Άγρα Αρχεία - Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο

Η ιστορία της Ζώγιας

fotodentro — Fri, 07 Aug 2026 12:17:15 +0000

H ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΓΙΑΣ είναι η ιστορία μιας γυναίκας που διέσχισε με τα σταθερά της βήματα τον ασταθή 20ό αιώνα. Ίσως γιατί πρωτοπερπάτησε πάνω σ’ ένα καράβι. Η Ζώγια ήταν πρόσφυγας, έζησε και πέθανε ανιθαγενής, χωρίς άλλη πατρίδα από αυτήν που είχε στο μυαλό της. Πέρασε τη ζωή της σε έναν κόσμο γεμάτο αλεπούδες, και χρειάστηκε να έχει την πονηριά της αλεπούς, καμιά φορά και την κουταμάρα της, σαν την κυρά Μαγδάλω που πρωταγωνιστούσε στα παραμύθια της. Ήταν μια γυναίκα μεγάλης ομορφιάς, που υπήρξε γι’ αυτήν ευλογία μαζί και συμφορά. Μου άφησε τις αναμνήσεις και τα μυστικά της. Μυστικά ειπωμένα ώστε να κρύβονται ακόμα πιο βαθιά. Ξέρω πλέον σήμερα ότι η ιστορία της είναι και δική μου ιστορία, και τα μυστικά της και δικά μου μυστικά. Η Iστορία της Ζώγιας είναι η ιστορία πολλών προσώπων, που εμφανίζονται εδώ σε δεύτερο πλάνο, σπρώχνονται για ν’ ανέβουν στη σκηνή, διεκδικώντας το καθένα τους το δικό του βιβλίο. Είναι η ιστορία τριών γυναικών, της Ζένιας, της Ζώγιας και της Λάλης, η ιστορία μιας οικογένειας που δεν υπήρξε μια κανονική οικογένεια. Είναι οι ιστορίες ανθρώπων που συναντιούνται και χάνονται, για να ξαναβρεθούν αλλού, σε άλλα βιβλία, στον δικό τους παράδεισο. Η “Ιστορία της Ζώγιας” είναι επίσης μιά μικρή ιστορία του 20ού αιώνα. Αρχίζει στη Σεβαστούπολη, τη χρονιά της Ρωσικής Επανάστασης. Τελειώνει στην Αθήνα, μετά την Πτώση του Τείχους. Είναι η ιστορία διαφορετικών τόπων: της Κριμαίας, της Σμύρνης, του Πειραιά και κυρίως της Αθήνας και των συνοικιών της. Κάθε τόπος, κάθε γειτονιά, είναι και ένα πρόσωπο της ιστορίας. Είναι πάνω απ’ όλα μια άσκηση της μνήμης. Μνήμη με μ μικρό, γεμάτη κενά και λάθη, ατελής, γεμάτη παγίδες. Που διαψεύδει και υποσκάπτει την εξιδανικευμένη συλλογική μνήμη.

The post Η ιστορία της Ζώγιας appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Τόκυο Εξπρές

fotodentro — Fri, 07 Aug 2026 11:17:09 +0000

Μια φαινομενική διπλή αυτοκτονία εραστών, σε έναν βραχώδη όρμο στον κόλπο της Χάκατα, κι ένα σκοτεινό υπουργικό σκάνδαλο. Μια έρευνα ιδιαίτερα περίπλοκη, η οποία, εκ πρώτης όψεως, θα μπορούσε να φανεί και σαν ταξιδωτική περιήγηση σ’ όλη την Ιαπωνία. Στα μπαρ του Τόκυο ο επιθεωρητής Μιχάρα ανακαλύπτει μυστικά για διασυνδέσεις και χρηματισμούς. Στα τραίνα, απο την Καμάκουρα ως το Χοκάιντο, δοκιμάζει παράξενα προαισθήματα μπροστα σ’ ένα τοπίο με αριθμους και μαθαίνει ιαπωνική ποίηση απο ένα φυλλάδιο με τα δρομολόγια των συρμών. Το Τόκυο εξπρές πρωτοκυκλοφόρησε το 1958 και είναι ένα από τα πιο φημισμένα αστυνομικά μυθιστορήματα της σύγχρονης Ιαπωνίας. Ο Ματσουμότο είναι κι αυτος ένας θρύλος. Για να σχηματίσουμε μια ιδέα της εκτίμησης που απολαμβάνει, αρκεί να πούμε ότι η αύξηση των πωλήσεων των βιβλίων του ακολούθησε πιστά τους ρυθμούς της οικονομικής ανάπτυξης της Ιαπωνίας.

The post Τόκυο Εξπρές appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το δένδρο των Αγίων Πάντων

fotodentro — Fri, 07 Aug 2026 10:21:04 +0000

«Μέρα και νύχτα. Καλοκαίρι και χειμώνας, παιδιά. Σπορά και θερισμός. Ζωή και θάνατος. Αυτό ακριβώς είναι το Χάλλοουην σε όλες τις εποχές και είναι πάντα το ίδιο. Μεσημέρι και μεσάνυχτα. Το να γεννιέσαι. Να κυλιέσαι στο χώμα και να το παίζεις ψόφιος κοριός. Και μετά να σηκώνεσαι, να ουρλιάζεις, και να διατρέχεις χιλιάδες χρόνια θανάτου κάθε μέρα και κάθε νύχτα τού Χάλλοουην. Να τρέχεις κάθε νύχτα, κάθε θεοσκότεινη, φοβερή νύχτα, μέχρι που στο τέλος να τα καταφέρνεις και να κρύβεσαι στα χωριά και στις πόλεις για να πάρεις μια ανάσα από την τρεχάλα. » Και μετά, τα όρια της ζωής σου μεγαλώνουν και έχεις περισσότερο χρόνο, και αποδιώχνεις το θάνατο και βάζεις στην άκρη το φόβο, και στο τέλος, έχεις μόνο κάποιες ξεχωριστές μέρες κάθε χρόνο για να θυμάσαι τη νύχτα και το ξημέρωμα, την άνοιξη και το φθινόπωρο, τη γέννηση και το θάνατο». Τη νύχτα των Αγίων Πάντων, τη Νύχτα του Χάλλοουην, οκτώ αγόρια έτοιμα για περιπέτεια μαζεύονται στο στοιχειωμένο σπίτι στην άκρη της πόλης. «Σκανταλιά ή Kέρασμα;» Κάτι μυστηριώδες όμως παίρνει μακριά τον φίλο τους Τζόου Πίπκιν, την ψυχή της παρέας, και μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να τα βοηθήσει να τον βρουν. Με οδηγό τον απόκοσμο Κάραπας Κλάβικλ Μάουντσραουντ ξεκινούν ένα αλησμόνητο ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, βαθιά στα μυστήρια που κρύβονται στην πιο τρομακτική απ’ όλες τις νύχτες. Είναι ακόμα ζωντανός ο Πιπ; Κι αν ναι, μπορούν οι φίλοι του να τον σώσουν από μια φρικτή μοίρα προτού να είναι πολύ αργά; Ο μάστορας των ιστοριών του φανταστικού Ρέυ Μπράντμπερυ παρασύρει τους αναγνώστες του, μικρούς και μεγάλους, σε ένα συναρπαστικό ταξίδι, από την Κοιλάδα των Τάφων στην αρχαία Αίγυπτο μέχρι τα Γκαργκόυλ στην Παναγία των Παρισίων και τις νεκροπόλεις του Μεξικού την Ημέρα των Νεκρών, για να ανακαλύψουν μαζί την αληθινή προέλευση του Χάλλοουην. Η αφήγηση του Μπράντμπερυ φέρνει στο νου μεγάλες κλασικές αφηγήσεις όπως “Τα ταξίδια του Γκάλλιβερ” του Τζόναθαν Σουίφτ, τον “Πήτερ Παν” του Τζέημς Μάθιου Μπάρρυ και την “Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων” του Λιούις Κάρρολ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

The post Το δένδρο των Αγίων Πάντων appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Ο φετιχιστικός χαρακτήρας του εμπορεύματος και το μυστικό του

fotodentro — Sat, 04 Jul 2026 11:00:56 +0000

Στη δική μας εποχή του λυκοφωτικού καπιταλισμού όπου κυριαρχεί το χρηματιστικό κεφάλαιο, το τερατώδες απόλυτο φετίχ, ιδιαίτερα μετά το κραχ του 2008 και την παγκόσμια κρίση, που, άλυτη, κλιμακώνεται δραματικά στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ή να βάλουμε «σε παρένθεση» το αριάδνειο νήμα για την έξοδο από το λαβύρινθο, το οποίο μας δίνει το μαρξικό Κεφάλαιο. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το πυκνό πρώτο κεφάλαιο του Βιβλίου Ι, με κορύφωση την αποκάλυψη του μυστικού ενός αναποδογυρισμένου κόσμου. Στην κατάληξή του, αποκαλύπτει, μαζί με το μυστικό τού φετιχισμού του εμπορεύματος, και τον αινιγματικό χαρακτήρα του καπιταλισμού στον κεντρικό του πυρήνα: Πρόκειται για τον ιδιαίτερο υλικό τρόπο παραγωγής, εκείνη την ιστορική μορφή της κοινωνικής ενεργού διαδικασίας της ζωής όπου οι σχέσεις προσώπων και πραγμάτων αναποδογυρίζονται και «μια καθορισμένη κοινωνική σχέση μεταξύ ανθρώπων παίρνει για αυτούς τη φαντασμαγορική μορφή μιας σχέσης ανάμεσα σε πράγματα». H παρούσα μετάφραση έχει αφετηρία και βάση τη γαλλική μετάφραση του Joseph Roy, στην οποία επενέβη ενεργά ο ίδιος ο Μαρξ. Έγιναν προσθήκες, όπου αυτό κρίθηκε διαφωτιστικό και γόνιμο στη σκέψη, με μερικές από τις τροπολογίες του ίδιου του Μαρξ στη δεύτερη γερμανική έκδοση αλλά κι αργότερα. Η διαλεκτική ανάλυση του Μαρξ θυμίζει την «τερματιζόμενη και ατέρμονη ψυχανάλυση» του Φρόυντ. Όπως έγραφε ο Ένγκελς, «όλος ο τρόπος σκέψης του Μαρξ δεν είναι δόγμα αλλά μέθοδος. Δεν προσφέρει έτοιμα δόγματα αλλά τα βασικά σημεία αναφοράς για παραπέρα έρευνα και τη μέθοδο αυτής της έρευνας».

The post Ο φετιχιστικός χαρακτήρας του εμπορεύματος και το μυστικό του appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Μυστικά της αστυνομικής αφήγησης

fotodentro — Sat, 04 Jul 2026 10:55:08 +0000

TΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΑΦΗΓΗΜΑ; Τα είδη κάνουν τους συγγραφείς ή οι συγγραφείς τα είδη; Η αστυνομική αφήγηση έχει τα μυστικά της. Είναι ένα είδος εντός και εκτός του λογοτεχνικού κανόνα. Οι ισχυροί συγγραφείς καθορίζουν τη λογοτεχνικότητά της, κάποιες νόρμες όμως και τεχνικές αφήγησης έχουμε την ευκαιρία να τις δοκιμάσουμε όλοι μας. Το μυστικό του Τζων λε Καρρέ και της Πατρίσια Χάισμιθ δεν βρίσκεται στο συσχετισμό των ερωτικών τους σχέσεων με τα μυθιστορήματά τους αλλά στην επιλογή των θεμάτων τους, των χαρακτήρων, της πλοκής· στο αφηγηματικό τους στυλ· στη διαμόρφωση της συγγραφικής τους ταυτότητας. Πώς έγραψαν ο Ντάσιελ Χάμμετ το Γεράκι της Μάλτας και η Άγκαθα Κρίστυ το One, Two, Buckle My Shoe (Μια σφαίρα στο κρανίο); Ποιά δομή έδωσε ο Γιου Νέσμπε στον Λυτρωτή; Πώς ο Φόνος στην Κεντρική Επιτροπή του Μανουέλ Μονταλμπάν ενέπλεξε την Αριστερά στο παιχνίδι της αστυνομικής αφήγησης μετά το 1968; Σχετίζονται το μαύρο μυθιστόρημα, η πολιτική και ο τουρισμός; Τί λένε οι βιογραφίες του Ζωρζ Σιμενόν, του Ίαν Φλέμινγκ, της Άγκαθα Κρίστυ, της Πατρίσια Χάισμιθ και του Τζων λε Καρρέ για τους συγγραφείς, αλλά και τί μας λένε για τους ίδιους τους βιογράφους τους; Πώς διαβάζουμε σήμερα αστυνομικά μυθιστορήματα; Στο παρόν βιβλίο συνδυάζονται στοιχεία της θεωρίας ή των θεωριών για το αστυνομικό αφήγημα, της ιστορίας του, μαζί με έναν κύκλο μαθημάτων δημιουργικής γραφής. Σχολιάζονται και παρουσιάζονται τα αφηγηματικά είδη. Παρατίθενται μαθήματα ανάγνωσης και αναγνώρισης των μεθόδων συγγραφής τους. «Είμαστε όλοι παιδιά του Πόου», έλεγε ο Μπόρχες. Κι ο Σιμενόν απαντούσε: «Δεν είμαι “φαινόμενο”, είμαι απλώς σαν ένας από εσάς»

The post Μυστικά της αστυνομικής αφήγησης appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Το ευγενικό μυθιστόρημα

fotodentro — Sat, 04 Jul 2026 10:47:58 +0000

ΤΟ ΛΥΡΙΚΟ ΑΦΗΓΗΜΑ “Το ευγενικό μυθιστόρημα” περιγράφει την άφιξη σε εγκαταλελειμμένο λιμάνι κατά τη δύση του ηλίου ενός εντυπωσιακού κοκκινομάλλη νέου που, αφού επιδίδεται τελετουργικά σε μια μυστηριώδη απαγγελία, αποδίδει μνημονικά μία γυναίκα και ένα τοπίο της Ύδρας, την είσοδό του σε ένα υδραίικο αρχοντικό και την ερωτική συνάντησή του εκεί με την αγαπημένη του. Το ευγενικό μυθιστόρημα, με χαρακτηριστικά λυρικού δράματος διεξαγόμενου εν μέρει εντός εικαστικού έργου, φαίνεται να θέτει τον νεαρό κοκκινομάλλη Εγγονόπουλο ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων που σηματοδοτούν το τέλος μιας εποχής· ο πληθωρικός αυτοαναπαραστατικός φορέας του ποιητικού και καλλιτεχνικού του λόγου ζευγαρώνεται με τη μυστηριώδη ερωμένη σε ένα υβριδικό ποιητικό σκηνικό. Η Ύδρα, με το «κερέσμπινο» Ερωτόκαστρο τής ποίησης, παραμένει ο τόπος της ποιητικής χοάνης, η Σινώπη, ο δικός του Παρνασσός. Καθώς πλησιάζει στη γραφή του Μπολιβάρ, ο Εγγονόπουλος αναπτύσσει μια πιο συνθετική και παραστατική ποιητική, δοκιμάζοντας ιδέες, αρχές και τεχνικές. Απαντώντας στο ερώτημα τί ήταν ο Μπολιβάρ πριν πάρει την τελική μορφή του και ποιά ήταν η φωνή του πριν γίνει «εκκωφαντικός» θόρυβος, το “Ευγενικό μυθιστόρημα”, προσωπικό φυλαχτό και κειμήλιο, ενσωματώνει τον πολύ μεγάλο και κρυφό πόνο της απώλειας και τη συμβολική γλώσσα του υπερρεαλιστικού ηρωισμού που ακόμη δεν έχει σφραγιστεί από τη σκληρή εμπειρία του πολέμου.

The post Το ευγενικό μυθιστόρημα appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ

fotodentro — Sat, 04 Jul 2026 10:40:14 +0000

Η ΜΕΛΕΤΗ ΜΑΣ πραγματεύεται τη συνθηματολογία των ελληνικών γηπέδων και στοχεύει τόσο στην καταγραφή των συνθημάτων έξι ομάδων, από τις μεγαλύτερες της χώρας, όσο και στον προσδιορισμό των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους καθώς και των κοινών στοιχείων τους. Τα γηπεδικά συνθήματα αποτελούν κοινό γνώρισμα των οργανωμένων κοινωνιών (από τη Λατινική Αμερική και την Αφρική μέχρι τις ευρωπαϊκές χώρες), καθώς δίνουν τη δυνατότητα εκτόνωσης, κυρίως στις λαϊκές μάζες. Μέσω των συνθημάτων τα πλήθη επιτυγχάνουν να εξωτερικεύσουν τη λατρεία ή την οργή τους μετουσιώνοντάς τη σε δημιουργική παραγωγή πρωτότυπου λόγου, ο οποίος είτε εκθειάζει την αγαπημένη ομάδα είτε στοχοποιεί συγκεκριμένους αντίπαλους συλλόγους. Στην Ελλάδα του 20ού αιώνα, η φύση των συνθημάτων ποίκιλλε και διαφοροποιούνταν ανάλογα με τα κοινωνικά στρώματα που απάρτιζαν τον κορμό των οπαδών κάθε αθλητικού σωματείου. Για παράδειγμα, οι οπαδοί του Ολυμπιακού, οι οποίοι κατά κύριο λόγο προέρχονταν από τις εργατικές συνοικίες του Πειραιά και βίωναν μια καθημερινότητα σκληρής εργασίας, αντιμετώπιζαν το γήπεδο ως χώρο έκφρασης και διασκέδασης που συνέβαλλε στο να ξεφεύγουν από τα καθημερινά προβλήματα. […]

The post ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΓΗΠΕΔΩΝ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΣΙΝΤΙ ΜΟΥΜΕΝ

fotodentro — Sat, 04 Jul 2026 10:13:49 +0000

“Μα τι, παραλογίζομαι, ε και λοιπόν; Τι άλλο μπορώ να κάνω τώρα που η μοναξιά με καταπίνει και τριγυρνάω σαν ξένο φάντασμα στο βασίλειο με τις αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων; Δεν ντρέπομαι να σας ομολογήσω πως μου ‘τυχε να ‘μαι χαρούμενος στα σιχαμερά ερείπια, πάνω στα σκουπίδια αυτού του καταραμένου κοπρόλακκου, ναι, ήμουνα ευτυχισμένος στο Σιντί Μουμέν, τον τόπο μου. […] Η Τζιχάντ ήταν η μόνη μας σωτηρία. Ο Θεός μας το ζητούσε. Ήταν γραμμένο με ανεξίτηλα γράμματα στο βιβλίο των βιβλίων. […] Ο Φουάντ δεν μπόρεσε να μη δεχτεί την πρόσκληση του Αμπού Ζουμπέιρ. Ήταν τιμή γι’ αυτόν. Να λάβεις τον τίτλο του μάρτυρα μαζί με τα κλειδιά του παραδείσου, δεν μπορούσε ο καθένας να το αποκτήσει. […] Πήγαμε μαζί στο λουτρό. Πλυθήκαμε και ξυρίσαμε προσεκτικά το σώμα μας. Ετοιμαζόμαστε για το θάνατο όπως για γαμήλια τελετή “. Ο Γιασιν αφηγείται πώς μεγάλωσε γρήγορα και πέθανε ακόμη πιο γρήγορα στο Σιντί Μουμέν, στην άκρη της πόλης της Καζαμπλάνκας, μαζί με τα έξι αδέρφια του, τη μητέρα του, που κάθε μέρα είχε να τα βγάλει πέρα με τη φτώχεια και τα ζωύφια και με έναν πατέρα πρώην εργάτη, χαμένο στη σιωπή και τις προσευχές. Η επίγεια κόλαση του τόπου του αναδίδει οσμές από τις χωματερές που έγιναν γήπεδα για ποδόσφαιρο, από το χασίσι και την κόλλα που σνιφάρεται, εικόνες από τις απαγορευμένες βουτιές στο αποξηραμένο ποτάμι και από τα γκαράζ των ξεχαρβαλωμένων μοτοποδηλάτων. Όταν λοιπόν τους υπόσχονται ότι ο παράδεισος βρίσκεται στην απέναντι πόρτα, τί έχουν να χάσουν ο Γιασίν και οι “φτωχοί” φίλοι του; Μυθιστόρημα τραγικό, που ρίχνει φως στο συγκλονιστικό παρόν μας, γεμάτο άσχημες φάρσες και σιωπηλά δράματα, περιπλανήσεις και σκόνη, αδελφότητες και προδοσίες.

The post ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΟΥ ΣΙΝΤΙ ΜΟΥΜΕΝ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

Η ώρα της καρδιάς

fotodentro — Sat, 04 Jul 2026 10:06:06 +0000

Στα ενενηντατρία του χρόνια, αντιμέτωπος με την απώλεια της μνήμης του, καθώς και με τις επιπτώσεις μιας πανδημίας που μετέφερε μεγάλο μέρος της καθημερινής ανθρώπινης επικοινωνίας στο διαδίκτυο, ο δημοφιλής ψυχοθεραπευτής κάνει μια ρηξικέλευθη αλλαγή στον τρόπο που δουλεύει, εστιάζοντας στο τί μπορεί να κατορθωθεί σε μία μοναδική ωριαία συνάντηση μεταξύ θεραπευόμενου και θεραπευτή. Αναζητεί τον πυρήνα του ψυχικού προβλήματος και προτείνει τρόπους συνέχισης της θεραπείας. Ο Γιάλομ δεν δίστασε να δείξει την πορεία της ζωής του χωρίς φτιασίδια και χωρίς αποκλεισμούς. Πιστός στη δύναμη της αυτοαποκάλυψης και στη δέσμευσή του να παρουσιάζεται η αλήθεια και η πραγματική ζωή όπως είναι και όπως συμβαίνει, έγραψε βιβλία όπως Ο δήμιος του έρωτα, Η μάνα και το νόημα της ζωής, Αυτό ήταν η ζωή; Τότε άλλη μια φορά!, Πλάσματα μίας μέρας, Ζήτημα θανάτου και ζωής κ.ά. Σε αυτά τα βιβλία συγκαταλέγεται και το πιο πρόσφατο. Η Ώρα της καρδιάς συμπληρώνει κάτι πολύτιμο, που πολύ σπάνια συναντιέται στη θεραπευτική βιβλιογραφία: τη μαρτυρία ενός μεγάλου θεραπευτή για την αντοχή παρά τη φθορά, την επιμονή παρά τα γηρατειά, και την προσπάθεια να κάνει ό,τι μπορεί για να υπηρετήσει τις ανάγκες των ανθρώπων που συνεχίζουν να το ζητούν, αλλά και τις δυσκολίες και τις εσωτερικές συγκρούσεις που συναντάει σε αυτό το δύσβατο κομμάτι της διαδρομής. Το μήνυμα σε αυτά τα πιο πρόσφατα αφηγήματα του μεγάλου θεραπευτή είναι ότι η βούληση είναι πιο ισχυρή από τον εγκέφαλο, ότι η επιθυμία για ζωή και επαφή βρίσκει τρόπους να ξεπεράσει τις σωματικές ανεπάρκειες, όταν αυτό έχει σημασία για εμάς. Η ψυχή βρίσκει δρόμο και τρόπο. Ο Γιάλομ, πιστός στην επιλογή του να δώσει το παράδειγμα, το ανοίγει στα μάτια μας, με τη συνδρομή του γιου του.

The post Η ώρα της καρδιάς appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.

ΑΛΕΞΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ

fotodentro — Mon, 18 May 2026 15:58:59 +0000

Με μεγάλη χαρά και περηφάνια το Μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει την αναδρομική έκθεση του Αλέξη Ακριθάκη “Μια γραμμή κύμα”. Από την προηγούμενη μεγάλη αναδρομική μέχρι την έκθεση του Μουσείου Μπενάκη έχουν περάσει περισσότερα από είκοσι χρόνια. Είναι η πρώτη αναδρομική του Αλέξη Ακριθάκη σε επιμέλεια της κόρης του Χλόης Ακριθάκη και του Αλέξιου Παπαζαχαρία, και παράλληλα θα είναι η πρώτη φορά που θα παρουσιαστούν τα πολύ πρώιμα έργα του, τα έργα του τέλους της ζωής του, και εκτενώς τα έργα της δεκαετίας του 1980 και των αρχών του 1990, που δεν έχουν παρουσιαστεί οργανωμένα μετά το θάνατο του καλλιτέχνη.

The post ΑΛΕΞΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ appeared first on Βιβλιοπωλείο Το Φωτόδεντρο.