Στιγμός Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Ο Σενιόρ Βεντούρα

fotodentro — Sun, 19 Dec 2021 12:23:11 +0000

Πολυβραβευμένος πεζογράφος και ποιητής, υποψήφιος κατ’ επανάληψη για βραβείο Νόμπελ, ιδιοφυής εκφραστής της ιβηρικής ψυχής, ο Μιγκέλ Τόργκα (1907 – 1995) αφηγείται στον Σενιόρ Βεντρούρα τις περιπέτειες του πορτογάλου Δον Κιχώτη, ο οποίος εγκαταλείπει τη γενέθλια γη του για να περιπλανηθεί στα πέρατα της πορτογαλικής αυτοκρατορίας και πέρα από αυτή, προσπαθώντας να αλλάξει το πεπρωμένο του. Από το Αλεντέζο στο Μακάου και από την Κίνα στη Ματζουρία, διασχίζει με τον Υπερσιβηρικό τις αχανείς εκτάσεις της ρωσικής γης για να επιστρέψει πάλι στη γενέτειρά του. Αγρότης, στρατιώτης, ναύτης, λαθρέμπορος, αδίσταχτος τυχοδιώκτης, ο Σενιόρ Βεντούρα ελκύεται από τον κίνδυνο, το αίμα του ζητάει περιπέτειες και αγώνες, αλλά ταυτόχρονα βιώνει οδυνηρά τη φιλία, την αλληλεγγύη, τον έρωτα, το καθήκον, τη νοσταλγία, εκφράζοντας με μοναδικό τρόπο την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης συνθήκης. (Από την έκδοση)
Λεπτομέρειες

The post Ο Σενιόρ Βεντούρα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η ρουφήχτρα

fotodentro — Sun, 19 Dec 2021 12:07:42 +0000

υτοί που κάποτε πίστεψαν πως το πνεύμα μου θα έλαμπε ασυνήθιστα, σαν ένα φωτοστέφανο της νιότηs μου, αυτοί που ξέχασαν μόλις το πόδι μου πάτησε στην κακοτυχία, αυτοί που, όταν καμιά φορά με θυμούνται, σκέφτονται την αποτυχία μου και αναρωτιούνται γιατί δεν έγινα αυτό που θα μπορούσα να είχα γίνει, ας μάθουν πως η αδυσώπητη μοίρα με ξερίζωσε από την αρχική μου ευημερία και μ’ έριξε στις πεδιάδες, για να περιπλανηθώ δίχως σκοπό, σαν τους ανέμους, και να χαθώ όπως αυτοί, αφήνοντας πίσω μου μονάχα βουή κι ερήμωση.

Ένας φέρελπις ποιητής, από τη στόφα των “καταραμένων”, κλέβεται με την καλή του -μια νεαρή, άβγαλτη αστή- και καταλήγουν από την Μπογοτά στις αχανείς και σκληρές πεδιάδες της Κολομβίας. Όταν του την κλέβει, με τη σειρά του, ένας στυγνός κι επικίνδυνος εκμεταλλευτής εργατών και γυναικών, θα ακολουθήσει τα ίχνη τους στα βάθη της ζούγκλας του Αμαζονίου, με σκοπό την εκδίκηση αλλά με αποτελέσματα άκρως απρόβλεπτα. . . Περιπετειώδες ρομαντικό οδοιπορικό, τυπικά λατινοαμερικάνικο μυθιστόρημα “της γης” ή “της αυτοχθονίας”, έργο κοινωνικής καταγγελίας (επίκαιρο έναν αιώνα μετά τη συγγραφή του), ψυχολογικό μυθιστόρημα: το κλασικό -όσο και “cult”- έργο του Jose Eustasio Rivera προσφέρεται σε πολλές αναγνώσεις αναδεικνύοντας σε ρουφήχτρα ψυχών και ζωών τη μεγαλειώδη κι ανελέητη ζούγκλα, την κοινωνική φαυλότητα, την ίδια τη μικρότητα και την ανεπάρκεια του ανθρώπου, με όλες τις αδυναμίες και τα πάθη του.

The post Η ρουφήχτρα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το Λιοντάρι Και Ο Μονόκερος

fotodentro — Fri, 26 Nov 2021 13:05:35 +0000

Απόσπασμα I
Όταν επιστρέφετε στην Αγγλία από οποιαδήποτε ξένη χώρα, αμέσως έχετε την εντύπωση ότι ανασαίνετε αλλιώτικο αέρα. Ακόμα και τα λίγα πρώτα λεπτά, δεκάδες μικροπράγματα συνωμοτούν για να σας δώσουν αυτή την αίσθηση. Η μπύρα είναι πιο πικρή, τα κέρματα πιο βαριά, η χλόη πιο πράσινη, οι διαφημίσεις πιο κραυγαλέες. Τα πλήθη στις μεγάλες πόλεις με τα πράα, όλο γωνίες πρόσωπα, τα χαλασμένα δόντια και τους ευγενικούς τρόπους, διαφέρουν από ένα ευρωπαϊκό πλήθος. Και μετά η απεραντοσύνη της Αγγλίας σας καταπίνει, και χάνετε για λίγο την αίσθησή σας ότι ολόκληρο το έθνος ένα ενιαίο αναγνωρίσιμο χαρακτήρα. Άραγε όντως υπάρχουν έθνη; Μήπως δεν είμαστε 46.000.000 άτομα, όλα διαφορετικά; Άσε πια την ποικιλότητα, το χάος! Το βροντοκόπημα των ξυλοπάπουτσων στις βιομηχανικές πόλεις του Λάνκασαϊρ, το πήγαιν’ έλα των φορτηγών στη Μεγάλη Βόρεια Οδό, οι ουρές έξω από τα Γραφεία Ευρέσεως Εργασίας, ο πάταγος στα φλιπεράκια των παμπ του Σόχο, οι γεροντοκόρες που πηγαίνουν με το ποδήλατο στη Θεία Κοινωνία μέσα στην ομίχλη του φθινοπωρινού πρωινού – όλα αυτά δεν είναι μόνο θραύσματα, αλλά χαρακτηριστικά θραύσματα του αγγλικού τοπίου. Πώς να βγάλεις ένα σαφές σχήμα μέσα σ’ αυτή τη θολούρα;

Απόσπασμα II
Όμως συνδέεται με ένα άλλο αγγλικό γνώρισμα που είναι τόσο μεγάλο μέρος μας ώστε σχεδόν δεν το προσέχουμε, κι αυτό είναι ο εθισμός σε χόμπι και ενασχολήσεις του ελεύθερου χρόνου, η ιδιωτικότητα της αγγλικής ζωής. Είμαστε ένα έθνος με ανθρώπους που αγαπούν τα λουλούδια, αλλά επίσης ένα έθνος με συλλέκτες γραμματοσήμων, ερασιτέχνες ξυλουργούς, ανθρώπους που εκτρέφουν περιστέρια, κόβουν κουπόνια, παίζουν βελάκια, λύνουν σταυρόλεξα. Το τμήμα της κουλτούρας που είναι χαρακτηριστικά ντόπιο επικεντρώνεται σε πράγματα που ακόμα και όταν είναι δημόσια, δεν είναι επίσημα – η παμπ, ο ποδοσφαιρικός αγώνας, ο πίσω κήπος, το τζάκι, και το «ωραίο φλιτζάνι τσάι». Ακόμα πιστεύουμε στην ελευθερία του ατόμου, σχεδόν όσο και στον 19ο αιώνα. Αλλά δεν έχει να κάνει με την οικονομική ελευθερία, το δικαίωμα να εκμεταλλεύεσαι άλλους για κέρδος. Είναι η ελευθερία να έχεις ένα δικό σου σπίτι, να διαλέγεις τη δική σου διασκέδαση αντί να σου επιβάλλεται άνωθεν.

The post Το Λιοντάρι Και Ο Μονόκερος appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ενοχλητικές δεσποινίδες

fotodentro — Tue, 16 Nov 2021 14:17:36 +0000

Η συλλογή μικροδιηγημάτων “Ενοχλητικές δεσποινίδες” είναι μια μεθυστική περιήγηση στην πυκνή βλάστηση της λατινοαμερικάνικης μικρομυθοπλασίας, στα τοπία της γυναικείας αστραπιαίας αφήγησης. Ο Παναγιώτης Ξουπλίδης, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και η Μαρισόλ Φουέντες επιλέγουν κείμενα από την Αργεντινή, το Μεξικό και τη Χιλή φιλοδοξώντας να δώσουν στις αναγνώστριες και στους αναγνώστες της ανθολογίας μια ευρεία ιδέα για την πολυπλοκότητα των έμφυλων ρόλων όπως αυτοί εκφράζονται, αποδομούνται και επαναπροσδιορίζονται στη γυναικεία ισπανόγραφη λογοτεχνική μικρογραφή του 21ου αιώνα.

Δίγλωσση έκδοση .

The post Ενοχλητικές δεσποινίδες appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Μερακλίνα Κουκιμπιμπέρισσα Ομπλαντί

fotodentro — Sat, 16 Oct 2021 07:14:17 +0000

Το δέχομαι

Αν το δεχτώ και απλώσω
τα πόδια μου ξαπλώσω
στην αγκαλιά σου αν δώσω
δίκιο θα με παρηγορήσεις
που γεννήθηκα λάθος;
[Από την έκδοση]

Ένας διάλογος-παρτιτούρα, μια κουήρ ελεγεία απόσχισης και αποχωρισμού.

The post Μερακλίνα Κουκιμπιμπέρισσα Ομπλαντί appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.