

Η εισαγωγή και η μετάφραση είναι του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη.

The post Στους δρόμους του Κάιν appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ο Ιβάν Αλεξάντροβιτς Ιλίν (1883-1954) ανήκε στη συντηρητική παράταξη της ρωσικής διανόησης. Ήταν συγγραφέας, φιλόσοφος, δημοσιολόγος, οπαδός του κινήματος της Λευκής Φρουράς, διαπρύσιος πολέμιος του κομμουνισμού και, κυρίως, συνεχιστής της σχολής των Σλαβόφιλων στις φιλοσοφικές και πολιτικές του αναζητήσεις.

Το 1922 το όνομά του ήταν στους καταλόγους προγραφών του Λένιν, ωστόσο, την τελευταία στιγμή, επιβιβάστηκε στο γνωστό «Ατμόπλοιο των φιλοσόφων» και απελάθηκε από την Ε.Σ.Σ.Δ. Στις 26 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς βρέθηκε στη Γερμανία, όπου από το 1923 μέχρι το 1934 εργάστηκε ως καθηγητής στο Ρωσικό Επιστημονικό Ινστιτούτου του Βερολίνου. Με την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί, ο Ιλίν δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Εθνικοσοσιαλισμός. Το νέο πνεύμα», στο οποίο υποστήριξε το νέο καθεστώς. Αυτό, όμως, δεν τον γλίτωσε από τα προβλήματα, αφού μετά από λίγο η Γκεστάπο, η οποία αρχικά τον παρακολουθούσε και ζήτησε να απολυθεί από τη δουλειά του,  στη συνέχεια τον ανέκρινε.

Το δοκίμιό του «Ο Ηλίθιος του Φ.Μ. Ντοστογιέφσκι» είναι το κείμενο μίας διάλεξης που έδωσε με αυτό το θέμα και την εποχή εκείνη προκάλεσε όχι μόνο το θαυμασμό, αλλά και πολλές συζητήσεις, για ένα από τα κορυφαία έργα του Ρώσου συγγραφέα.

Η εισαγωγή και η μετάφραση είναι του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη.

The post Ο “Ηλίθιος” appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η Σοφία ήταν η πρώτη ερωμένη της Μαρίνας. Ο συνδυασμός της θηλυκότητας με την αγορίστικη εμφάνιση και συμπεριφορά, η αθωότητα και η τρυφερότητα που ένιωσε στην είκοσι εννέα ετών Σοφία, την σαγήνευσε ορμητικά, χωρίς καν να αναφερθούμε στο ρομαντικό φωτοστέφανο της αμαρτωλής που συνόδευε την υπόληψη αυτής της γυναίκας στους συντηρητικούς κύκλους της εποχής.

Για την Τσβετάγιεβα, η Σοφία Παρνόκ ήταν η προσωποποίηση της Μούσας, της έμπνευσης και αυτό αποτυπώνεται με εκπληκτικό τρόπο στον ποιητικό κύκλο «της Φίλης», τα έργα του οποίου θεωρούνται από τα καλύτερα της πρώιμης περιόδου της δημιουργικής πορείας της Τσβετάγιεβα.

Ο έρωτας της Μαρίνας με την Σοφία πέρασε μέσα από θύελλες και νηνεμίες, μέσα από αντιπαραθέσεις, ζήλιες και ανταγωνισμούς. Προσπάθησαν και οι δύο, είναι αλήθεια, πολύ, μα δεν τα κατάφεραν. Κάποια στιγμή, χώρισαν. Η ιδιόμορφη αυτή μονομαχία που τάραξε την συντηρητική και υποκριτική κοινωνία της Ρωσίας στα χρόνια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου έληξε. Καμία από τις δύο μονομάχους δεν νίκησε. Νικητής βγήκε η ίδια η ποίηση, ρωσική και παγκόσμια.

Η εισαγωγή και η μετάφραση είναι του Δημήτρη Β. Τριανταφυλλίδη.

The post Η φίλη appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.