Ο Γιώργος Μερτίκας υπήρξε μια πολύπλευρη και αιρετική μορφή των νεότερων ελληνικών γραμμάτων, με πλούσια φιλοσοφική και θεωρητική παιδεία, που άφησε το δικό του, διακριτό στίγμα τόσο με το έργο του όσο και με τη συνολικότερη πνευματική παρουσία του. Ο παρών τόμος συγκεντρώνει δοκίμιά του τα οποία γράφτηκαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και με διαφορετικές αφορμές. Ωστόσο, διαβάζονται ως κεφάλαια ενός ενιαίου έργου, καθώς επανέρχονται επίμονα στα ίδια θεμελιώδη ζητήματα: τη σχέση θεωρίας και πράξης, τη νεωτερικότητα και την κρίση των ιδεολογιών, τη διαμάχη μοντέρνου και μεταμοντέρνου, την πολιτική, την ιστορία, την επανάσταση, τον φασισμό, τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, την πολιτική θεολογία και πολλά άλλα. Ξεχωριστό μέρος του τόμου αποτελούν τα κείμενα για τον Παναγιώτη Κονδύλη, που στο σύνολό τους συνιστούν μια μακρά συνομιλία με το έργο του Έλληνα φιλοσόφου από έναν βαθύ γνώστη και μελετητή του, ο οποίος το θέτει διαρκώς σε δοκιμασία, το επεκτείνει δημιουργικά και το αξιοποιεί ως εργαλείο για την κατανόηση των μετασχηματισμών του σύγχρονου κόσμου. Υπερβαίνοντας τη λογική της ανθολογίας κειμένων, η παρούσα έκδοση επιχειρεί να ανασυνθέσει την περιπέτεια ενός ανήσυχου και οξυδερκέστατου πνεύματος που αντιλαμβανόταν τον στοχασμό όχι ως καταφύγιο αλλά ως διαρκή πρόκληση, και που λειτούργησε ως σωκρατικός οίστρος τόσο απέναντι στην ιδεολογική αυταρέσκεια όσο και στη διανοητική αδράνεια των καιρών μας.