Φωτεινή Ζερβού Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

123ο Χιλιόμετρο

fotodentro — Sat, 20 Jul 2024 10:38:00 +0000

Όλα ξεκινούν μ’ ένα κλειστό κινητό. Τηλεφωνεί η Έστερ, δεν απαντά ο Τζούλιο που βρίσκεται στο νοσοκομείο εξαιτίας ενός σοβαρού τροχαίου ατυχήματος στην Αυρηλία οδό. Τελικά στο κινητό απαντά η Τζουντίττα, η σύζυγος του Τζούλιο, που προφανώς δε γνωρίζει τίποτα για την Έστερ. Θα μπορούσε αυτό να ήταν η αρχή μιας κωμωδίας, αλλά πρόκειται για κάτι εντελώς διαφορετικό: ένας αυτόπτης μάρτυρας υποστηρίζει ότι αυτό που συνέβη στον Τζούλιο δεν ήταν ατύχημα αλλά απόπειρα δολοφονίας. Κι έτσι η υπόθεση από τα χέρια της ασφαλιστικής περνά στα χέρια της αστυνομίας..

The post 123ο Χιλιόμετρο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το Κορίτσι Που Έφτυνε Φωτιά

fotodentro — Sat, 09 Mar 2024 12:47:42 +0000

Το όνομά μου είναι Μίνα και μου αρέσουν πολλά πράγματα: οι πικραλίδες, η κονσέρβα τόνου, τα βιβλία, η ρικότα, οι πυγολαμπίδες, αλλά κυρίως οι δράκοι και οι φωτιές που βγάζουν από το στόμα τους. Κανείς δε σκοτώνει τους δράκους, είναι πολύ δυνατοί, και γι’ αυτό νιώθω ότι ανήκω στην οικογένειά τους. Πραγματικά, την πρώτη φορά που συνάντησα τον Λορέντσο, δε φοβήθηκα. Ήταν πολύ νευριασμένος, φώναζε και με στραβοκοίταξε. Όμως ξέρω ότι ήταν απλώς πολύ θυμωμένος, όπως εγώ. Δε μας αρέσει καθόλου που είμαστε εδώ μέσα, κι αυτός ήταν ένας πολύ καλός λόγος για να γίνουμε φίλοι. Δε μασάμε. Είμαστε πραγματικά μούτρα και μπροστά μας όλοι στέκονται προσοχή, ακόμη κι ο φόβος. Η Μαρτίνα, αλλιώς Μίνα, αρρωσταίνει ξαφνικά και από τη μια στιγμή στην άλλη βρίσκεται στην παιδιατρική πτέρυγα του νοσοκομείου του Τορίνο, όπου υποβάλλεται σε πολλαπλούς κύκλους χημειοθεραπείας. Εκεί γνωρίζει τον Λορέντσο και γίνονται αμέσως φίλοι. Μέσα στο νοσοκομείο, τα δύο παιδιά επαναστατούν στη σκληρή πραγματικότητα φτιάχνοντας έναν δικό τους φανταστικό κόσμο. Υπάρχουν βιβλία που αφήνουν για καιρό έντονο το αποτύπωμά τους στην καρδιά του αναγνώστη. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι Το κορίτσι που έφτυνε φωτιά. Γινόμαστε εμείς οι ίδιοι η Μίνα, καθώς ακούμε τη φωνή του παιδιού μέσα μας, καθώς αφήνουμε τη φαντασία να μας οδηγήσει όπως τους ήρωες της ιστορίας… «Υπάρχουν μυθιστορήματα στα οποία συντελείται ένα θαύμα και από τις σελίδες τους ξεπηδά μια νέα συγγραφική φωνή, που αξίζει να την ακούσουμε». Wired «Με όπλα τη φαντασία, το θάρρος και το πείσμα, η Mέλις αφηγείται μια συγκινητική ιστορία επιβίωσης μέσα από τη δυνατή φιλία δύο παιδιών». Corriere della Sera «Στο Κορίτσι που έφτυνε φωτιά, η Mέλις αφηγείται μια δύσκολη προσωπική ιστορία με ανάλαφρη διάθεση και πηγαίο χιούμορ. Ένας ύμνος στη φιλία και στη φαντασία!» Io Donna

The post Το Κορίτσι Που Έφτυνε Φωτιά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η μάντισσα

fotodentro — Sat, 09 Mar 2024 12:30:15 +0000

Βραβείο Giovanni Comisso της πόλης του Τρεβίζο (2021)
Βραβείο της πόλης Κάβα ντεϊ Τιρρένι (2021)

Ο Τζάκοµο Καζάντιο, ένας αγρότης προικισµένος µε το χάρισµα των µεγάλων οραµατιστών, ζει στις αρχές του 19ου αιώνα στο χωριό Στελλάτα, στις όχθες του Πάδου. Σε µια γιορτή του χωριού τον πλησιάζει η λυγερόκορµη µάντισσα τσιγγάνα Βιόλκα Τόσκα και στην παλάµη του χεριού του διαβάζει το κοινό τους µέλλον. Λίγους µήνες αργότερα, παντρεύονται σε πείσµα των οικογενειών τους. Οι µισοί από τους απογόνους τους θα κληρονοµήσουν το ανοιχτό δέρµα, τα γαλανά µάτια και τον ονειροπόλο χαρακτήρα του Τζάκοµο, ενώ οι άλλοι µισοί το σκούρο δέρµα, τα µαύρα µάτια και το χάρισµα της διαίσθησης της Βιόλκα. Όλα όµως τα µέλη της οικογένειας σηµαδεύονται ανεξίτηλα από µια δυσοίωνη προφητεία που αποκαλύπτεται στη Βιόλκα µέσα από το ρίξιµο των ταρό. Το πεπρωµένο των Καζάντιο είναι να αµφιταλαντεύονται ανάµεσα στη λαχτάρα τους να προκαλέσουν τη µοίρα και στην επικίνδυνη συνήθεια να κυνηγούν τα όνειρά τους. Και ακολουθούν µέχρι τέλους τις επιλογές τους, ανεξάρτητα αν υπαγορεύονται από έρωτα ή επαναστατικές ιδέες, από δίψα για δικαιοσύνη ή τη θέληση να αλλάξουν τον κόσµο.
Σε µια συναρπαστική οικογενειακή σάγκα, η Ντανιέλα Ραϊµόντι αποτυπώνει τα µεγάλα γεγονότα της ιταλικής ιστορίας µέσα από τις περιπέτειες των µελών της οικογένειας Καζάντιο, ξεκινώντας από τον αγώνα για την ενοποίηση της Ιταλίας στα µέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα και συνεχίζοντας στον εικοστό αιώνα.

«Ένα µυθιστόρηµα σαν οικογενειακό δέντρο, που τα κλαδιά του πλέκονται και ξετυλίγονται όπως τα Εκατό χρόνια µοναξιά του Γκαµπριέλ Γκαρσία Μάρκες».   Toute la Culture
«Η Ραϊµόντι βαδίζει στα βήµατα της Έλενα Φερράντε και του Λούκα ντι Φούλβιο». Ouest France
«Προφητείες, ποιητική γραφή και µια πινελιά µαγικού ρεαλισµού ενορχηστρώνουν µια χορωδιακή αφήγηση που είναι επίσης η ιστορία της Ιταλίας».   Donna Moderna
«Μια ωδή στην οικογένεια, όπου συνυφαίνονται το παρελθόν και το παρόν και ο λόγος των νεκρών µετράει εξίσου µ’ εκείνον των ζωντανών. Ένα δυνατό µυθιστόρηµα, που δύσκολα το αφήνεις από τα χέρια σου». aVoir-aLire.com
«Ξεκινώντας από τα επαναστατικά κινήµατα και τις εξεγέρσεις του 19ου αιώνα και φτάνοντας µέχρι τα Μολυβένια Χρόνια, η Ραϊµόντι εξιστορεί την επικών διαστάσεων ιστορία µιας µικρής οικογένειας. Οι ήρωές της αψηφούν το πεπρωµένο και βρίσκονται αντιµέτωποι µε τις επιθυµίες τους και µια σκοτεινή προφητεία που τους στοιχειώνει για γενιές».   Io Donna
«Η επική ιστορία της οικογένειας Καζάντιο αποπνέει την αύρα του µαγικού ρεαλισµού και την αίσθηση στιβαρότητας της αγροτικής ζωής. Η συγγραφέας συνυφαίνει τα µεγάλα γεγονότα της Ιστορίας µε τα προσωπικά βιώµατα των µελών της οικογένειας, µέσα από την αφήγηση του σπαρακτικού τους πόνου, των µικρών καθηµερινών τους κατακτήσεων, και κυρίως, των µεγάλων ονείρων τους». La Stampa

The post Η μάντισσα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η ατίθαση καρδιά της Ολίβα Ντενάρο

fotodentro — Wed, 29 Nov 2023 12:51:16 +0000

«Το κουράγιο είναι σαν ένα φυτό» λέει «πρέπει να το φροντίσεις, να του ρίξεις χώμα, να το ποτίσεις, να έχει ήλιο και φως».

Το 1960 η Ολίβα Ντενάρο είναι δεκαπέντε χρονών, ζει σ’ ένα χωριό της Σικελίας και τολμά να αμφισβητεί τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις της μικρής κοινωνίας, αγνοώντας τους συνομηλίκους της που την κοροϊδεύουν, τη μητέρα της που τη μαλώνει και το σώμα της που αλλάζει. Ενθουσιώδης και ανέμελη, απολαμβάνει την παιδική της ελευθερία, τρέχει μέχρι να της κοπεί η ανάσα, μαζεύει σαλιγκάρια με τον πατέρα της και ρίχνει πέτρες με τη σφεντόνα σε όποιον φέρεται άσχημα στον φίλο της Σάρο. Αν και ξέρει ότι δε γίνεται να σταματήσει να μεγαλώνει, για την Ολίβα το να γίνεις γυναίκα σημαίνει να αρνηθείς τον εαυτό σου.

Κι όμως, η βίαιη είσοδος στην ενηλικίωση θα ξεκινήσει όταν απλώς ένα αγόρι, ο Πίνο Πατερνό, θα της ζητήσει να μοιραστούν ένα πορτοκάλι. Η Ολίβα –με την επίμονη προειδοποίηση της μητέρας της, «κορίτσι που χαμογελάει έχει ήδη πει ναι», να αντηχεί στ’ αυτιά της– απορρίπτει τρομοκρατημένη την πρόταση. Η άρνησή της όμως θα πυροδοτήσει το ερωτικό ενδιαφέρον του Πατερνό, που θα την εκθέσει στο πανηγύρι του χωριού. Και δε θα σταματήσει εκεί…

Ενάντια σε όλες τις προβλέψεις, η Ολίβα θα αντισταθεί στο εθιμικό δίκαιο, «η κοπέλα είναι μια στάμνα, όποιος τη σπάει την παίρνει», θα αγωνιστεί για το δικαίωμά της να πει «όχι» και θα δώσει μάχη για την ανεξαρτησία της καθώς θα συνειδητοποιεί ότι «δεν είναι εύθραυστη η γυναίκα, εύθραυστος είναι όποιος εκτίθεται στην αδικία».
Βασισμένη σε πραγματική ιστορία, η Ατίθαση καρδιά της Ολίβα Ντενάρο είναι ένα λυτρωτικό μυθιστόρημα ενηλικίωσης.

The post Η ατίθαση καρδιά της Ολίβα Ντενάρο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ασκήσεις της μνήμης

fotodentro — Sat, 06 May 2023 10:14:24 +0000

«Κάθε πρωί στις επτά, φρέσκος, πλυμένος, ξυρισμένος, ντυμένος στην τρίχα, κάθομαι στο τραπέζι του γραφείου μου και γράφω. Είμαι πειθαρχημένος, τέλειος υπάλληλος της γραφής. Με κάποιες κακές συνήθειες, ίσως, γιατί όσο γράφω καπνίζω, πολύ, και πίνω μπίρα. Και γράφω, γράφω ασταμάτητα».
Καλοκαίρι του 2016. Ο Αντρέα Καμιλλέρι, στα 91 του, μάχεται το σκοτάδι της τυφλότητας ανατρέχοντας στις εικόνες της μνήμης του. Και αρχίζει να υπαγορεύει. Γεννιέται έτσι μια πραγματική άσκηση μνήμης, ένα είδος «εργασίας για τις διακοπές». 23 ιστορίες σε 23 ημέρες, για τις αναμνήσεις που σημάδεψαν τη ζωή και το έργο του, και που αποτελούν επιπλέον πολύτιμες βινιέτες της ιστορίας του τόπου του τα τελευταία εκατό χρόνια.
Τις ιστορίες συνοδεύουν τα σχέδια έξι καταξιωμένων Ιταλών εικονογράφων, οι οποίοι επιχειρούν να εκφράσουν οπτικά το συναίσθημα του βιβλίου.
Η στάχτη του Λουίτζι Πιραντέλλο, που το 1942 πέντε μαθητές λυκείου, ανάμεσά τους κι ο Αντρέα Καμιλλέρι, προσπαθούν να πείσουν τις αρχές να μεταφερθεί από τη Ρώμη στο Αγκριτζέντο, τιμώντας την επιθυμία του.
Πίσω στα 1940 και στο εξοχικό των εκ μητρός παππούδων, τη μέρα που ο Μουσσολίνι κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία και στην Αγγλία. Η προληπτική λογοκρισία του 1960, που φτάνει ως τη σύλληψη του κριτικού κινηματογράφου που δημοσίευσε, υπό τον εύγλωττο τίτλο Η Στρατιά «Σ’ αγαπώ», κείμενο με θέμα τα κατορθώματα του ιταλικού στρατού στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι αφηγήσεις του Ρώσου φίλου του ηθοποιού Πιέτρο Σαρόφ για τη γνώμη του Τσέχοφ για τον Στανισλάφσκι, για τον Αντονιόνι και τη Μόνικα Βίττι, για τις παρενέργειες των ψηλών βουνών στη συμπεριφορά ενός ανθρώπου που γεννήθηκε σ’ ένα χωριό ενάμισι μέτρο πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, για τη μανία του καπνίσματος, για τον αστυνόμο Καμιλλέρι, για την Ομορφιά που κάποτε είχε την τύχη ν’ αντικρίσει…

«Ο Καμιλλέρι, ο τυφλός συγγραφέας με τα χίλια μάτια και τις χιλιάδες αναμνήσεις, μας διηγείται το μικρό έπος του στα μαγευτικά μέρη που έζησε πραγματικά. Αυτό που καμία τυφλότητα δεν μπορεί να σβήσει και να εξαφανίσει». Il Messaggero
«Διαβάζοντάς το ανακαλύπτεις την πηγή έμπνευσης του πολυαγαπημένου συγγραφέα». Corriere della Sera

The post Ασκήσεις της μνήμης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ρικκαρντίνο

fotodentro — Sun, 12 Dec 2021 12:50:26 +0000

Μια δολοφονία με θύμα τον νεαρό διευθυντή του υποκαταστήματος της Μπάνκα Ρετζονάλε στη Βιγκάτα. Αυτόπτες μάρτυρες οι τρεις επιστήθιοι φίλοι του. Η υπόθεση μοιάζει προφανής. Όμως κόντρα στα αποδεικτικά στοιχεία, και ενάντια σε όλους, ο Μονταλμπάνο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τίποτα δεν είναι αυτό που δείχνει. Ερευνά προσεκτικά. Ακολουθεί δύσκολες, γεμάτες εμπόδια ψυχικές διαδρομές. Αναλύει και συνδέει γεγονότα. Διευρύνει την έρευνα. Συναντά γραφικούς χαρακτήρες (έναν άντρα-σκουλήκι και μια πολύ παχιά γυναίκα ικανή να τον συνθλίψει στις ογκώδεις καμπύλες της). Σκοντάφτει σ’ ένα δεύτερο έγκλημα. Η έρευνα παίρνει απρόβλεπτη τροπή. Ο Μονταλμπάνο νιώθει και πάλι έντονη μοναξιά. Η Λίβια μακριά, πολύ μακριά…

“Ο τρόπος της αποχώρησης του Μονταλμπάνο από την ενεργό δράση μού ήρθε ως ιδέα στα ογδόντα μου χρόνια, κι έτσι βρέθηκα να γράφω το βιβλίο αυτό, που αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο, το τελευταίο βιβλίο της σειράς. Το έστειλα στον εκδότη μου λέγοντάς του να το βάλει στο συρτάρι και να το εκδώσει μετά τον θάνατό μου”. Αντρέα Καμιλλέρι

The post Ρικκαρντίνο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.