Εκδόσεις των Συναδέλφων Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Να σπάσουμε τα κλουβιά-κελιά

fotodentro — Fri, 25 Apr 2025 09:34:57 +0000

«Αν υπάρχει ένα πεδίο όπου η τυχαία ποικιλομορφία είναι πανταχού παρούσα, αυτό είναι η βιολογία! Οι βιολόγοι όμως, αντί να την αναγνωρίσουν ως κύρια ιδιότητα του εμβίου, την εξαλείφουν, θεωρώντας τη θόρυβο και κυματισμό. Οι φυσιοκράτες θέλησαν πάντα να βρουν μία τάξη στον χώρο του εμβίου και έκλεισαν τις υπάρξεις σε μικρά κουτάκια που τα ονόμασαν “είδη”. Ωστόσο παρ’ όλες τις προσπάθειές τους δεν υφίσταται ένας ομόφωνος ορισμός του είδους.
Οι εξαιρέσεις είναι άπειρες: τα έμβια πλάσματα δεν αγαπούν να κλείνονται σε κουτάκια. Και έπειτα οι πρωτεΐνες, τα θεμελιώδη συστατικά της ζωής, είναι προϊόντα στοχαστικών διαδικασιών και όχι οδηγιών οι οποίες υποτίθεται ότι υπάρχουν σε έναν γενετικό κώδικα. Δύο κύτταρα δεν θα δώσουν ποτέ πανομοιότυπες πρωτεΐνες […] Ο Άνθρωπος με το Α κεφαλαίο γκρεμίζεται από το βάθρο του: δεν κατέχουμε χαρακτηριστικά που θα μας καθιστούσαν ανώτερους. Τα ανθρώπινα πλάσματα οφείλουν να ενταχθούν στην κοινότητα των εμβίων και να αναθεωρήσουν τη σχέση τους με τη “φύση”. Τα έμβια υπάρχουν μόνο σε σχέση με το περιβάλλον τους, και τούτο συνεπάγεται ένα σύνολο αλληλεξαρτήσεων και όχι τον χομπσιανό πόλεμο όλων εναντίον όλων όπως υποστηρίζει ο κοινωνικός δαρβινισμός».
Ζαν-Ζακ Κιουπιέκ, Γάλλος βιολόγος και επιστημολόγος

The post Να σπάσουμε τα κλουβιά-κελιά appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Από τον ήχο στις λέξεις

fotodentro — Sat, 08 Mar 2025 12:48:33 +0000

Ο Τάσος Τσακίρογλου, στιβαρός δημοσιογράφος και αφοσιωμένος αναγνώστης βιβλίων, συνδυάζει στέρεα τις δύο αυτές ιδιότητες στις γραπτές ή ηχητικές δημοσιεύσεις του. Τα 54 podcast που απαρτίζουν τον ανά χείρας τόμο -και τα οποία «ανέβηκαν» στον ιστότοπο της Εφημερίδας των Συντακτών (efsyn.gr) από τον Απρίλιο του 2023 έως και τον Οκτώβριο του 2024- είναι η ευθύβολη ματιά του, βασισμένη ενίοτε σε βιβλία που ο ίδιος έχει μελετήσει και εμπλουτίσει με αυτά τη σκέψη του.
Για τον λόγο αυτό, τα κείμενά του δεν αποτελούν μια επιφανειακή προσέγγιση της επικαιρότητας, που σύντομα ξεχνιέται, αλλά μια πολύπλευρη και ουσιαστική εμβάθυνση σε θέματα που θα συνεχίσουν να απασχολούν και στο μέλλον.
Καθοριστική για όλα τα παραπάνω είναι η σταθερή και θερμή στάση του Τσακίρογλου απέναντι στο ζήτημα της αυτοδιαχείρισης, μιας ιδέας και πρακτικής που ίσως από μόνη της δεν είναι ικανή για την κοινωνική αλλαγή, σίγουρα όμως είναι αναγκαία.

Πενήντα Τέσσερα Podcast

The post Από τον ήχο στις λέξεις appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Βιασμός και αντίσταση

fotodentro — Fri, 07 Mar 2025 17:35:54 +0000

Τα τελευταία χρόνια, η σεξουαλική βία έχει τραβήξει την προσοχή των μέσων ενημέρωσης, χάρη στη γενναιότητα των επιζωσών που μοιράζονται τις εμπειρίες τους. Όμως, δυστυχώς, η κυρίαρχη δημόσια σφαίρα συνήθως αναπαράγει τις καταγγελίες τους με τρόπο που εμποδίζει τη σωστή κατανόηση των αιτιών, δίνοντας υπερβολική έμφαση στην ατομική ευθύνη ή κατηγορώντας τις μειονοτικές κουλτούρες.
Σε αυτό το δυνατό και πρωτότυπο βιβλίο, η Λίντα Μαρτίν Άλκοφ επιδιώκει να διορθώσει την παραπλανητική γλώσσα της δημόσιας συζήτησης γύρω από τον βιασμό και τη σεξουαλική βία, επιμένοντας στη σύνθετη φύση των εμπειριών μας. Οι επιζώσες έχουν πράγματι πυροδοτήσει κινήματα όπως το #MeToo, όταν όμως τα λόγια τους εισέρχονται στη δημόσια αρένα, γίνονται συχνά αντικείμενο χειραγώγησης και ερμηνείας, κι έτσι υποσκάπτεται η δυνητική αποτελεσματικότητά τους. Αντί να υποθέτουμε ότι όλες οι εμπειρίες σεξουαλικής βίας είναι καθολικές, οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε με μεγαλύτερη ευαισθησία τα τοπικά και προσωπικά συμφραζόμενα -να θέτουμε ερωτήματα σχετικά με το ποιο άτομο μιλάει και υπό ποιες συνθήκες-, καθώς τα συμφραζόμενα αυτά επηρεάζουν την πρόσληψη και κατανόηση των διαμαρτυριών των ακτιβιστριών και των επιζωσών.
Το βιβλίο της Άλκοφ προτείνει νέα θεωρητικά και διανοητικά εργαλεία για να σκεφτούμε τον βιασμό και τη σεξουαλική βία, διατηρώντας πάντα στο επίκεντρο της ανάλυσης τις επιζώσες – σε αντίθεση με άλλα παραδείγματα που στρέφουν τη συζήτηση σε άλλες ατζέντες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

“Η Λίντα Άλκοφ επιμένει στην ανάγκη για μια φιλοσοφική ανάλυση της σεξουαλικής παραβίασης που αρνείται να μετριάσει την πολιτική και κοινωνική πολυπλοκότητα του ζητήματος. Το βιβλίο της αποτελεί μια σημαντική και απαραίτητη συνεισφορά στη θεωρητική συζήτηση γύρω από ένα πολύ πιεστικό κοινωνικό πρόβλημα”.

The post Βιασμός και αντίσταση appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το αίμα των εχθρών μας

fotodentro — Fri, 20 Dec 2024 12:34:57 +0000

The post Το αίμα των εχθρών μας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το ταγκό της Βαστίλης

fotodentro — Fri, 20 Dec 2024 12:18:56 +0000

Παρίσι, Γενάρης-Ιούνης 1985, Βαστίλη. Κάθε νύχτα ένας τύπος, ονόματι Όσκαρ, κολλάει στους τοίχους μια αφίσα που απεικονίζει ένα θύμα άγριων βασανιστηρίων. Ο Βικτόρ Μπλενβίλ, ο φωτογράφος-συλλέκτης της υπό κατεδάφιση περιοχής της Βαστίλης, συναντά ένα βράδυ τον παράξενο αφισοκολλητή. Ο φόβος και η βία έχουν δώσει ραντεβού… Πρελούντιο σε μια σειρά από «ατυχήματα», εξαφανίσεις και δολοφονίες, με θύματα Αργεντίνους εξόριστους, φίλους του Βικτόρ και θαμώνες του Λα Μπόκα, ενός καμπαρέ ταγκό στην οδό Ροκέτ.
Στο Μπουένος Άιρες ξεκινά η δίκη των στρατιωτικών που ήταν στην εξουσία από το 1976 έως το 1984, των υπεύθυνων για τις φρικαλεότητες που κατάγγειλαν οι Μάνες της Πλατείας του Μάη. Στο Παρίσι απλώνονται φήμες, εικασίες και υποψίες… Για κάποιο «Τάγμα Θανάτου», μια ομάδα δολοφόνων που ήρθε να εξοντώσει μερικούς ενοχλητικούς μάρτυρες…
Η πλατεία της Βαστίλης, κατεστραμμένη από τις μπουλντόζες, τα ψέματα, οι αρνήσεις, η ντροπή, το πάθος για τη ζωή, τα πτώματα στη σειρά και οι άδικοι θάνατοι… μέσα σε όλα αυτά υπάρχει υλικό για κάτι περισσότερο από ένα θλιμμένο ταγκό.

The post Το ταγκό της Βαστίλης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Αθλητικά ρούχα, ψυχικά τραύματα, προδότες της τάξης μας

fotodentro — Fri, 20 Sep 2024 15:52:06 +0000

Το βιβλίο αφορά τους τρόπους με τους οποίους οι οικονομικά και κοινωνικά περιθωριοποιημένοι άνθρωποι υφίστανται καθημερινά την απόρριψη. Αφορά τον αγώνα για αξιοπρέπεια απέναντι στην αμείλικτη περιφρόνηση. Χρησιμοποιεί μέρος της ίδιας της εμπειρίας του συγγραφέα που ζει στη φτώχεια καθ’ όλη τη διάρκεια των πρώτων 25 χρόνων του, καθώς μπαινοβγαίνει στη φυλακή, στο σύστημα περίθαλψης και την αστεγία, και πώς αυτός και οι συνοδοιπόροι του περιπλανώνται στα τραύματά τους και ο ένας στον άλλον. Αφορά τη βία του πατριαρχικού καπιταλισμού της λευκής υπεροχής και τους τρόπους με τους οποίους αυτή η βία πληγώνει το σώμα και το μυαλό μας. Αφορά όμως και την αγάπη, τη φροντίδα και την αλληλεγγύη που είναι η καθημερινή επαναστατική πρακτική από τα κάτω.

The post Αθλητικά ρούχα, ψυχικά τραύματα, προδότες της τάξης μας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Μια Κυριακή στο βουνό

fotodentro — Fri, 12 Jul 2024 09:09:13 +0000

1975. Σε μία από τις κορυφές των ελβετικών Άλπεων, εξαιρετικά δύσκολης στην αναρρίχησή της, το σαλέ του μεγιστάνα του γερμανικού Τύπου Άξελ Σεζάρ Σπρίνγκερ τυλίγεται στις φλόγες μέσα στη νύχτα. Την επομένη, τα ελικόπτερα φτάνουν πολύ αργά: το σαλέ έχει γίνει στάχτη. Η αστυνομία εξαπολύει διεθνές ανθρωποκυνηγητό, επικηρύσσοντας τους τρομοκράτες, που θεωρεί πως ήρθαν από το εξωτερικό για να καταστρέψουν την κατοικία του Σπρίνγκερ. Η πυρκαγιά αποδίδεται στις βίαιες παρεκτροπές του φοιτητικού κινήματος. Τριάντα χρόνια αργότερα, ο δράστης αυτού του εμπρησμού, ένας άνθρωπος υπεράνω κάθε υποψίας, διηγείται με χιούμορ τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οργάνωσε και διέπραξε το «έγκλημά του», σαν μια κυριακάτικη βόλτα στο βουνό…

The post Μια Κυριακή στο βουνό appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ένα Φυσιολογικό Παιδί

fotodentro — Tue, 09 Jul 2024 15:11:39 +0000

Πέντε χρόνια μετά το Μια φυσιολογική ζωή, ο Βασίλης Παλαιοκώστας επανέρχεται. Αυτή τη φορά με ένα βιβλίο που μιλάει για τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια – χρόνια που τον σημάδεψαν και σχημάτισαν, εν πολλοίς, τον χαρακτήρα του. Ο ρομαντισμός, που ως στοιχείο διαπερνούσε τον θυελλώδη κόσμο της Φυσιολογικής Ζωής, βρίσκεται εδώ στον φυσικό του χώρο, στον τόπο που γεννήθηκε. Τα μέρη που στο πρώτο βιβλίο περιγράφονται εδώ κι εκεί, είτε ως αναπόληση είτε, κυρίως, ως πεδία μάχης, διαφυγής, επιβίωσης, εμφανίζονται
εδώ στο προσκήνιο, φωτισμένα με το φως μιας άλλης εποχής, αποτελώντας τον κυρίως καμβά μιας ιστορίας κοινής, καθημερινής, πράγματι φυσιολογικής. Ο Βασίλης Παλαιοκώστας ξαναθυμάται, περιδιαβαίνει και περιγράφει τα βουνά, τα λειβάδια, τα ποτάμια, τις στάνες, τα χωριά της ελληνικής υπαίθρου και τους ανθρώπους της με τα μάτια και τον ρυθμό ενός παιδιού και μας αφήνει να ζήσουμε εκεί, μαζί του.
Το σχέδιο είχε από μέρες εκπονηθεί. Όλα μελετημένα. Μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Σκεπασμένοι με τη βαριά βελέντζα και καμώνοντας τους κοιμισμένους, παραφυλάγαμε ώρα, μέχρι να πάρει ο ύπνος τους γονείς μας που είχαν ξαπλώσει αποβραδίς στο κρεβάτι της κουζίνας. Στο άκουσμα του πρώτου ροχαλητού του Λεωνίδα, ανασηκωθήκαμε. Κάτω απ’ το κρεβάτι μας είχαμε κρυμμένο ό,τι ακριβώς χρειαζόταν για τον σκοπό μας. Δύο τσουβάλια, δύο μαχαίρια, δύο φακούς και μία τανάλια! Τα πήραμε, περάσαμε σαν σκιές την επίτηδες μισάνοιχτη σανιδόπορτα του δωματίου και νυχοπατώντας φτάσαμε στην κεντρική μεταλλική πόρτα του σπιτιού. Με την ίδια αγωνιώδη ταραχή που φέρνει η προσπάθεια απενεργοποίησης ενός εκρηκτικού μηχανισμού, τραβήξαμε σιγά-σιγά το μάνταλο της κλειδωνιάς και γυρνώντας αργά-αργά το πόμολο την ανοίξαμε. Σαν ξεπορτίσαμε, την κλείσαμε πίσω μας με την ίδια ακριβώς προσοχή και χαθήκαμε στο βαθύ σκοτάδι… σαν τ’ αερικά. […] «Όποιος σκοτώσει φασιανό, πάει φυλακή!» Αυτή η φοβέρα επικρεμόταν πάνω απ’ τα κεφάλια των χωρικών. Με τον θυμό της αδικίας να ξεχειλίζει μέσα μας, πήραμε τη μεγάλη απόφαση. Να χτυπήσουμε το πρόβλημα στην καρδιά του, κάνοντας καταδρομική επιχείρηση στο εκτροφείο! Το σχέδιο που καλούμασταν να φέρουμε σε πέρας εκείνη τη χειμωνιάτικη νύχτα ήταν απλό. Να πάρουμε μαζί μας όσους φασιανούς χωρούσαν τα τσουβάλια μας και τους υπόλοιπους να τους απελευθερώσουμε, για να καταλαγιάσει μέσα μας το άχτι της αδικίας!

The post Ένα Φυσιολογικό Παιδί appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Αλτάϊ

fotodentro — Thu, 27 Jun 2024 15:37:04 +0000

Βενετία, 1569. Ένα μπουμπουνητό συγκλονίζει τη νύχτα, ο ουρανός είναι κόκκινος και επικρέμαται απειλητικά πάνω από τη λιμνοθάλασσα: είναι η πυριτιδαποθήκη και το Νεώριο που καίγονται – το κυνήγι για τον ένοχο αρχίζει. Ένας πράκτορας της Γαληνοτάτης διαφεύγει προς τα ανατολικά, χαμένος. Η Κωνσταντινούπολη θα είναι ο τόπος αποβίβασης. Στα υψηλότερα κλιμάκια της οθωμανικής εξουσίας θα συναντήσει τον Τζουζέπε Νάζι, εχθρό και φόβητρο της Ευρώπης, έναν πανίσχυρο Εβραίο που, από τον Βόσπορο, εναντιώνεται σε δύο χιλιετίες καταπίεσης και προκαλεί ολόκληρο τον κόσμο. Στο μεταξύ, στα σύνορα της αυτοκρατορίας, ένας άλλος άνθρωπος ξεκινά το ταξίδι του, για το τελευταίο του ραντεβού με την Ιστορία.

Οι Wu Ming είναι μια συγγραφική κολεκτίβα από την Ιταλία. Ξεκίνησαν ως Luther Blissett και το 2000 μετονομάστηκαν σε αυτό που στα κινεζικά σημαίνει «ανώνυμος» ή «κανένας».

The post Αλτάϊ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Φονιάδες Μπάτσων

fotodentro — Wed, 15 May 2024 11:59:27 +0000

Να καθαρίζουν μπάτσους, έτσι, στα καλά καθούμενα, είναι ήδη κάτι το ασυνήθιστο. Μα να τους λιανίζουν κιόλας, να τους κόβουν φέτες, κομματάκια και στο τέλος να τους τρώνε, αυτό πια μοιάζει στ’ αλήθεια με αστείο. Μόνο που οι τρεις τύποι είναι μάλλον από αυτούς που κάνουν αστεία στα σοβαρά.
«Ένας από τους λαμπρότερους εκπροσώπους μιας γενιάς συγγραφέων, ο Φαζαρντί έβαλε τη σφραγίδα του στο γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα γράφοντας βιβλία ανατρεπτικά, μαύρα, βίαια, στρατευμένα… Γι’ αυτόν, το νουάρ μυθιστόρημα είναι το καλύτερο μέσο διερεύνησης της σύγχρονης κοινωνίας… Το “Φονιάδες Μπάτσων” επιβάλλεται αμέσως ως αριστούργημα, με έναν καινούργιο τόνο και μια γραφή κοφτή, αποτελεσματική, χωρίς παραχωρήσεις» (Εφημερίδα Liberation)
«Το “Φονιάδες Μπάτσων” ήταν ένα βιβλίο γραμμένο με τόση βία και οργή, που μας άφησε όλους άναυδους» (Ζαν Βωτρέν, συγγραφέας)
«Ένας μεγάλος συγγραφέας που, μαζί με τον Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ, άλλαξε εκ βάθρων το αστυνομικό μυθιστόρημα τη δεκαετία του 1970» (Περιοδικό Le Nouvel Observateur)
«[Για τον Φαζαρντί] το νουάρ μυθιστόρημα είναι ένα μέσο συνέχισης της επανάστασης» (Περιοδικό Marianne)

The post Φονιάδες Μπάτσων appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.