Οπερα Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Όλες οι άλλες μητέρες με μισούν

fotodentro — Mon, 22 Dec 2025 19:03:01 +0000

«Απόψε, για μια φορά στη ζωή μου θα κάνω το σωστό. Το δύσκολο.» «Κλαίω με αναφιλητά στο τηλέφωνο. Δεν έπρεπε να βγω χθες το βράδυ. Ποια μάνα βγαίνει για ποτό κι αφήνει ένα δεκάχρονο στο σπίτι; Είμαι ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο και καλά να πάθω. Σωριάζομαι στο πάτωμα και μισώ τον εαυτό μου. Μια καλή μητέρα θα ’τρεχε να βρει το παιδί της, αλλά εγώ δεν μπορώ να κουνηθώ. «Πόσες ώρες λείπει; Τον είδες όταν γύρισες;» με ρωτάει η Τζένι. Προσπαθώ να θυμηθώ. Νομίζω ότι είχα μπει παραπατώντας μεθυσμένη στο δωμάτιό του για να του δώσω ένα φιλί, αλλά δεν είμαι και σίγουρη. Ίσως απλώς σύρθηκα κι έπεσα στο κρεβάτι με τα ρούχα μου. «Δεν είμαι σίγουρη…» λέω πλημμυρισμένη από ντροπή.» Η Φλόρενς, στα τριάντα της, αποτυχημένη πρώην τραγουδίστρια, άνεργη στο Λονδίνο και διαζευγμένη μητέρα του δεκάχρονου Ντίλαν, ερευνά τους λόγους της εξαφάνισης ενός πάμπλουτου συμμαθητή του γιου της. Στην προσπάθειά της να αποδείξει ότι ο δικός της γιος δεν έχει καμία σχέση με την εξαφάνιση του άλλου παιδιού, μετατρέπεται σε αυτοσχέδια ερευνήτρια. Από την πιο απενοχοποιημένη πένα της σύγχρονης αμερικανικής λογοτεχνίας.

The post Όλες οι άλλες μητέρες με μισούν appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η κυρία Πιλίνσκα και το μυστικό του Σοπέν

fotodentro — Mon, 22 Dec 2025 18:47:00 +0000

«Γράφε! Γράφε κι έχε στο νου σου όλα αυτά που σου ’μαθε ο Σοπέν! Γράφε με το πιάνο κλειστό, δε χρειάζεται να συγκλονίσεις μάζες. Ένας δημιουργός δε συνθέτει για τις μάζες, απευθύνεται σ’ ένα άτομο. Ο Σοπέν παραμένει μια μοναξιά που συνδιαλέγεται με μιαν άλλη μοναξιά. Μιμήσου τον. Μη γράφεις κάνοντας θόρυβο, αλλά κάνοντας σιωπή. Οι πιο ωραίοι ήχοι ενός κειμένου είναι οι πιο απαλοί.» Η κυρία Πιλίνσκα είχε δίκιο. Εδώ και τρεις δεκαετίες, γράφω. Γράφω αγκαλιάζοντας τα λουλούδια στα χωράφια. Γράφω κάνοντας κύκλους στο νερό. Γράφω σαν δέντρο στον άνεμο. Γράφω με την ευεξία και τη χαλάρωση της αγάπης, κοιτάζοντας βαθιά στα μάτια των χαρακτήρων μου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

The post Η κυρία Πιλίνσκα και το μυστικό του Σοπέν appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Οκτάεδρο

fotodentro — Mon, 22 Dec 2025 18:03:11 +0000

«Τον υποδέχθηκε μ’ ένα περίεργο ύφος, πικρίας και θαυμασμού ταυτόχρονα, σαν σκυλί μετά από κλοτσιά.» «Αργότερα, άλλα τραπουλόχαρτα ήρθαν και μπλέχτηκαν στην ατελείωτη πασιέντζα της αϋπνίας.» «Και πάντα κατέληγε εξοργισμένος με την ευκολία με την οποία η άγνοια ευνοεί το θαυμασμό.» Κοιτάζονταν […] μουρμουρίζοντας μια ευτυχία με σφυγμούς και μονοσύλλαβα. «Το Οκτάεδρο, που εκδόθηκε το 1974, κατέχει μια προνομιακή θέση στον κύκλο των συλλογών όπου ο Κορτάσαρ αποτύπωσε τις προσωπικές του εμμονές κι εκείνες της εποχής του. Τα οκτώ διηγήματα που απαρτίζουν το βιβλίο και αποτελούν τις οκτώ όψεις ενός πολύεδρου, είναι ιστορίες που εξεγείρονται ενάντια στη δεσμευτική λογική και τη φαινομενική συνοχή και σαφήνεια του κόσμου. Στον κόσμο του “Οκτάεδρου”, το πραγματικό ερμηνεύεται ως κάτι αδιαχώριστο από το φανταστικό, αναδεικνύοντας την ύπαρξη μια άλλης πραγματικότητας, μιας άλλης τάξης πραγμάτων την οποία γνωρίζουμε ελάχιστα ή τίποτα. Αυτό που τελικά καταφέρνει ο Κορτάσαρ σ’ αυτό το εντυπωσιακό βιβλίο είναι να δημιουργήσει νέους νόμους για να ερμηνεύσει την πραγματικότητα της ύπαρξής μας, νέους νόμους ενάντια στον ντετερμινισμό της καθημερινότητας.» (Antonio Ortega, La funcion del lenguaje)

The post Οκτάεδρο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η αντίζηλος

fotodentro — Fri, 20 Dec 2024 10:08:16 +0000

«Η Κάλλας; Πφ…δε θα κρατήσει!
Θα δείτε: σε λίγο καιρό,
κανείς δε θα μιλάει γι’ αυτήν…»
«Ποια είστε κυρία μου;»
«Ήμουν η αντίζηλος της Μαρίας Κάλλας.»

Την πρώτη φορά που την είχε δει, τη βρήκε συμπαθητική αυτή τη χοντρή Ελληνίδα με τα μυωπικά της γυαλιά, κακοντυμένη, ντροπαλή, πλαισιωμένη μ’ έναν σύζυγο ηλικιωμένο, αυτή τη Μαρία Μενενγκίνι Κάλλας που κρατούσε ένα γκροτέσκα λιλιπούτειο τσαντάκι σε σχέση με τον όγκο της. Έτσι σου ‘ρχόταν να της γλιστρήσεις ένα κέρμα στην τσέπη της ποδιάς της και να τη συγχαρείς που οι τουαλέτες ήταν τόσο καθαρές.»
Εκατό χρόνια από τη γέννηση της Μαρίας Κάλλας, ο Ε.Ε. Σμιτ ανασυνθέτει την ιστορία της κορυφαίας σοπράνο όλων των εποχών, έτσι όπως την περιγράφει μία μυστηριώδης υπερήλικη κυρία. Ρημαγμένη στην αφάνεια και τη λήθη, η Καρλότα Μπερλούμι, φανταστική (και φανατική) αντίζηλος της Κάλλας, απελευθερώνει την πικρία και τα απωθημένα της για μια λυρική καριέρα που κάηκε κάτω από την εκθαμβωτική λάμψη των προβολέων που φώτισαν τη ζωή και το έργο της υπέρλαμπρης ντίβας.

The post Η αντίζηλος appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ένας τόπος με τ’ όνομα σου

fotodentro — Wed, 19 Jun 2024 11:05:20 +0000

Ποιος δεν έχει ευχηθεί ποτέ να είναι αόρατος; Ποιος δεν έχει ευχηθεί ποτέ να πάψει να είναι;
«Το πρόβλημα είναι πως ποτέ δεν κατάφερα να ελέγξω απόλυτα τη δύναμη αυτή: κάποιες φορές, όταν ήθελα πιο πολύ να είμαι αόρατος, τότε με έβλεπε περισσότερος κόσμος, ενώ, αντίθετα, όταν ήθελα να με δουν όλοι, τότε το σώμα μου αποφάσιζε να εξαφανιστεί».
Συναισθηματικό, συγκινητικό, διαφορετικό… Το ΑΟΡΑΤΟΣ αφηγείται, μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι δική μου ή δική σου.

The post Ένας τόπος με τ’ όνομα σου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Δεν είμαστε αγγελούδια

fotodentro — Wed, 19 Jun 2024 10:29:12 +0000

“Οι Άραβες βγάζουν από ένα γιαταγάνι και μας ρίχνονται ουρλιάζοντας […] μα τι νομίζουν τα τέκνα του Μωάμεθ; πως θα μας φοβίσουν; […] οριζοντιώνουμε αμέσως τα τουφέκια, βυθίζουμε στην κοιλιά τους την κοφτερή λάμα που ‘χουν οι ξιφολόγχες μας και πετσοκόβουμε αυτές τις μουσουλμάνικες κοιλιές, τις τρυπάμε, τις ξεντεριάζουμε, τις κάνουμε πολτό, ενόσω γύρω μας κραυγές και […] τρέχει το αίμα… Είν’ αλήθεια δεν είμαστε αγγελούδια, μα χρειάζονται αγγελούδια για να ειρηνεύσουμε αυτές τις χώρες της Μπαρμπαριάς; «Όχι, κύριε λοχαγέ, δε χρειάζονται αγγελούδια! χρειάζονται μόνο στρατιώτες, στρατιώτες που να μη φοβούνται τίποτα!»”

Σε μια χώρα όπως η Γαλλία, η δημοφιλία του Μπελεζί είναι μια ένδειξη πως, ίσως, οι καιροί έχουν αρχίσει ν’ αλλάζουν.
Constant Méheut, The New York Times

Μια ανατρεπτική σύνοψη της αποικιοκρατικής ουτοπίας. Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα.
Florent Georgesco, Le Monde des livres

Μια πολύ όμορφη και δυνατή φωνή. Μια εποποιία της ανθρώπινης παράνοιας κι ένας λυρισμός μιας άλλης εποχής.
Jérôme Garcin, Le Nouvel Observateur

Ένα κείμενο χωρίς σχεδόν καθόλου στίξη, σαν ουρλιαχτό. Μια πολύ έντονη εμπειρία ανάγνωσης.
Pauline Paccard, France 24

Το Δεν είμαστε αγγελούδια αφηγείται τη μοίρα μιας χούφτας γάλλων αποίκων και στρατιωτών που εγκλωβίστηκαν στην κόλαση του εποικισμού της Αλγερίας, τον 19ο αιώνα. Η φωνή μιας γυναίκας κι ενός στρατιώτη αποδίδουν σ’ αυτό το σύντομο μυθιστόρημα την αντίφαση και την τραγικότητα της κατάκτησης μιας ελεύθερης χώρας της βόρειας Αφρικής από τη Γαλλία.

The post Δεν είμαστε αγγελούδια appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το κεφάλι μου να δείξεις στο λαό

fotodentro — Wed, 19 Jun 2024 09:53:52 +0000

«Μετά, έζησε το μαρτύριό του όπως ο Ιησούς με το ακάνθινο στεφάνι, χωρίς να υπάρχει Σίμων Κυρηναίος να τον βοηθήσει να σηκώσει το σταυρό, υπό τις λοιδορίες ενός πλήθους που δεν ήταν ποτέ τόσο πολυάριθμο, ενός έξαλλου πλήθους που έβλεπε τα κάρα να τραντάζονται, άκουγε το τρίξιμο των τροχών στο πλακόστρωτο, χειροκροτούσε ζωηρά. Μπροστά στον οίκο των Ντυπλέ, όπου ο Ροβεσπιέρος είχε περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του, η πομπή σταμάτησε. Ένα παιδί δέκα χρονών, ίσως δώδεκα, βούτηξε μια σκούπα σ’ έναν κουβά γεμάτο με αίμα βοδιού και ράντισε την πόρτα του σπιτιού. Και ο Ροβεσπιέρος, ήδη χλομός, άσπρισε στην κυριολεξία, έκλεισε τα μάτια κι έσκυψε το κεφάλι, για να μη δει κανείς τα δάκρυα που πάσχιζε να συγκρατήσει. Ούτε στο ικρίωμα νοιάστηκε να πει έναν καλό λόγο. Δεν είναι όλοι Δαντόν. Η λεπίδα έπεσε, και, μαζί της, η αυλαία αυτής της μεγάλης παράστασης που ήταν η Επανάσταση.»

«Εδώ και πολύ καιρό, η φράση την οποία ο Δαντόν απηύθυνε στον δήμιό του, πάνω στο ικρίωμα, με σαγήνευσε: ‘‘Το κεφάλι μου να δείξεις στο λαό. Αξίζει τον κόπο’’. Σιγά σιγά, αυτή η σαγήνη μ’ έκανε ν’ αναζητήσω τις τελευταίες φράσεις που ξεστόμισαν οι καταδικασμένοι στη γκιλοτίνα. Και, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, το περιβόλι ήταν περίπου ανεξάντλητο.»
O Φ.-Α. Ντεζεράμπλ στον Σεμπαστιάν Ρεϊνό,
Zone Critique

The post Το κεφάλι μου να δείξεις στο λαό appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Κάλιμπαν ο καλός

fotodentro — Wed, 20 Dec 2023 14:50:56 +0000

«Στις έξι παρά τέταρτο περίμενα τον νταβατζή, σταματημένος δίπλα στο πεζοδρόμιο του σπιτιού του με τη μηχανή αναμμένη. Μερικοί ηλικιωμένοι έκαναν ουρά στο περίπτερο για ν’ αγοράσουν εφημερίδες, όταν είδα να πλησιάζει από την οδό 72 η μεθυσμένη και τρεκλίζουσα σιλουέτα του Ανσέλμο.
Περπατούσε πάνω στην άσφαλτο. Εγώ ξεκίνησα να κινούμαι πολύ αργά, κι όταν τον είχα στα τρία μέτρα, επιτάχυνα απότομα. Αυτός προσπάθησε να καταφύγει στο πεζοδρόμιο, αλλά τον έριξα κάτω με το φτερό.»«Λίγο μετά την έκδοση αυτού του βιβλίου, όταν η ομολογία μου θα έχει αποδειχθεί αληθινή, θα καταφύγω σε μια νέα ταυτότητα και σε ασφαλείς κρυψώνες, αφού η Interpol, η Europol, η Bundespolizei και άλλες εθνικές και ιδιωτικές αστυνομίες θα ξεχυθούν στο κατόπι μου.
Η ποταπή κοινή γνώμη θα διαδώσει φρικαλεότητες για το άτομό μου, και ο χυδαίος κιτρινισμός του Τύπου θα με χαρακτηρίσει τέρας, ανώμαλο και όλα τα σχετικά (πράγμα που είναι εν μέρει αλήθεια). Ωστόσο, είμαι σίγουρος πως στο τέλος πολλοί αναγνώστες με ζεστή καρδιά, στρατευμένοι στην αλήθεια, θα μου αναγνωρίσουν μια κοινωνική συμπεριφορά πιο συνεπή, καλοκάγαθη και αθώα από εκείνη των δύο τρίτων της ανθρωπότητας.»

«Το Καλιμπάν ο Καλός αποτελεί την πιο ακριβή και τεκμηριωμένη ενδοσκόπηση του πιο ακραίου, αμφιλεγόμενου και δισυπόστατου ήρωα του Ντανιέλ Τσαβαρία. Ένα κομψοτέχνημα.»

The post Κάλιμπαν ο καλός appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Όλες οι φωτιές η φωτιά

fotodentro — Wed, 20 Dec 2023 14:46:25 +0000

«Κάπου κάπου εμφανιζόταν ένας ξένος, κάποιος που ελισσόταν ανάμεσα στ’ αυτοκίνητα ερχόμενος απ’ την άλλη πλευρά του αυτοκινητόδρομου ή από τις εξωτερικές σειρές της δεξιάς κι έφερνε κάποια είδηση, πιθανότατα ανακριβή, που ταξίδευε από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο κατά μήκος πυρωμένων χιλιομέτρων. Ο ξένος απολάμβανε την εντύπωση που προκαλούσε, τον κρότο από τις πόρτες που άνοιγαν όταν οι επιβάτες έσπευδαν να σχολιάσουν την είδηση, αλλά μετά από λίγο ακουγόταν κάποια κόρνα ή κάποια μίζα, και τότε ο ξένος το ’βαζε στα πόδια, και τον έβλεπες να κάνει ζιγκ ζαγκ ανάμεσα στ’ αυτοκίνητα ώσπου να φτάσει στο δικό του και να σωθεί απ’ τη δίκαιη οργή των άλλων.»

Πιστεύοντας ότι τα πιο βασικά στοιχεία που διακρίνουν το ρεαλιστικό από το φανταστικό είναι η υπερβολή και το —εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον— παράλογο, δυσκολεύομαι (αν δεν αδυνατώ κιόλας) να βρω συγγραφέα που να τα χειρίζεται τόσο λεπτοτεχνικά, τόσο «αθόρυβα», τόσο κομψά και, κυρίως, τόσο πειστικά. Δεν μπορώ να φανταστώ άλλον συγγραφέα που δε θα προσέβαλλε τη λογική μου μ’ ένα διήγημα όπως το πρώτο αυτής της συλλογής («Ο Αυτοκινητόδρομος του Νότου»), με την εξωφρενική χρονική παράταση μιας κυκλοφοριακής συμφόρησης, η οποία, όμως, εδώ, χάρη στην απαράμιλλη πένα αυτού του μοναδικού (και μοναχικού) στιλίστα, εκβάλλει με θαυμαστή αληθοφάνεια σε μια εξαίσια αλληγορία για τη δημιουργία, την οργάνωση και την ορθονόμηση των ανθρώπινων κοινωνιών.

The post Όλες οι φωτιές η φωτιά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ο τρομερός εχθρός

fotodentro — Wed, 06 Dec 2023 11:43:43 +0000

Ποιος είναι ο εχθρός που τρομάζει τον πανίσχυρο βασιλιά;
Γιατί όλοι στο παλάτι λένε πως υπάρχει μια δύναμη που ποτέ του δεν θ’ αποκτήσει;
Και ποιος την κατέχει;
Μια ιστορία αγάπης και μίσους, ταπεινοφροσύνης και ματαιοδοξίας, που εξηγεί πώς ο τρομερός εχθρός μας, μπορεί να γίνει ο καλύτερός μας φίλος.

The post Ο τρομερός εχθρός appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.