Πότλατς Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Πολιτική ιστορία της ψυχανάλυσης

fotodentro — Mon, 18 May 2026 10:27:33 +0000

«Η ψυχανάλυση πρέπει να παραμένει πολιτικά ουδέτερη». Αυτή η γραμμή, που αποδόθηκε στον Φρόυντ, έχει ανοίξει τον δρόμο ώστε να επιστρατεύεται στις μέρες μας η ψυχαναλυτική γνώση για την υποστήριξη των πιο αντιδραστικών θέσεων – ενάντια στο φύλο, στα αντιαποικιακά και στα κοινωνικά κινήματα. Είναι επίσης ένας τρόπος ώστε να ξεχαστεί ένα ολόκληρο κομμάτι της ιστορίας του κλάδου, και μαζί με αυτό η επαναστατική του παρακαταθήκη. Πέρα από την πολιτική των σχολών, η ιστορία της ψυχανάλυσης από το 1917 μέχρι το 1970 γράφεται σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική στράτευση μιας μεγάλης μερίδας αναλυτών και από τις πρακτικές που επινόησαν μέσα από έναν αστερισμό δομών, οι οποίες, για τουλάχιστον μισό αιώνα, συνηχούσαν η μία με την άλλη. Πρακτικές που υποδηλώνουν ένα διαρκές άνοιγμα της ψυχανάλυσης στην Ιστορία και τις πολιτικές της. Επιστρέφοντας σε ορισμένες από τις πιο πολιτικοποιημένες στιγμές της ιστορίας της ψυχανάλυσης, ο Gabarron-Garcia εξετάζει πώς διαμορφώθηκε η πεποίθηση της πολιτικής ουδετερότητας της ψυχανάλυσης και αναδεικνύει ταυτόχρονα μια αδιάκοπη γενεαλογία πολιτικών ψυχαναλυτικών πρακτικών: από τη ψυχαναλυτική δομή για παιδιά της Βέρα Σμιτ στην επαναστατική Ρωσία, στον Ράιχ, στον Τοσκιεγιές, στη Λα Μπορντ και στο ρηξικέλευθο εγχείρημα της Σοσιαλιστικής Κολεκτίβας των Ασθενών στη Χαιδελβέργη της δεκαετίας του 1970. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

The post Πολιτική ιστορία της ψυχανάλυσης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η πατριαρχία του μισθού

fotodentro — Thu, 14 Dec 2023 14:03:33 +0000

Σημειώσεις για τον Μαρξ,το φύλο και τον φεμινισμό

The post Η πατριαρχία του μισθού appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Πέρα απο τα όρια του σώματος

fotodentro — Tue, 10 Oct 2023 10:56:57 +0000

Δεν απουσιάζουν οι προσπάθειες για αποκατάσταση της σχέσης μας με τους άλλους ανθρώπους και με τη φάση. Οι γυναίκες, ειδικότερα εκείνες που κατάγονται από αυτόχθονες κοινότητες, φτιάχνουν αστικούς κήπους, τράπεζες σπόρων και θάβουν τον πλακούντα τους στη γη για να υπενθυμίσουν στα παιδιά τους τον δεσμό τους με το χώμα. Και στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε αστικό περιβάλλον, εξαπλώνονται οι κήποι και οι τράπεζες χρόνου, καθώς και άλλες μορφές “κοινότητας” που κάποτε αφορούσαν μόνο ριζοσπαστικές ομάδες. Συνειδητοποιούμε ότι χάνοντας την επαφή μας με τη γη, χάνουμε πολύ περισσότερα από μια πηγή πόρων. Όπως ήταν ανέκαθεν γνωστό στους γηγενείς Αμερικανούς, η απώλεια της γης ισοδυναμεί με απώλεια της γνώσης, της ιστορίας και της κουλτούρας μας. Όπως αναγνώρισε και ο Μαρξ, η φύση είναι το ανόργανο σώμα μας, η προέκταση του εαυτού μας. Συνεπώς, ο θάνατος της γης είναι και δικός μας θάνατος. Όταν καταστρέφεται ένα δάσος, όταν μολύνεται η θάλασσα και οι φάλαινες ξεβράζονται στην ακτή, πεθαίνουμε κι εμείς μαζί. Γι’ αυτό τον λόγο, υπάρχουν πολλές γυναικείες οργανώσεις σήμερα που δραστηριοποιούνται στην ανάκτηση παλαιότερων ειδών γνώσης πάνω στα βότανα και τα φυτά.

The post Πέρα απο τα όρια του σώματος appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.