Κωσταράκου Αλεξάνδρα Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Ο διαχωρισμός

fotodentro — Wed, 30 Oct 2024 11:43:29 +0000

Ποια τύχη μπορεί να έχει μια γυναίκα ορφανή και από τους δύο γονείς, μαύρη και νάνος, που μεγαλώνει με την εργάτρια γιαγιά της σε μια φτωχογειτονιά της επαρχίας; Στα δεκαπέντε της χρόνια, η ηρωίδα ?που δεν θα μάθουμε ποτέ το όνομά της? αφήνει τη γειτονιά που μεγάλωσε και τους ανοχύρωτους ανθρώπους της, “εκείνους που ο κόσμος θα ήθελε να εξαφανίσει”, για να αναζητήσει την οικογένεια της καρδιάς της, να βρει την ταυτότητά της, να γνωρίσει τον κόσμο. Είναι εφοδιασμένη με το χάρισμα του διαχωρισμού: η σκέψη της, παντοδύναμη, μπορεί να αποδεσμεύεται από το αδύναμο σώμα της και να ορθώνεται, ανίκητη, στις δυσκολίες. Στην περιπλάνησή της τίποτα δεν θα είναι εύκολο. Θα γνωρίσει τη δύναμη της φιλίας, αλλά θα αντιμετωπίσει και το ψέμα, την ιδιοτέλεια, την εξαπάτηση. Θα βρεθεί ανάμεσα σε ανθρώπους περιθωριακούς, τσαλακωμένους, αποσυνάγωγους, αλλά κάποτε και μαχητικούς, σε υποβαθμισμένα προάστια, σε μια κατάληψη καλλιτεχνών, σ’ ένα άθλιο ξενοδοχείο, σε μια αναρχική ουτοπική κοινότητα. Το μυθιστόρημα της Kisukidi, πολυφωνικό και βαθιά ποιητικό, περιπετειώδες και ευφρόσυνο, αναμειγνύει ιδέες και πολιτική, λόγια φαντασμάτων, παλιά παραμύθια, αρχετυπικές ιστορίες για πειρατές και παιδιά που χάνονται στο δάσος, σε μια καταιγιστική διαδοχή. Πρωτοτυπία, διαύγεια, τόλμη της γραφής, επίμονος ρεαλισμός που συνυπάρχει με μια προκλητική φαντασία, κριτική της κοινωνίας δριμεία και ποιητική. Η ηρωίδα διατρέχει “των ηττημένων τα διανυμένα χιλιόμετρα”, παρατηρεί με οξυδέρκεια, καταγράφει και καταγγέλλει ψιθυριστά ή ηχηρά, αινιγματικά ή ξεκάθαρα, και μας παρασύρει σε ένα ταξίδι όπου η τέχνη του λόγου μετουσιώνει τα καθημερινά σε μια συγκλονιστική πραγματικότητα δράσης, έντασης, φαντασίας και ονείρου. (Α. Κ.)

“Αυτό το αύθαδες βιβλίο μιλά για την ελευθερία, την ανθεκτικότητα, τον αγώνα ενός πλάσματος που γεννήθηκε για να υποφέρει, καθώς στο πρόσωπό του συναντώνται η δυσμορφία (είναι νάνος), το φύλο (είναι γυναίκα) και το χρώμα (είναι μαύρη). Η συγγραφέας αποφεύγει την καρικατούρα χάρη στη φαντασία και τη γλώσσα της, που είναι αχαλίνωτες. Αυτό το γεμάτο τόλμη και ελευθερία βιβλίο μιλά για την ανθεκτικότητα και τον αγώνα της ηρωίδας για να μη χρειαστεί να νιώσει ποτέ “ελαττωματική”. Ανακαλούμε τον Καντίντ του Βολταίρου, πάντοτε αισιόδοξο, παρά τις μύριες όσες ατυχίες τού συμβαίνουν. Στη διαδρομή της η ηρωίδα συναντά πρόσωπα αποκλίνοντα και ιδιόρρυθμα, που ζουν στο περιθώριο, ποιητές και ακτιβιστές. Η ουτοπική τους κοινότητα, και ο αγώνας για τη διατήρησή της απέναντι στις Αρχές, περιγράφονται στις ωραιότερες σελίδες του βιβλίου”. (Liberation)
“Ένα πρώτο μυθιστόρημα διαβολεμένα μπερξονικό, συγκινητικό, μεταφυσική μυθοπλασία της σημερινής Γαλλίας”. (Le Monde)
“Μια θεσπέσια περιπλάνηση μας προσφέρει η Kisukidi. Η πρώτη ωραία έκπληξη είναι αυτή η ολοζώντανη πένα που μας γραπώνει από τις πρώτες σελίδες. Σκεφτόμαστε τον μαγικό ρεαλισμό, καθώς η συγγραφέας αναμειγνύει το φανταστικό και τον κόσμο του περιθωρίου, ενώ οι σκιές και τα φαντάσματα παίρνουν τον λόγο”. (Le Figaro)

The post Ο διαχωρισμός appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η πύλη του ταξιδιού χωρίς επιστροφή

fotodentro — Mon, 17 Jul 2023 10:31:01 +0000

Το 1750 ο εικοσιτριάχρονος γάλλος φυσιοδίφης Μισέλ Αντανσόν φτάνει στη Σενεγάλη με μεγάλα σχέδια: θα μελετήσει τη χλωρίδα της χώρας, θα συγγράψει ένα μεγαλειώδες επιστημονικό έργο και θα κερδίσει την καταξίωση και τη δόξα. Η συνέχεια, όμως, είναι αναπάντεχη. Ο Αντανσόν θα γοητευτεί από τη χώρα, από τη χλωρίδα και την πανίδα της, κυρίως από τους κατοίκους της, και θα αγαπήσει με πάθος τη Μαράμ, μια γυναίκα-μυστήριο. Παράλληλα, καθώς η Σενεγάλη είναι γαλλική κτήση, θα διαπιστώσει με τα ίδια του τα μάτια τι σημαίνει αποικιοκρατία, εκμετάλλευση και δουλεμπόριο, και θα έρθει αντιμέτωπος με τον κυνισμό και τη βαρβαρότητα των αξιωματούχων της αποικιακής διοίκησης. Ο Ντιοπ απλώνει το χέρι του και, μέσα από τρεις αφηγήσεις που αλληλοδιαπλέκονται, αναδύονται πρόσωπα αλησμόνητα, μαγικές αντιλήψεις για τη ζωή, χρώματα, γεύσεις και μυρωδιές της Αφρικής. Μας καλεί σε έναν αφρικανικό περίπλου μιας άλλης εποχής: Η Πύλη του ταξιδιού χωρίς επιστροφή είναι ένα μυθιστόρημα σαν ταξίδι, ένα ωραίο ταξίδι στη γη των Γουόλοφ, ένα ταξίδι στον αιώνα των Φώτων, που όμως είναι αιώνας σκότους και οδύνης για τους λαούς της Αφρικής. «Η σκέψη μου», γράφει ο ήρωας, «ήταν πράγματι ασύμβατη με τον πλούτο ενός κόσμου που στηριζόταν στο δουλεμπόριο εκατομμυρίων νέγρων για περισσότερο από έναν αιώνα». Μυθιστόρημα περιπετειώδες, ευαίσθητο, συμβολικό και ποιητικό, με κύκλους αφηγήσεων που ανοίγουν και κλείνουν εγκλωβίζοντας όνειρα και επιθυμίες, αποτυχίες και απογοητεύσεις, μια ελεγεία για τον τραγικό έρωτα του Αντανσόν και της Μαράμ, αυτού του ζευγαριού με τη μοίρα του Ορφέα και της Ευρυδίκης. Η Ιστορία είναι παρούσα εδώ, το ίδιο και ο μύθος. Βέβαια, «ο μύθος και η ιστορία, εξ ορισμού, δεν σμίγουν ποτέ ολότελα, γιατί ανάμεσά τους μένει πάντα ένα κενό, ορατό ή αδιόρατο, που υπήρξε όμως από παλιά ο γόνιμος και παραγωγικός χώρος της λογοτεχνίας».

The post Η πύλη του ταξιδιού χωρίς επιστροφή appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η εκδίκηση ειναι δική μου

fotodentro — Mon, 14 Mar 2022 12:30:50 +0000

«Τη στιγμή που ο άνδρας μπήκε διστακτικά, σχεδόν φοβισμένα στο γραφείο της, στις 5 Ιανουαρίου 2019, η κυρία Σιζάν θυμήθηκε αμέσως ότι τον είχε ήδη συναντήσει παλιότερα, σ’ έναν χώρο που η ανάμνησή του επανήλθε με τόση ακρίβεια, με τόση βιαιότητα, που ένιωσε σαν να δέχτηκε ένα δυνατό χτύπημα στο μέτωπο».
Ο άνδρας ονομάζεται Ζιλ Πρενσιπό και ζητά από τη δικηγόρο Σιζάν να αναλάβει την υπεράσπιση της συζύγου του, που έχει σκοτώσει τα τρία τους παιδιά. Την αρχική αναστάτωση διαδέχονται ερωτήματα: Γιατί ο Πρενσιπό επέλεξε αυτήν, μια άσημη δικηγόρο, για μια υπόθεση που βρισκόταν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και θα την αναλάμβαναν πρόθυμα όλα τα μεγάλα γραφεία του Μπορντώ; Είναι πράγματι ο Πρενσιπό ο έφηβος που είχε συναντήσει ένα απόγευμα πριν από τριάντα χρόνια και καθόρισε την εξέλιξη της ζωής της;
Το μυθιστόρημα της Marie Ndiaye παρακολουθεί την κυρία Σιζάν με το άγνωστο μέχρι τέλους όνομά της, την επικοινωνία με την πελάτισσά της Μαρλίν Πρενσιπό, τη σχέση με τους γονείς της και τους ανθρώπους του άμεσου περιβάλλοντός της. Όσο προστίθενται στοιχεία και πληροφορίες τόσο πληθαίνουν τα ερωτήματα και οι αμφιβολίες. Η ατμοσφαιρική αφήγηση θυμίζει ψυχολογικό θρίλερ: αβεβαιότητα, πολυπλοκότητα, μυστήριο, απειλή που υφέρπει πλέκουν γύρω από την ηρωίδα έναν ιστό αράχνης.
Οι αμφιβολίες της κυρίας Σιζάν για το παρελθόν αλλά και για το παρόν, ο αποπνικτικός μικρόκοσμος της οικογένειας, η σύγχυση, η εξάπλωση του κακού, το παγερό, διφορούμενο και πνιγηρό κλίμα αποδίδονται με εξαίσια δεξιοτεχνία.
Όσο για τον τίτλο του βιβλίου, που η συγγραφέας αποκαλύπτει ότι είναι φράση από το Δευτερονόμιο («εν ημέρα εκδικήσεως ανταποδώσω» Δτ32,35), είναι ένα αίνιγμα που πρέπει να λύσει ο αναγνώστης: ποιο είναι το πρόσωπο που μιλάει, το πρόσωπο που εκδικείται; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Η μεγάλη Μαρί Ντιάι υπογράφει το γεγονός αυτής της εκδοτικής περιόδου.Ένα μείζον επίτευγμα» (Les inrockuptibles)
«Ένα έξοχο βιβλίο για όσα εγκλωβίζουν τις γυναίκες. Ένα μυθιστόρημα κυριολεκτικά εξαιρετικό» (Le Masque et la Plume)
«Η συγγραφέας με κάθε καινούργιο βιβλίο της δημιουργεί ένα από τα λαμπρότερα έργα της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας» (Le Monde)
«Το υπέροχο και αιχμηρό διαμάντι αυτής της εκδοτικής περιόδου» (L’Obs)
«Με το νέο μυθιστόρημα της η Μαρί Ντιάι αποδεικνύει για μία ακόμα φορά ότι διαθέτει τη στόφα των μεγάλων συγγραφέων της εποχής μας» (Le Figaro)
«Η Μαρί Ντιάι υπογράφει ένα μυθιστόρημα σκοτεινό και βαθύ για τη μνήμη και την ταυτότητα· ένα μυθιστόρημα όπου το πάθος αγκαλιάζει τον θάνατο» (La Croix)

The post Η εκδίκηση ειναι δική μου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.