Στασει Εκπιπτοντες Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Η κρίση της αρρενωπότητας

fotodentro — Tue, 09 Jun 2026 10:54:33 +0000

Λένε πως μια κρίση της αρρενωπότητας μαστίζει τις εξαιρετικά εκθηλυμένες κοινωνίες μας. Οι άνδρες υποφέρουν γιατί οι γυναίκες και ειδικά οι φεμινίστριες καταλαμβάνουν πολύ χώρο. Ανάμεσα στα συμπτώματα αυτής της κρίσης αναφέρονται τα σχολικά προβλήματα των αγοριών, η ανικανότητα των ανδρών να φλερτάρουν, η άρνηση των δικαστηρίων να δώσουν την επιμέλεια των παιδιών στον πατέρα σε περίπτωση χωρισμού, χωρίς να ξεχνάμε τις αυτοκτονίες. Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι η κρίση της αρρενωπότητας φαίνεται να ξεκίνησε από την αρχαία Ρώμη και ότι σήμερα επηρεάζει χώρες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους όπως ο Καναδάς, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία, αλλά εκάσης η Ινδία, το Ισραήλ, η Ιαπωνία και η Ρωσία. Μήπως ο άνδρας βρίσκεται σε κρίση πάντα και παντού; Στο βιβλίο αυτό, ο Francis Dupuis-Deri παρουσιάζει μια εντυπωσιακή έρευναα πάνω στον λόγο περί «κρίσης της αρρενωπότητας», ανατρέχοντας στη μακρά του ιστορία και στις συγκεκριμένες εκδηλώσεις του ανάλογα με το πλαίσιο και τις κατηγορίες ανδρών που αφορά, όπως τους «οργισμένους λευκούς άνδρες» καθώς και τους αφροαμερικανούς και τους «νέους Άραβες»: Αναλύει την εμφάνιση του «ανδρικού κινήματος» των δικαιωμάτων των πατέρων» τη δεκαετία του 1990 εξετάζοντας την απήχηση του είχαν σε χριστιανικά και νεοναζιστικά δίκτυα. Τέλος, θέτει ένα ερώτημα σχετικά με την πολιτική σημασία αυτής της ρητορικής, η οποία προκαλεί οίκτο για τους άνδρες, δικαιολογεί την ανδρική βία κατά των γυναικών και απαξιώνει το πρόταγμα της ισότητας των φύλων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

The post Η κρίση της αρρενωπότητας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Σαράγεβο

fotodentro — Wed, 31 Dec 2025 10:23:35 +0000

Την 6η Απρίλη του 1992 ξεκίνησε η πολιορκία του Σαράγεβο από τις σερβικές δυνάμεις, η οποία διήρκεσε τριάμισι χρόνια. Αποτέλεσε τη μεγαλύτερη σε διάρκεια πολιορκία πόλης μέσα στον 20ό αιώνα, κατά την οποία οι κάτοικοί της, στη συντριπτική τους πλειοψηφία άμαχοι, υπέμειναν βομβαρδισμούς, το ανελέητο σφυροκόπημα ελεύθερων σκοπευτών και πολύ μεγάλα διαστήματα χωρίς ηλεκτρισμό και νερό. Οι υπεύθυνοι τόσο της πολιορκίας όσο και των σφαγών στην επικράτεια της Βοσνίας Σέρβοι πολιτικοί, στρατιωτικοί και παραστρατιωτικοί καταδικάστηκαν για γενοκτονία, εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στον πόλεμο της Βοσνίας συμμετείχαν με την πλευρά του θύτη και Έλληνες νεοναζί και λοιποί ακροδεξιοί. Ο συγγραφέας καταγράφει τις εμπειρίες των πολιορκημένων, σε έναν ιδιότυπο αλλά αληθινό οδηγό σε περίπτωση πολιορκίας, με μαύρο χιούμορ, θέλοντας έτσι να εκφράσει την οργή, την απόγνωση και τη θλίψη του αλλά και να συμβάλει στη διατήρηση της μνήμης. «Ο Όζρεν Κέμπο είναι γεννημένος συγγραφέας. Το αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο αυτό το βιβλίο. Η πολιορκία του Σαράγεβο -όπως κι εκείνη της Μαδρίτης τη δεκαετία του 1930 και του Λένινγκραντ τη δεκαετία του 1940- θα μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα μυθικά γεγονότα του 20ού αιώνα. Γεγονός που γέννησε νοήματα, πλούσιο σε συμβολισμούς και ιστορικά διδάγματα. Η υπομονή και η ειρωνία -όπως τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε- αποτέλεσαν τις βασικές αρετές των πολιτών του πολιορκημένου Σαράγεβο. Ο Όζρεν Κέμπο το αποδεικνύει περίτρανα. Οι λεπτομέρειες στις περιγραφές του σχετικά με τη ζωή στο Σαράγεβο -ανελέητες, σαφείς, γεμάτες σκληρή τρυφερότητα και οργισμένη συμπόνια- κατά τη διάρκεια της ατελείωτης πολιορκίας προσφέρουν πραγματική αναγνωστική ευχαρίστηση…» (JORGE SEMPRUN

The post Σαράγεβο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Bullshit jobs

fotodentro — Thu, 20 Feb 2025 17:21:10 +0000

Θα μου άρεσε αυτό το βιβλίο να γίνει ένα βέλος που στοχεύει στην καρδιά του πολιτισμού μας. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά με αυτό που έχουμε φτιάξει οι ίδιοι.Έχουμε γίνει ένας πολιτισμός που βασίζεται στην εργασία – ούτε καν στην «παραγωγική εργασία», μα στην εργασία ως αυτοσκοπό και με αυτοτελή σημασία. Έχουμε καταλήξει να πιστεύουμε ότι οι άνδρες και οι γυναίκες που δεν εργάζονται περισσότερο απ’ όσο οι ίδιοι επιθυμούν σε θέσεις που δεν τους αρέσουν ιδιαίτερα είναι άνθρωποι κακοί, άνθρωποι που δεν αξίζουν την αγάπη, τη φροντίδα ή την υποστήριξη από την κοινότητά τους. Είναι σαν να συναινούμε συλλογικά στην ίδια την υποδούλωσή μας.
Η βασική πολιτική αντίδραση στη συνειδητοποίηση ότι ασχολούμαστε τον μισό μας χρόνο με εντελώς ασήμαντες ή ακόμα και αντιπαραγωγικές δραστηριότητες –συχνά υπό τις εντολές ενός ατόμου που αντιπαθούμε– είναι να δυσανασχετούμε με μνησικακία στη σκέψη ότι υπάρχουν κάποιοι άλλοι εκεί έξω που δεν έχουν πέσει στην ίδια παγίδα. Κατά συνέπεια, το μίσος, η μνησικακία και η καχυποψία έχουν γίνει η συγκολλητική ουσία της κοινωνίας. Πρόκειται για μια καταστροφική κατάσταση. Εύχομαι να τελειώσει κάποτε.

David Graeber

Τον Αύγουστο του 2013, ο David Graeber δημοσίευσε ένα προκλητικό άρθρο με τίτλο «Για το φαινόμενο των φουμαροδουλειών» ως ένα είδος πειράματος. Το άρθρο διαδόθηκε πολύ γρήγορα ανά τον κόσμο και προκάλεσε σειρά έντονων αντιπαραθέσεων και συζητήσεων, δίνοντας το έναυσμα τη διενέργεια επίσημων στατιστικών ερευνών, ενώ συστημικά έντυπα παγκόσμιας κυκλοφορίας έσπευσαν να διαψεύσουν το φαινόμενο. Πολύ γρήγορα, άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο άρχισαν να στέλνουν μηνύματα στον συγγραφέα, αναγνωρίζοντας τον εαυτό τους στο κείμενό του: άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε αυτές τις άχρηστες, ανούσιες και βλαπτικές, πλην όμως καλοπληρωμένες δουλειές, μόνο και μόνο επειδή έπρεπε να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Την ίδια στιγμή, οι δουλειές που είναι σημαντικές για τη συνοχή της κοινωνίας και προσφέρουν σε αυτή πληρώνονται όλο και λιγότερο.
Με αφορμή αυτό το πρωτογενές υλικό, ο David Graeber διερωτάται για την εξέλιξη της κοινωνίας μας και εμβαθύνει την ανάλυσή του για την εξέλιξη του καπιταλισμού στην παρούσα φάση του, τη φάση του μανατζερικού φεουδαρχισμού, όπως τη χαρακτηρίζει ο ίδιος.

The post Bullshit jobs appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Χρέος

fotodentro — Thu, 20 Feb 2025 17:07:17 +0000

Ένα ακόμη βιβλίο για το χρέος και τις επιπτώσεις του όπως τόσα ακόμα που έχουν γραφτεί από οικονομολόγους και λοιπούς ειδικούς χειρισμού και επεξήγησης των δήθεν πολυπλοκοτήτων που ταλανίζουν τη ζωή μας;
Η απάντηση είναι όχι, τουλάχιστον όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, που χρειάζεται όμως ένα προκλητικό ταξίδι στην ιστορία της ανθρωπότητας, για να γίνει αντιληπτό το είδος, το βάθος και η ποιότητα μιας έννοιας που από απλή ηθική στάση στη συμβίωση των ανθρώπων, μετατράπηκε από την ιεραρχία, το κράτος, το χρήμα και τη βία (με αυτή τη σειρά), σε βάρος. Ένα βάρος που υποδούλωσε, εξόντωσε και άφησε μεγάλες πληγές στο σώμα και στη μνήμη της ανθρωπότητας, αλλά και άνοιξε ρήγματα από τα οποία τα τελευταία 5.000 χρόνια που έχουμε καταγραφές, συνεχίζουν να φαίνονται τα σημάδια του.
Σημάδια που δεν εξαντλούνται στη λογιστική και λογοτεχνική παρακαταθήκη των πολιτισμών του παρελθόντος, αλλά ανιχνεύονται στην ίδια μας τη γλώσσα, στα μεγάλα θρησκευτικά, πολιτικά, φιλοσοφικά κείμενα ανά την υφήλιο, αποτελώντας μάλιστα πολύ συχνά και την πηγή της έμπνευσής τους.
Σημάδια που αναγνωρίζονται στην ιστορία των εξεγέρσεων που συγκλόνισαν, εξαφανίζοντας και δημιουργώντας, πολιτισμούς και λαούς, σημάδια που είναι υπεύθυνα ακόμα και για την πρώτη χρήση της λέξης ελευθερία.
Το βιβλίο αυτό στον πυρήνα του αποτελεί έναν επικό ύμνο στην ελευθερία και στο είδος των υποσχέσεων που πρέπει να αρχίσουν να δίνουν οι άνθρωποι αν θέλουν να βγουν από την κρίση που δημιούργησε η οικονομικοποίηση των κοινωνικών σχέσεων και η ηθική της.

The post Χρέος appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Αποσπάσματα μια αναρχικής ανθρωπολογίας

fotodentro — Thu, 20 Feb 2025 16:54:18 +0000

Ο ανθρωπολόγος David Graeber, το Μάη του 2005 κρίνεται ανεπιθύμητος από το πανεπιστήμιο του Γέιλ όπου και δίδασκε, εξαιτίας της συμμετοχής του στο κίνημα “ενάντια στην παγκοσμιοποίηση”, όπως ατυχώς αποδόθηκε από τους καπηλευτές και επικριτές του, το αντισυστημικό κίνημα της Β. Αμερικής.
Επίσημη αφορμή ήταν η δημόσια υπεράσπιση της φοιτήτριας που είχε μόλις αποβληθεί από το πανεπιστήμιο. Αιτία; Η σύμπραξη της στην οργάνωση σωματείου φοιτητών, πράγμα που απαγορεύεται στα εκπαιδευτικά ιδρύματα των Η.Π.Α.
Tο ανά χείρας κείμενο είναι διττά σημαντικό. Αποτελεί αφενός μια εκτεταμένη γενεαλογία της αναρχικής, κύριας, συνιστώσας του κινήματος αυτού, και ταυτόχρονα μια διαύγαση των διαδικασιών και αντιλήψεων που το συνέχουν.
Αφετέρου, ο συγγραφέας θέτει το ζήτημα της σχέσης που πρέπει να έχει ένας ακαδημαϊκός με το αντικείμενό του, με τη γνώση εν γένει, καθώς και με την κοινωνία μέσα στην οποία είναι ενταγμένος. Στόχος δύσκολος, πόσο μάλλον όταν από τη μια μεριά κυριαρχεί ο δήθεν ουδέτερος επιστημονισμός των «ειδικών» και από την άλλη, μια διάχυτη «ενάντια στη θεωρία» αοριστολογία που αναπτύσσεται στα ριζοσπαστικά κινήματα. Όπως λεει
χαρακτηριστικά και ο ίδιος, δαγκώνοντας το χέρι που τον ταΐζει:
Οι ανθρωπολόγοι είναι στο κάτω κάτω η μόνη ομάδα ακαδημαϊκών που γνωρί ζουν οτιδήποτε για τις υπαρκτές κοινωνίες χωρίς κράτος. Πολλοί έζησαν σε γωνιές του κόσμου όπου τα κράτη έπαψαν να λειτουργούν ή τουλάχιστον προσωρινά τα μάζεψαν και έφυγαν, και όπου οι άνθρωποι καταπιάνονται με τις υποθέσεις τους αυτόνομα. Αν μη τι άλλο, είναι σε μεγάλο βαθμό ενήμεροι, για το ότι οι πιο κοινότοπες υποθέσεις ως προς το τι θα συμβεί ελλείψει του κράτους (μα οι άνθρωποι θ’ αλληλοεξοντωθούν!”) είναι πραγματικά λανθασμένες.
Και τι κάνουν λοιπόν μ’ αυτό το αχανές αρχείο ανθρώπινης εμπειρίας, κοινωνικών και πολιτικών πειραμάτων, μ’ αυτήν την κοινή περιουσία της ανθρωπότητας; Τίποτα!
Αντί ν’ αναλάβουν τις, βαθιά πολιτικές, ευθύνες τους και να ενεργήσουν ανάλογα, συνεχίζουν ν’ αντιμετωπίζουν τη γνώση τους σαν ένα «βρώμικο, ένοχο μυστικό, αποτέλεσμα της αποικιοκρατικής επέκτασης.

The post Αποσπάσματα μια αναρχικής ανθρωπολογίας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Στις απαρχές του σύγχρονου αδιεξόδου

fotodentro — Thu, 20 Feb 2025 11:31:42 +0000

“Η ανθρωπολογία με απορρόφησε, επειδή ανοίγει παράθυρα σε άλλες δυνατές μορφές κοινωνικής ύπαρξης. Μας υπενθυμίζει συνεχώς πως ό, τι νομίζουμε δεδομένο για τις αντιλήψεις μας και τον τρόπο ζωής μας, έχει ρυθμιστεί με άλλους τρόπους σε άλλα μέρη και χρόνους”.
David Graeber

Ο ανθρωπολόγος David Graeber στο βιβλίο αυτό στοχάζεται γύρω από πέντε όρους που έχουν χρησιμοποιηθεί στην πολιτική και οικονομική θεωρία και έχουν αποτελέσει αφορμή για ουκ ολίγες αντιπαραθέσεις, ακόμα και για την ίδια τους τη σημασία.
Αξιοποιώντας το πλούσιο εθνογραφικό αρχείο που έχουμε στη διάθεσή μας σήμερα, δίνει απαντήσεις σε παλιά ερωτήματα και καταθέτει ερωτήματα για παλιές και σύγχρονες απαντήσεις, αναδεικνύει ζητήματα που αμφισβητούν πολλά από εκείνα που εμείς σήμερα θεωρούμε δεδομένα αναφορικά με τα αίτια και τους παράγοντες που έχουν οδηγήσει τον σύγχρονο ανθρώπινο πολιτισμό, σίγουρα όχι στην πρόοδο και την ευτυχία, αλλά σε ένα αδιέξοδο, όπου κάθε εναλλακτική δυνατότητα κοινωνικών σχέσεων δείχνει εντέχνως μη πραγματοποιήσιμη.

The post Στις απαρχές του σύγχρονου αδιεξόδου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Που πήγε το μέλλον

fotodentro — Thu, 20 Feb 2025 11:25:40 +0000

Τον Σεπτέμβριο του 2014 πραγματοποιείται μια δημόσια συζήτηση ανάμεσα σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες προσωπικότητες. Ένας δισεκατομμυριούχος επενδυτής, συνιδρυτής της Paypal και της Palantir, πρωτοπόρος στη δημιουργία κατασκοπευτικού λογισμικού σε συνεργασία με μυστικές υπηρεσίες, χρηματοδότης της εκστρατείας για την εκλογή του Τραμπ το 2016 -ο οποίος δηλώνει φιλελεύθερος- συνομιλεί με έναν ιδιαίτερα δημοφιλή και πολυμεταφρασμένο αναρχικό και ανθρωπολόγο για τις ματαιωμένες προσδοκίες και για ένα μέλλον που παραμένει σκοτεινό. Ο Ντέιβιντ Γκρέμπερ συναντά τον Πίτερ Τιλ σε μια ανοιχτή συζήτηση-σύγκρουση που φέρνει αντιμέτωπες τις αντιλήψεις δυο άσπονδων κόσμων.

The post Που πήγε το μέλλον appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Στο λυκόφως των Πρωτοποριών

fotodentro — Thu, 20 Feb 2025 11:18:00 +0000

Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια, γίναμε μάρτυρες των σαρωτικών αλλαγών στη διάρθρωση της κυριαρχίας των υπερεθνικών και τοπικών ελίτ, όπως και της ανάδυσης νέων κοινωνικών κινημάτων. Είδαμε να τίθενται σε αμφισβήτηση και να καταρρέουν, από τα κάτω, καθεστώτα που έδειχναν ακλόνητα στη βόρεια Αφρική, ενώ και στον δυτικό κόσμο τα κινήματα των πλατειών έθεσαν σε κίνηση, για πρώτη φορά τόσο μαζικά, την κριτική στη “δημοκρατία” και στην κοινωνική σχέση που λέγεται κράτος.
Ο Ντέιβιντ Γκρέμπερ πιάνει το νήμα από εκεί που το άφησε στα Αποσπάσματα μιας αναρχικής ανθρωπολογίας, αναζητώντας τις εκκινήσεις αυτών των πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών. Με βλέμμα πιο διεισδυτικό, εντρυφεί στα περάσματα που διανοίγουν τα νεότατα κοινωνικά κινήματα στα οποία είναι ενεργός, στους προβληματισμούς και στις αντιλήψεις τους, και περισσότερο από το να καταφεύγει σε έτοιμες λύσεις και συνθηματικές ευκολίες, αναζητά τη διασύνδεση εκείνη μεταξύ θεωρίας και πράξης που θα διευκολύνει την ανάδυση ενός ουσιαστικού κινηματικού μετώπου που θα αφήσει οριστικά στο βάθος της ιστορίας τις πρωτοπορίστικες εκείνες αντιλήψεις που συνωστίζονται ανάμεσα στον οικονομισμό, στον ηγεμονισμό και στον αυταρχισμό.

Ο Ντέιβιντ Γκρέμπερ είναι αναρχικός, καθηγητής κοινωνικής ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο Goldsmiths, στο Λονδίνο, μέλος των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (Wobblies), και ενεργός στα νεότατα κοινωνικά κινήματα με πιο πρόσφατο το κίνημα Occupy Wall Street.

The post Στο λυκόφως των Πρωτοποριών appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η ουτοπία των κανόνων

fotodentro — Tue, 07 Jan 2025 12:20:17 +0000

Βρισκόμαστε όλοι αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα. Γραφειοκρατικές πρακτικές, συνήθειες και ευαισθησίες μάς κατακλύζουν. Οι ζωές μας έχουν καταλήξει να οργανώνονται γύρω από τη συμπλήρωση εντύπων. Ωστόσο, η γλώσσα που χρησιμοποιούμε για να μιλήσουμε για αυτά τα πράγματα δεν είναι απλώς θλιβερά ανεπαρκής – θα μπορούσε κάλλιστα να έχει σχεδιαστεί για να επιδεινώνει το πρόβλημα. Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να μιλήσουμε για το τι είναι πραγματικά αυτό με το οποίο διαφωνούμε, να μιλήσουμε με ειλικρίνεια για τη βία που περιλαμβάνει, αλλά συγχρόνως να κατανοήσουμε τι είναι τόσο ελκυστικό σε αυτό, τι το συντηρεί, ποια στοιχεία φέρουν μέσα τους κάποιο δυναμικό λύτρωσης προς μία αληθινά ελεύθερη κοινωνία, ποια στοιχεία θεωρούνται ως το αναπόφευκτο τίμημα που πρέπει να πληρώσει κανείς για να ζει σε οποιαδήποτε πολύπλοκη κοινωνία, ποια μπορούν και πρέπει να εξαλειφθούν άπαξ διαπαντός. Εάν αυτό το βιβλίο διαδραματίσει έστω και έναν μικρό ρόλο στην πυροδότηση μιας τέτοιας συζήτησης, τότε θα έχει συμβάλει πραγματικά στη σύγχρονη πολιτική ζωή.

David Graeber

The post Η ουτοπία των κανόνων appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Οι είκοσι ημέρες του Τορίνου

fotodentro — Fri, 23 Feb 2024 10:44:16 +0000

Στο Τορίνο, έναν προορισμό που στο ημερολόγιό του ο Κάφκα συνιστούσε να αποφεύγεται πάση θυσία, επί είκοσι ημέρες μια μαζική αϋπνία που μαστίζει σχεδόν ολόκληρη την πόλη οδηγεί στρατιές ευυπόληπτων πολιτών να περιπλανιούνται μάταια στους δρόμους και στις πλατείες. Εκεί ελλοχεύει ένας αποτρόπαιος και αδιανόητος θάνατος, με τους αυτουργούς των εγκλημάτων να ξεπερνούν το ανθρώπινο. Δέκα χρόνια αργότερα, ένας ερασιτέχνης ερευνητής προσπαθεί να ρίξει φως σε αυτή την ανεξιχνίαστη υπόθεση, αλλά το σκοτάδι της πόλης απειλεί να τυλίξει αμετάκλητα και τον ίδιο…
Το μυθιστόρημα του Τζόρτζο Ντε Μαρία, τέταρτο και τελευταίο του, βγαλμένο λες από το σύμπαν του Λάβκραφτ ή του Πόε, προφητεύει από το μακρινό 1977 μια απόλυτη έκθεση της προσωπικής μας ζωής στα social media, καθώς και την παράνοια στην οποία μπορεί αυτή να οδηγήσει. Γραμμένο σε μια εποχή που στην Ιταλία σημειώνονταν κρατικές και νεοφασιστικές σφαγές, όπως αυτή της Πιάτσα Φοντάνα, περιγράφει με τα πιο μελανά χρώματα έναν άφατο τρόμο, που πιο πολύ μοιάζει με ενσάρκωση του πιο σκοτεινού υποσυνείδητου της κοινωνίας παρά με γέννημα της φαντασίας του συγγραφέα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου.

The post Οι είκοσι ημέρες του Τορίνου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.