The post Πιέρ, ή οι αμφισημίες appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

The post Το σημάδι του θηρίου appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

«Μια δημοκρατική αντίληψη των διακρατικών ανταγωνισμών βασίζεται σε μια συνολικότερη δημοκρατική αντίληψη της ανθρώπινης ιστορίας: μιαν αντίληψη η οποία θεωρεί την ιστορία δημιούργημα των κοινωνιών συνολικά κι όχι αποτέλεσμα μονάχα της δράσης των κρατών, των καθεστώτων, των εκάστοτε ολιγαρχιών, δικτατόρων ή, γενικότερα, πάσης φύσεως εξουσιαστικών μηχανισμών. Ακόμα και στην περίπτωση εποχών ύφεσης των δημοκρατικών κινημάτων, όπως είναι αυτή που σήμερα διάγουμε εντός των δυτικών κοινωνιών ακόμα και στην περίπτωση κοινωνιών με αντιδημοκρατική παράδοση, όπως η ρωσική, αυτό που επιτρέπει στους κυβερνώντες να διαμορφώνουν την πολιτική της χώρας τους είναι η σιωπηρή ανοχή ή συναίνεση της κοινωνίας συνολικά. Κάθε προσπάθεια ανάλυσης ενός καθεστώτος πρέπει να περνά από μια ευρύτερη προσπάθεια διαύγασης της κυρίαρχης κοσμοθεώρησης, που καθορίζει την κοινωνική συμπεριφορά εντός κάθε δοσμένης κοινωνίας – διότι είναι αυτή η ασυνείδητη κοσμοθεώρηση ή κοσμοθέαση στο «κοινωνικό φαντασιακό» του Καστοριάδη) που διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίον αντιλαμβάνονται τον κόσμο και οι κάτοχοι της εξουσίας».

The post Ο πόλεμος από ανθρωπολογική σκοπιά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

­«Τότε ο Κιγκινάτος στάθηκε και, κοιτώντας γύρω του, λες και μόλις είχε προσγειωθεί σ’ αυτή την πέτρινη ερημιά, μάζεψε όλη του τη θέληση, φαντάστηκε τη ζωή του ολάκερη και επιχείρησε να ξεκαθαρίσει τη θέση του με τον ακριβέστερο τρόπο. Κατηγορούμενος για το χειρότερο των εγκλημάτων, τη γνωσιολογική νωθρότητα, τόσο εξαιρετικά ακατανόητη, που πρέπει να χρησιμοποιείς περιγραφές του τύπου: «μη διαπερατότητα», «αδιαφάνεια», «παρακώληση»· θανατική καταδίκη για έγκλημα· κλεισμένος στο φρούριο, εν αναμονή της άγνωστης, αλλά σύντομης, αλλά επικείμενης προθεσμίας αυτής της εκτέλεσης (την οποία την προαισθανόταν, σαν το τράβηγμα, το ξερίζωμα και τη σύνθλιψη κάποιου τερατώδους δοντιού, οπότε όλο του το σώμα ήταν το φλεγμαίνον ούλο και το κεφάλι ήταν αυτό το δόντι)· έτσι όπως έστεκε εκείνη τη στιγμή στον διάδρομο της φυλακής με την καρδιά να σβήνει, ακόμη ζωντανός, ακόμη ακέραιος, ακόμη Κιγκινάτος – ο Κιγκινάτος Κ. ένιωσε μια άγρια λαχτάρα για ελευθερία, για την πιο απλή, την πιο πραγματική, την πιο πραγματικά απτή ελευθερία…»

The post Πρόσκληση σε έναν αποκεφαλισμό appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

The post Όσο πιο σκούρος ο καρπός… appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

«Ο φτωχός Χουάν, χωρίς το «δον» πλέον, έτρεμε ανάμεσα στις δύο γυναίκες, ανάμεσα στον άγγελο λυτρωτή και τον δαίμονά του. Πίσω του είχε τη Ρακέλ, και μπροστά του, την Μπέρτα, και τον έσπρωχναν και οι δύο. Προς τα πού; Εκείνος διαισθανόταν ότι τον έσπρωχναν στον χαμό του. Θα χανόταν μέσα τους και εξαιτίας τους. Τραβώντας τον καθεμία προς το μέρος της, τον έσκιζαν σιγά σιγά στα δύο. Ένιωθε σαν εκείνο το παιδί που διεκδικούσαν οι δύο μάνες ενώπιον του Σολομώντα, μόνο που δεν ήξερε ποια απ’ τις δύο, η Ρακέλ ή η Μπέρτα, τον ήθελε ακέραιο προς χάριν της άλλης και ποια ήθελε να τον μοιράσουν κι ας πέθαινε.»

The post Δυο μάνες appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

The post Τζοβάνι Επίσκοπο appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

«Σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζεται ο Νίτσε, ο Όμηρος δεν είναι ο ποιητής των αποθεώσεων. Αυτό που υμνεί, αυτό που καθαγιάζει, δεν είναι ο θρίαμβος της νικηφόρας δύναμης, αλλά η ανθρώπινη ενεργητικότητα μέσα στη δυστυχία, η ομορφιά του νεκρού πολεμιστή, η δόξα του θυσιασμένου ήρωα, το άσμα του ποιητή στο μέλλον – καθετί που νικιέται από τη μοίρα αλλά συνεχίζει να την αψηφά και να την υπερβαίνει. […] Ο Όμηρος φανερώνει τη βαθύτερη φύση των όντων όχι στις πράξεις τους, αλλά στον τρόπο τους να αγαπούν, στην επιλογή της αγάπης».

The post Για την Ιλιάδα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η γραφή του Ντέλμορ Σβαρτς αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της αμερικανικής εκδοχής του μοντερνισμού, και –διόλου τυχαία– το έργο του επαινέθηκε από κολοσσούς του λογοτεχνικού αυτού ρεύματος, όπως ο Έζρα Πάουντ και ο Τ.Σ. Έλιοτ. Ο Σβαρτς καταγράφει με μαεστρία την αποτυχία και την «πτώση» των ηρώων του. Αποτυπώνει την αποξένωση και την αμφιθυμία τους, και συνάμα τη σατιρίζει ανηλεώς, χαρίζοντάς μας ένα καθ’ όλα αντιπροσωπευτικό πορτρέτο της εβραϊκής νεοϋορκέζικης μεσαίας τάξης στα χρόνια της Ύφεσης. Κυρίως, όμως, με τους ολοζώντανους –ενίοτε στα όρια του εξπρεσιονισμού– διαλόγους των ηρώων του, επιτυγχάνει μια θεατρική –σχεδόν ποιητική– πρόζα, εξίσου άξια με το έμμετρο έργο για το οποίο αποθεώθηκε και τιμήθηκε ήδη από τα πολύ νεανικά του χρόνια. Ο Κόσμος είναι ένας γάμος συνιστά, εντέλει, μια ειλικρινή και κυνική εξομολόγηση του συγγραφέα στο αναγνωστικό του κοινό, μια λυτρωτική ενδοσκόπηση στα άδυτα του ανθρώπινου ψυχισμού.

The post Ο Κόσμος Είναι Ένας Γάμος appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

The post Ελευθερία, Εθελοδουλία, Ασημαντότητα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.