Λειβαδάς Γιάννης Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Θεμέλια της Κενότητας

fotodentro — Tue, 11 Feb 2025 18:32:41 +0000

Στο Μούλα-μαντιάμακα-κάρικα, ένα από τα σημαντικότερα σωζόμενα βουδιστικά κείμενα, ο Ναγκάρτζουνα θεμελιώνει από τον 2ο μ.Χ. αιώνα ως αληθινή φύση της πραγματικότητας το κενό: όχι ως «μηδαμινότητα» (abhava) αλλά –εφόσον δεχτούμε πως τίποτα δεν υπάρχει μόνιμα, ανεξάρτητα και εξ αρχής– ως μια απελευθερωτική έννοια που εμπεριέχεται και διαπερνά τα πάντα πέραν της ύπαρξης και της ανυπαρξίας, πέραν της ουσίας και του ίδιου του εαυτού.
Σκοπεύοντας έτσι να γκρεμίσει τις παρανοήσεις (vikalpa) και να ωθήσει στην εγκατάλειψη όλων των απόψεων, ο Ναγκάρτζουνα, «ο δεύτερος Βούδας» για μεγάλο μέρος της βουδιστικής παράδοσης, υιοθετεί μια εντυπωσιακή αντι-μεταφυσική και αντι-επιστημολογική φιλοσοφική στάση που θα μεταμόρφωνε διά παντός τη βουδιστική διδασκαλία και θα τροφοδοτούσε τη σκέψη κορυφαίων δυτικών στοχαστών δεκάδες αιώνες αργότερα.

The post Θεμέλια της Κενότητας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Εγώ και η καμινάδα μου

fotodentro — Fri, 06 Dec 2024 17:12:11 +0000

Ο Χέρμαν Μέλβιλ έγραψε το “Εγώ και. η καμινάδα μου” το 1856, τριάντα πέντε χρόνια πριν τον θάνατό του το 1891. Σε αυτό ωστόσο περιγράφει τον εαυτό του ως αποσυρμένο ηλικιωμένο ο οποίος προβληματίζεται με τη σημασία της ιδιαίτερης και παλαιάς καμινάδας του σπιτιού του, το γκρέμισμα της οποίας αποφεύγεται περίτεχνα. Η καμινάδα παραμένει μετά από αντιπαραθέσεις και αντιγνωμίες στη θέση της, ακριβώς όπως ο συγγραφέας παραμένει ζωντανός και σκεπτόμενος σε κατάσταση οριακή.
Το διήγημα “Εγώ και η καμινάδα μου” αποτέλεσε σκωπτική και περιπαικτική αναφορά στις πεποιθήσεις του ίδιου του συγγραφέα και ταυτόχρονα συγκαλυμμένη αυτοβιογραφία. Επίσης αποτέλεσε λογοτεχνική απόκριση του Μέλβιλ στις ψυχιατρικές εξετάσεις στις οποίες αναγκάστηκε να υποβληθεί μεταξύ 1852 και 1853 όντας σωματικά και διανοητικά καταβεβλημένος κι επιπλέον βαθιά απογοητευμένος από τις ελάχιστες πωλήσεις και την κριτική υποδοχή του “Μόμπι Ντικ” και του “Πιερ”. Στο εν λόγω διήγημα όμως καίριο στοιχείο αποτελεί -κατά τρόπο ειρωνικό- η διαμάχη μεταξύ συντηρητισμού και προοδευτισμού της εποχής, στα πλαίσια μιας λογοτεχνικής αρχιτεκτονικής με την οποία ο Μέλβιλ προσπάθησε ισόρροπα να ανταποκριθεί.

Γ.Λ.

The post Εγώ και η καμινάδα μου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Σκοτώνοντας την ώρα

fotodentro — Thu, 13 Jun 2024 09:27:54 +0000

Ήμουν παιδί ακόμα, με πιάνεις, και ήμουν εκεί… καθόμουν στον ίδιο χώρο με τον Σινκλέρ Λιούις… του πήγαν ένα μπουκάλι κρασί κι εκείνος και οι γυναίκες που ήταν μαζί του σερβιρίστηκαν. Ήταν εκεί, μπροστά μου, ο Μπιγκ Ρεντ. Μου φαινόταν απίστευτο. Δεν ήθελα να φανώ ενοχλητικός. Προσπάθησα να κοιτάζω αλλά δεν γινόταν. Ήμουν ολομόναχος εκεί. Είχα μαζί μου ένα σημειωματάριο και μου φαινόταν ότι έγραφα ένα πραγματικό σενάριο με όλα αυτά. Το απεχθανόμουν όμως. Είχε κάμποσες λευκές σελίδες. Έκοψα μία και κατευθύνθηκα προς τον Σινκλέρ Λιούις…
Ο Σινκλέρ Λιούις αντέδρασε λες και δεν ήμουν εκεί. Αγνόησε το χαρτί που κρατούσα στο χέρι μου και συνέχισε να συζητά σε μια από τις γυναίκες. “Τον άτιμο”, είπα. “Γύρισα ξανά στο τραπέζι μου και ξανασκέφτηκα όλο το σκηνικό από την αρχή. Όσο το σκεφτόμουν τόσο πιο άσχημα ένιωθα. Ο Μπιγκ Ρεντ με είχε αφήσει άναυδο. Φώναξα τον σερβιτόρο και πλήρωσα. Τότε πήγα ξανά στο τραπέζι του Λιούις. Με κοίταξε και του είπα. “Άκουσε ρε μπάσταρδε, έχουμε εκδοθεί και ο δύο στον ίδιο εκδότη. Ίσως ο κύριος Ρένκιν θα ήταν καλό να μάθει πόσο μαλάκας είσαι!”… (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Διαβάζοντας τα κείμενα του Μπουκ. έκανα κάποιες απλές σκέψεις. Πρώτον: Σπανίως, πλέον, σημερινοί συγγραφείς να δώσουν τόσο άμεσα, αδρά, αυθεντικά, λιτά, και ευθύβολα κείμενα. Δεύτερον: Σπανίως ένας σημερινός συγγραφέας που θα επιχειρούσε να γράψει με τον τρόπο του Μπουκ. θα είχε την τύχη να εκδοθεί στην Ελλάδα από οποιονδήποτε εκδοτικό οίκο, αφού θα χαρακτηριζόταν μη λογοτεχνικά ορθός λόγω της αφόρητης αυτοαναφορικότητάς του, εκτός αν ο ίδιος χρηματοδοτούσε την έκδοσή του, οπότε θα λύνονταν ακαριαία όλα τα προβλήματα. Τρίτον: Το παρακμιακό σκηνικό της δεκαετίας του ’40, του ’50 και του ’60 στην Αμερική, προσεγγίζει την εν Ελλάδι σημερινή οικονομική κρίση και την κοινωνική σήψη – μάλλον τα πράγματα εδώ και σήμερα είναι χειρότερα απ’ ό,τι εκεί, τότε. Τέλος, πολλά από τα λεγόμενα του συγγραφέα (ατάκες, ευφυολογήματα, μεμονωμένες φράσεις, απόψεις, κρίσεις, περιγραφές προσώπων και καταστάσεων, μεθυσμένα λόγια κτλ.) είναι κατά παράξενο τρόπο απολύτως εναρμονισμένα με σημερινές καταστάσεις, εκφράζοντας την διεφθαρμένη κοινωνία μας. Μια πρόχειρη εξήγηση που δίνω: Η ζωή δεν έχει αλλάξει σημαντικά εδώ και αρκετές δεκαετίες, και οι πάσης φύσεως παθογένειες (κοινωνικές, ατομικές, καλλιτεχνικές, πολιτικές) ανακυκλώνονται συνεχώς με μαθηματική πρόοδο

The post Σκοτώνοντας την ώρα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Μερικές ακόμα. . .σημειώσεις ενός πορνόγερου

fotodentro — Mon, 11 Dec 2023 16:09:43 +0000

Ενώ πάσχιζε πολλά χρόνια για μια αναγνώριση που δεν ερχόταν, ο Μπουκόβσκι τα κατάφερε μέσα από την εβδομαδιαία, αυτοβιογραφική στήλη του “Σημειώσεις ενός πορνόγερου”, και στη συνέχεια χάρη στο ομώνυμο βιβλίο του. Συνέχισε να γράφει τη στήλη για τα επόμενα είκοσι χρόνια και πολλά από εκείνα τα κείμενα αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για τα βιβλία του.
Η συλλογή Μερικές ακόμα… σημειώσεις ενός πορνόγερου είναι μια σημαντική προσθήκη στο έργο του Μπουκόβσκι καθώς συγκεντρώνει ακριβώς αυτά τα κείμενα. Εκεί συναντούμε τις συνηθισμένες του εμμονές- το σεξ, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τον τζόγο. Συναντούμε επίσης τις αντισυμβατικές απόψεις του για την πολιτική και τη λογοτεχνία, τις ταραχώδεις και βίαιες σχέσεις του με τις γυναίκες, και τις ζωηρές περιπέτειες του στα κυκλώματα των ποιητών και όχι μόνο

The post Μερικές ακόμα. . .σημειώσεις ενός πορνόγερου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας

fotodentro — Wed, 04 Oct 2023 11:22:57 +0000

Οι ιστορίες για τη ζωή και τα πεπραγμένα του είναι τόσο άγριες και παράξενες όσο και οι ενός οι ιστορίες που γράφει. Κατά μία έννοια, ο Μπουκόβσκι ήταν ενός θρύλος στην εποχή του: τρελός, ερημίτης, εραστής, τρυφερός, μοχθηρός – ποτέ ο ενός. Από ενός πόρνες μέχρι την κλασική μουσική, ο Μπουκόβσκι αναμειγνύει ευφυώς την υψηλή και τη χαμηλή κουλτούρα ενός «ιστορίες συνηθισμένης τρέλας» του. Αυτές οι ιστορίες είναι χιουμοριστικές και στοιχειωτικές, θυμωμένες αλλά και τρυφερές απεικονίσεις ενός ζωής στο υπογάστριο του Λος Άντζελες.

«Ο ανά χείρας τόμος παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά. Το έργο του Μπουκόβσκι ήταν από εκείνα που δέχθηκαν παρατεταμένα παρανάγνωση και κριτική ακυρότητα για εκείνο που πράγματι ήταν. Εννοώ, δηλαδή, πως συνολικά το έργο του εκθειάστηκε και αποδοκιμάστηκε εξίσου για ανύπαρκτους ή λανθασμένους λόγους, για στοιχεία που είχαν να κάνουν περισσότερο με την ανάγκη επικάλυψης μύχιων αναγκών μιας μεγάλης μερίδας κριτικών και παραναγνωστών, παρά με ενός πραγματικές διαστάσεις των προθέσεων και των κειμένων του. Η παρούσα έκδοση εκτός από τη δυνατότητα απόλαυσης αυτών των ιδιότυπων και σαρκαστικών κειμένων προσφέρει στον Έλληνα αναγνώστη και μια, έστω μερική, δυνατότητα αποκατάστασης του συγγραφέα και του έργου του».
Από τα Προλεγόμενα του Γιάννη Λειβαδά.

The post Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ανθολογία κλασικής κινεζικής ποίησης

fotodentro — Fri, 09 Dec 2022 11:11:31 +0000

Σ’ αυτό το σύνολο μεταφράσεων παρουσιάζονται οι οκτώ σημαντικότερες εκφάνσεις της κλασικής κινεζικής ποίησης από τον 4ο έως τον 13ο αιώνα. Πρόκειται για έργο πολυετούς μόχθου και συγκριτικής εργασίας στο εύρος της οποίας ερευνήθηκε κάθε πολύτιμη σπιθαμή της σινικής μούσας. Η γλώσσα των κινέζων ποιητών ήταν απλοποιημένη και περιέγραφε τα θέματά της εντός μίας καθημερινής, απλής και βιωματικής εγγύτητας. Επρόκειτο για την πίστη πως το καθημερινό και το φαινομενικά ασήμαντο είναι οι πραγματικοί φορείς των υψηλών ιδεών, των πραγματικών αξιών καθώς και του Ιερού, πίστη διαχρονική, η οποία όμως εκείνη την εποχή δεν μπορούσε παρά να απηχεί τη στενότητα των απαιτήσεων και των περιβλημάτων της. Oι οκτώ «περιπτώσεις» που σχηματίζουν αυτή την ανθολογία, ήτοι ο Τάο Γιουάν Μινγκ, ο Χαν Σαν, ο Γουάνγκ Γουέι, ο Λι Πο, ο Του Φου, ο Πο Τσου Ι, ο Σου Τουνγκ Πο και το είδος Τζου, αποτέλεσαν κάτι παραπάνω από πηγές κάθε κατεύθυνσης που πήρε η κινέζικη ποίηση μέσα στους αιώνες και προσδιόρισαν το ρεύμα της επίδρασής της στη Δύση, αρχής γενομένης από την πρώτη δεκαετία του εικοστού αιώνα

The post Ανθολογία κλασικής κινεζικής ποίησης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Χειρότερα Κι Από Σκυλιά

fotodentro — Thu, 23 Dec 2021 16:44:07 +0000

Το Χειρότερα κι από σκυλιά (1971) αποτελεί μερική αυτοβιογραφική αφήγηση ίου Τσαρλς Μίνγκους (1922-1979), η οποία δεν διαλαμβάνεται αποκλειστικά τηv τζαζ, μα τις πτυχές της προοωπικής zωήs του μπασίστα αρχιμουσικού ωs πολίτη β κατηγορίας των ΗΠΑ και ως προσωπικότητα η οποία επικαθορίστηκε από αντιθετικά μεταξύ τους μέτρα και σταθμά.
Η τζαζ, ως υπόστρωμα αυτής της πορείας, καταγράφεται στον βαθμό που βοηθά στην απόδοση και την ανάλυση του αυτοβιογραφούμενου. Το βιβλίο γράφτηκε αποσπασματικά έχοντας ως βάση τις επισκέψεις του Τσαρλς Mίvγκους στον ψυχίατρο και τα όσα διηγήθηκε σ’ αυτόν κατά τη διάρκεια αυτών των επισκέψεων. Κατά τα δύο τρίτα πραγματικά γεγονότα και κατά το ένα τρίτο μυθοπλασία, το “Χειρότερα κι από σκυλιά” συνιστά, μοναδικό στο είδος του, ντοκουμέντο απαθανάτισης μιας σειράς συγκυριών, αιτιών και συνεπειών κατά τρόπο απροκάλυπτο και απροσδόκητο.

The post Χειρότερα Κι Από Σκυλιά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.